Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις

Ἑλλήνων κληρονομιά…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 

«Μὰ ὁ Χατζησάββας κοίταζε πέρα ἀπὸ τὸ παράθυρο καὶ εἶχε τὸ νοῦ του ἀλλοῦ· Εἶχε ξεσπάσει μπόρα τὶς μέρες ἐτοῦτες κι ὁ Χατζησάββας βρέθηκε σὲ ἓνα πατρικὸ χωράφι, μιὰν ὣρα ἀπὸ τὸ Μεγάλο Κάστρο, κοντὰ στὴν Ἁγίαν Εἰρήνη… Θεοῦ φώτιση ἢ μπὰς καὶ τὸ ἀπείκασε ἀπὸ τὰ παλιὰ κιτάπια ποὺ ἀνάγνωθε, τὰ χώματα ἐκεῖνα τοῦ μπῆκε στὸ μυαλὸ πὼς σκέπαζαν μιὰν ξακουστὴ παλιὰν πολιτεία· κι ἐκεῖ ποὺ σκάλιζε μία νεροφαγίδα μὲ τὸ σιδερομύτικο μπαστούνι του, ἓνα πράγμα γυαλιστερὸ κύλησε ἀπὸ τὸ βρεγμένο χῶμα· σκύβει – καὶ τί νὰ δεῖ; ἓνα χρυσὸ δαχτυλίδι! 

Μέτρα ποὺ …ἀποσύρονται ἀλλὰ ἐπανέρχονται σκληρότερα!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἔχετε καταλάβη τί κάνουν τά καθάρματα;
Κάθε φορά, ἐξαγγέλλουν μέτρα πανάθλια καὶ φρικτά, κτηνώδη ἐντελῶς, γιὰ νὰ προκαλέσουν ἀναστάτωση.
Ἀμέσως μετὰ ἀναγγέλλουν λίγο ἡπιώτερα μέτρα, ποὺ τὰ ερνοῦν ἐπὶ πλέον καὶ τὰ ἐφαρμόζουν, ὥστὲ ὁ κόσμος ἀντὶ νὰ ἐπαναστατήσῃ νὰ πῇ στὸ τέλος «εὐτυχῶς ποὺ τὰ …ἀπέσυραν καὶ τὰ ἔκαναν πιὸ ἥπια!!!»
Συνέχεια →

Σενάρια παγκοσμίου πολέμου;

ἀπὸ τὸν/τὴν

4

Ὅταν εἶδα τὸ παρακάτω ταινιάκι χαμογέλασα.
Ὄχι διότι δὲν ἐμπεριέχει κάποιες ἀλήθειες, ἀλλὰ διότι δὲν ἔχει νόημα, νὰ προλογίζουμε αὐτὸν τὸν πόλεμο.

Κατ’ ἀρχὰς νὰ ξεκαθαρίσω κάτι.
Οἱ πιθανότητες νὰ συμβοῦν τὰ γεγονότα ὅπως περιγράφονται στὸ παρακάτω ταινιάκι εἶναι πάρα πολλές. Ἴσως ὄχι σὲ ὅλες τὶς λεπτομέρειές του, ἀλλὰ σίγουρα πάρα πολλές.
Ὄχι διότι ὁ πλανήτης παλάβωσε, ἀλλὰ διότι τὸν πλανήτη τὸν κυβερνοῦν, ἐπιφανειακῶς τοὐλάχιστον, παρανοϊκοί.
Σαφῶς καὶ θέλουν τὸν ἀποπληθυσμό μας. Σαφῶς καὶ τὸ ἐπιδιώκουν μὲ ὅλα τὰ μέσα, εἶτε μὲ τὴν ἐξάπλωσιν Συνέχεια →

Ἀνυποψίαστοι ὀνειροπόλοι ἐμεῖς…;;;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ἀνυποψίαστοι ὀνειροπόλοι ἐμεῖς!!!
Τὸ ζῷον ποὺ ὀνομάσθη Ἄνθρωπος,
θέλει ἀκόμη χρόνους γιὰ νὰ βγάλῃ τὴν προβιά του!

Συνέχεια →

Συναίνεσις γιά τήν δωρεά ὀργάνων;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Χμμμ…
Αὐτὸ μᾶς τελείωσε!
Τώρα θεωρούμαστε ΟΛΟΙ δότες ὀργάνων, θέλουμε δὲν θέλουμε.
Ἡ ἄνευ προσωπικῆς μας ἐγκρίσεως ἁρπαγὴ τῶν ὀργάνων μας, δημιουργεῖ ἐν δυνάμει δολοφόνους. 
Ποιός ἀπό ἐδῶ καί πέρα μᾶς ἐγγυᾶται πώς μία ἐνεσούλα δέν θά μᾶς μεταμορφώσῃ σέ ἐγκεφαλικά νεκρούς; Ποιός μᾶς ἐγγυᾶται πώς τά κτήνη δέν ὑπάρχουν ἤδη μέσα στά νοσηλευτικά ἱδρύματα, πού θά στηθοῦν στήν οὐρά πρό κειμένου νά βροῦν τά θύματά τους; Ποιός μᾶς ἐγγυᾶται πώς μία γριπούλα ἤ ἕνα ἁπλό κάταγμα δέν θά γίνεται ἀφορμή γιά τήν δολοφονία μας; 
Συνέχεια →

Ὁ σκοπός ἁγιάζει τά μέσα;

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ὅταν ὁ Ὀδυσσεὺς συνήντησε τὸν Κύκλωπα, τὸν ἐτύφλωσε. Δῆλα δὴ χρησιμοποίησε κάτι ποὺ οὐσιαστικῶς ἡ συναισθηματική μας νοημοσύνη δὲν δέχεται ὡς ὀρθό. 
Ἀλλά εἶναι ἔτσι; Κι ἐάν ὄχι, γιατί;

Θὰ πρέπῃ νὰ τοποθετήσουμε ἑαυτοὺς στὴν ἐποχὴ ἐκείνην. Νὰ δοῦμε μὲ τὰ μάτια τοῦ Ὀδυσσέως καὶ τοῦ Κύκλωπος τὰ γεγονότα. Νὰ συνειδητοποιήσουμε γιὰ παράδειγμα πὼς διέπραξε Ὕβριν ὁ Πολύφημος ποὺ δὲν φιλοξένησε τὸν Ὀδυσσέα. Παραβιάζοντας ὁ Πολύφημος ἀγράφους νόμους, ὁδήγησε τὸν Ὀδυσσέα στὸ νὰ παραβιάσῃ κι αὐτὸς μὲ τὴν σειρά του ἀγράφους νόμους, πρὸ κειμένου νὰ σώσῃ ἑαυτόν, καὶ κάποιους ἀπὸ τοὺς συντρόφους του. Οὐσιαστικῶς πολέμησε μὲ τὰ ἴδια ὅπλα ποὺ τὸν πολέμησε ὁ Πολύφημος.

Συνέχεια →