Ὁ κόσμος ἔχει ξεμπερδέψει μὲ τὸ παρελθὸν σου, ἂν ἔχῃς ξεμπερδέψει καὶ ἐσύ…..
Ἆσε τὸν ἑαυτό σου νὰ γίνῃ ξανὰ ἀθῷος, ξανὰ ἐλεύθερος, ξανὰ ἕτοιμος νὰ πῇ: «Ναὶ!!!» σὲ ἕνα καινούργιο μέλλον.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Φθάνει ἡ ὥρα;
Καί ποιά ὥρα;
Καί γιατί νά εἶναι αὐτή κι ὄχι ἡ ἄλλη ἡ παρά ἄλλη;
Ἐδῶ καὶ χρόνια ἰσχυρίζομαι πὼς ἡ μεγάλη πορεία μας, αὐτὴ ποὺ θὰ μᾶς καθορίσῃ τὸ ἐὰν εἴμαστε πρὸς …ἀπόσυρσιν ἤ ἐὰν εἴμαστε ἱκανοὶ κι ἄξιοι γιὰ τὴν ἐπομένη …«ἀναγέννησιν», εἶναι πολὺ κοντά μας. Τὸ «κοντά μας» ὅμως, ὡς χρόνος, βάσει τῶν δικῶν μας, γηΐνων κι ἀνθρωπίνων δεδομένων, εἶναι κάπως …ἀσαφές. Διότι οἱ ἐξελίξεις δὲν συμβαίνουν μέσα σὲ μερικὰ λεπτὰ ἤ μερικὲς στιγμές. Θέλουν καὶ χρόνο ὡριμάνσεως ἀλλὰ καὶ χρόνο γιὰ νὰ γίνουν ἀναγνωρίσιμες καὶ συνειδητές.
(Ἄν καὶ τελικῶς, ἐὰν στρέψουμε τὸ βλέμμα μας πρὸς τὰ πίσω, θὰ διαπιστώσουμε πὼς ναί, μία …στιγμούλα ἐχρειάσθη γιὰ νὰ ἀλλάξουν πολλά.) Συνέχεια
Ἀπώλεια.
Στὸ παρακάτω κείμενον εἶναι καταγεγραμμένα τὰ βήματα-ἐπίπεδα-στάδια τῶν αἰσθημάτων, ποὺ ἐμφανίζονται κι ὀφείλονται σὲ κάποιαν ἀπώλεια, μὲ τὴν σειρὰ πού, ἐπισήμως, καταγράφονται.
Προσοχὴ ὅμως!!!
Ὅταν συζητᾶμε γιὰ ἐπίπεδα ἀπωλείας δὲν σημαίνει πὼς αὐτὰ θὰ ἐμφανισθοῦν μὲ τὴν παρακάτω σειρὰ ἀπολύτως.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, ποὺ δίχως νὰ τὸ ἀντιλαμβάνονται, δὲν φθάνουν ΠΟΤΕ στὴν ἀποδοχὴ τῆς ἀπωλείας καὶ παλλινδρομοῦν ἀνάμεσα στὰ προηγούμενα ἐπίπεδα. Αὐτὸ παρατηρεῖται κάποιες φορὲς στὸν θάνατο. Στὸν ξαφνικὸ θάνατο.
Αὐτὲς οἱ περιπτώσεις χρήζουν σημαντικῆς βοηθείας καὶ στηρίξεως ἀπὸ τὸ περιβάλλον τους. Συνέχεια
Ἡ ζωὴ εἶναι ἕνας διαρκὴς Ἀγών!!!
Ἐξ οὖ καὶ ἡ ἀγωνία. Ἐὰν δὲν ἀγωνίζομαι δὲν ἔχω πιθανότητες ἐπιβιώσεως. Ἐὰν δὲν εἶμαι πανέτοιμος νὰ θυσιάσῳ τὰ πάντα καὶ νὰ θυσιασθῷ γιὰ τὸ ὑπέρτατον ἀγαθὸν ποὺ εἶναι ἡ ἐλευθερία μου, τότε δὲν ἀξίζει νὰ ζῷ!!!
Διότι τί θά πῆ ζωή δίχως ἐλευθερία; Συνέχεια
Θέλουμε πράγματι νά ἀλλάξουμε;
Οἱ δυνατότητες τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ ἀλλάξῃ τὰ δεδομένα τῆς ζωῆς του, εἶναι ἄπειρες.
Γιὰ νὰ ἀποφασίσῃ ὅμως νὰ τὶς ἀλλάξῃ, ἀπὸ μόνος του, εἶναι μᾶλλον …δύσκολο.
Κι αὐτὸ διότι ΟΛΑ τὰ ὄντα τῆς Φύσεως ἐπιλέγουν ΠΑΝΤΑ τὴν λιγότερο δαπανηρή, σὲ ἐνέργεια, κατάστασιν.
Δῆλα ἐπιλέγουν τὴν ἀδράνεια. Συνέχεια
Συναισθηματικὴ νοημοσύνη.
Μέχρι τώρα ἡ νοημοσύνη μετριόταν μὲ ἔναν συγκεκριμένο τρόπο, ποὺ στηριζόταν κυρίως στὴν νοημοσύνη τοῦ νοῦ: τὸ γνωστὸ σὲ ὅλους μας IQ.
Ἡ λογικὴ ἤταν ὅτι ἔχοντας ἔνα ἄτομο ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης (IQ) μποροῦσε νὰ ἐπιτύχῃ σὲ κάθε τομέα τῆς ζωῆς του.
Μὲ τὰ χρόνια ὅμως αὐτὴ ἡ θεωρία, ποὺ εἶχε ἤδη ἐδραιωθεῖ γερὰ στὸν κόσμο, ἄρχισε νὰ φαίνεται ὅτι δὲν ἀνταποκρίνετο στὴν πραγματικότητα.
Ὑπῆρχαν ἄτομα μὲ ὑψηλὸ δείκτη νοημοσύνης ποὺ τὰ ἔκαναν θάλασσα.
Τί ἤταν αὐτό πού δέν πήγαινε καλά; Συνέχεια