Γράφει ο Ομηρος Ελευθεριαδης,
Πσαχνοντας να βρο το θέμα, που θα γραπσο για το επόμενο κείμενο μου, διάβασα, ένα σχόλιο στο face book σχετικά με τιν καταργισι τον φονιεντον Η και Ω και τον σιμφονον Ψ και Ξ.
Θα μπορούσα, το παραπάνω κείμενο, να το γράψω και ως εξής.
Ψάχνοντας, να βρω το θέμα, που θα γράψω για το επόμενο κείμενο μου, διάβασα, ένα σχόλιο στο face book σχετικά με την κατάργηση των φωνηέντων Η και Ω και των συμφώνων Ψ και Ξ.
Κοιτάω αυτό το μωρό και φαντάζομαι πόσα ακόμα όμοια του θα πεινάσουν αυτόν τον χειμώνα. Αν στο θέαμα αυτού του παιδιού με αυτά τα ματάκια δεν συγκινείται κανείς, τότε είμαι βέβαιος πως είναι άψυχος! Ντροπή μας ως ανθρωπότητα που υπάρχουν παιδάκια που πεινάνε στον 21ο αιώνα της τεχνολογίας και της επιστημονικής ανάπτυξης. Τι να το κάνουμε που πήγαμε στο Φεγγάρι; Που ανακαλύψαμε το μποζόνιο, που εφήυραμε το αυτοκίνητο, το αεροπλάνο, τους υπολογιστές τα κινητά και όλα αυτά τα άχρηστα πράγματα, τι να τα κάνουμε όλα αυτά; Μας κάνουν καλλίτερους Συνέχεια
Πόσο θα ήθελα να μπορούσα να ηχογραφήσω τα γέλια μου και να παίζουν ως μουσική υπόκρουση καθώς θα διαβάζετε το παρακάτω άρθρο!!
Κάποτε ἒνα σκῦλος σιγόκλαιγε.
Κάποιος περαστικός ῥώτησε νὰ μάθῃ τοὺς περιοίκους τὸ γιατί….
Περίοικοι: κάθεται ἐπάνω σὲ ἓνα καρφί.
Περαστικός: καὶ γιατί δὲν φεύγει;
Περίοικοι: πονάει τόσο ὃσο νὰ ἀντέχῃ!
Σκύλοι ποὺ κάθονται σὲ καρφιά γίναμε…. Ἀλλά πονᾶμε ὃσο νὰ ἀντέχουμε…
