Ἀκόμη κι ἐὰν θεωροῦμε πὼς ἔχουμε ἐκγλωβισθεῖ σὲ ἀδιέξοδον, ἀκόμη καὶ τότε, πάντα ὑπάρχει λύσις.
Ἡ κάθε λύσις ὅμως, γιὰ νὰ εὑρεθῇ καὶ νὰ ἀναγνωρισθῇ πρέπει νὰ ἐμφανισθῆ ἡ Ἀνάγκη. Ἡ μητέρα πολλῶν ἀποφάσεων, λύσεων καὶ ἀνακατευθύνσεων.

Πολλὲς φορές, ἴσως τὶς περισσότερες, ἡ μοναδική μας διέξοδος ἐμφανίζεται ὅταν ἡ Ἀνάγκη τὸ ἐπιβάλῃ. Συνέχεια →

Ἐκεῖ ὑπάρχουν τὰ θέλω μας, κρυφὰ καὶ φανερά.
Ἐκεῖ κρύβονται τὰ ὄνειρά μας.
Ἐκεῖ φωλιάζουν οἱ σχεδιασμοί μας, οἱ ἀνησυχίες μας, οἱ φόβοι μας, οἱ πόθοι μας, οἱ ὅποιες ἐπιθυμίες μας…
Ἀπὸ ἐκεῖ ἀντλοῦμε αἰσιοδοξία, χαρά, ἀνοχή, ἀντοχή, ὑπομονὴ καὶ καρτερικότητα.
Ἐὰν ὅμως μὲ ὅλα αὐτὰ ἀδυνατοῦμε νὰ δομήσουμε καὶ νὰ προγραμματίσουμε τὸ πῶς θὰ κινηθοῦμε αὔριο, ἀφήνοντας τόσο σημαντικὲς ἐπιλογὲς στὴν θεὰ …Τύχη, εἴμαστε μόνον ἐμεῖς ὑπεύθυνοι. Συνέχεια →

Καθαρὴ σκέψις δύσκολα ὑπάρχει στὶς ἡμέρες μας…
Λίγο τὰ προβλήματα… Λίγο οἰ φόβοι… Λίγο ἡ προπαγάνδα…
Τὸ μυαλό μας φουρτουνιάζει…

Κι ὅμως…
Εἶναι τόσο ἀναγκαῖον καὶ σημαντικὸν τὸ νὰ μποροῦμε νὰ ἀφιερώνουμε λίγες στιγμὲς μέσα στὴν διάρκεια τῆς ἡμέρας ΜΟΝΟΝ στὸν ἑαυτόν μας… Νὰ ἑστιάσουμε τὸ βλέμμα μας σὲ κάτι ποὺ ἀγαπᾶμε… Ἤ νὰ σκεφθοῦμε κάτι ποὺ μᾶς ἀρέσῃ πολύ…
Ἤ, σκέτο, νὰ ὀνειρευθοῦμε… Συνέχεια →

Πῶς νά σταθῷ μέσα σέ ἕναν κόσμο πού πίνει κόκα κόλες καί καταναλώνει προϊόντα τῆς BAYER;
Πῶς νά συνομιλήσῳ μέ κάποιους πού θεωροῦν πώς θά σωθοῦν διότι θά μᾶς …λυπηθῇ τό ξανθό γένος;
Πῶς νά διαβιώσῳ σέ μίαν κοινωνία πού οἱ περισσότεροι πιστεύουν πώς πρέπει νά μᾶς λυπηθῇ κάποιος γιά νά σωθοῦμε;
Γιατί ἐπί τέλους δέν ἀποφασίζουμε πώς ἡ μόνη σωτηρία μας εἶναι ΜΟΝΟΝ τά χέρια μας, τά πόδια μας καί τά μυαλά μας; Συνέχεια →