Ἡ Ἑλλάδα λεηλατεῖται ἀπὸ ἐξωτερικοὺς καὶ ἐσωτερικοὺς ἐχθρούς. Ἀπὸ τὸν Γιοῦνκερ ἔως τὸν Τρύφωνα Ἀλεξιάδη.
Πῶς κάνετε ἔτσι γιά δέκα χιλιόμετρα θαλάσσης; Ὅ,τι δὲν δηλώνεται κατάσχεται.
Πρώτη φορὰ μένουμε ἀριστερὴ ἑβρώπη. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ἡ μεγαλυτέρα ἀναδιανομὴ πλούτου ὅλων τῶν ἐποχῶν…
Αν δεν είσαι δημόσιος υπάλληλος, συνταξιούχος ή ολιγάρχης, η περιουσία σου θα δημευτεί.
Ψηφίζουν την μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου όλων των εποχών.
Η κατάργηση της προστασίας της πρώτης κατοικίας εν μέσω κρίσεως (συσσωρευμένη απώλεια επάνω από 27% του ΑΕΠ από το 2008), ήταν το Ισοδύναμο που επέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ για την μη-κατάργηση:
– των 700 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως επιχορήγηση του ταμείου συντάξεων της ΔΕΗ,
– των 535 εκατομμυρίων ετησίως επιχορήγηση του ταμείου συντάξεων του ΟΤΕ,
– των καθαριστριών που την δουλειά τους κάνουν ιδιωτικοί εργολάβοι και μετατίθενται στο δικαστικό σώμα, Συνέχεια
Ὁ εὐτελισμὸς τοῦ ἀνθρώπου γιὰ μία «Black Friday»…
Γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ ἀγοράσουν (πληρώνοντας, βεβαίως βεβαίως) ἕνα ἀντικείμενον σὲ χαμηλὴ τιμή, ξεμαλλιάζονται, ἐξυβρίζονται, ἀλληλοκοπανῶνται, οὐρλιάζουν ὑστερικῶς, ποδοπατῶνται, σπρώχνονται, εὐτελίζονται….
(Μὴ κυττᾶτε τὶς συγκρίσεις, διότι εἶναι ὀλίγον …προπαγανδιστικές!)
Κι ὅλα αὐτὰ γιὰ ἕνα κωλο-ἀντικείμενον, πού, τελικῶς, οὐδέποτε νὰ τὸ πάρω, ἀκόμη κι ἐὰν τὸ χρειάζομαι ἀληθῶς, ἐὰν εἶναι νὰ κατανήσω ἔτσι.
Συνέχεια
Ἡ Ἑλλάς δέν ἔχει σημασία;
Σὲ έκείνους ποὺ σκέπτονται πὼς ἡ Ἑλλάδα σήμερα δὲν ἔχει κάποιαν σημασία, ἄς μοῦ ἐπιτραπῇ νὰ πῶ ὅτι δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ κάνουν μεγαλύτερο λάθος.
Ἡ σημερινή, ὅπως καὶ ἡ παλαιὰ Ἑλλάς, ἔχει ὑψίστη σημασία γιὰ ὁποιονδήποτε ψάχνει νὰ βρῇ τὸν ἑαυτόν του. Συνέχεια
Ἐκεῖ κάποτε ζοῦσαν ἄνθρωποι…
Στὴν εἰκόνα βλέπουμε ἔργα εἰρήνης, κάποιων, ποὺ τώρα πολὺ πιθανὸν νὰ μὴν ὑπάρχουν.
Ἕνας μεγάλος ἐξώστης, γλαστροῦλες, μὰ δίχως ζωὴ γύρω τους.
Οἱ ἄνθρωποι ἤ ἔφυγαν ἤ σφαγιάσθησαν ἀπὸ τοὺς μισθοφόρους τῆς ISIS.
Κάθαρσις μέσῳ θανάτου…
«Με κούρασε το Ελλαδιστάν (μιας κι Ελλάδα δεν το λες αυτό το πράγμα, θα προσέθετα )»,
λέει στο στάτους της η Ιφιγένεια Βήττα.
Και συνεχίζει γράφοντας, «δεν ξέρω και τι να κάνω για αυτό, πέρα από την καθημερινότητα μου και τους δικούς μου ανθρώπους. Οπότε ας γράψω ένα στάτους. Με κούρασε η πατρίδα μου. Μάλλον πρέπει να πεθάνει, για να αναστηθεί. Μια ελιά κ ένα καράβι…έχουμε»……. Συνέχεια