Ἐγὼ εἶμαι ἐγώ…
Ἐδῶ ἦλθα μόνον γιὰ ἐμέναν…
Μόνη μου ἐγεννήθην, μόνη μου θὰ τελειώσω…
Αὐτὸ βέβαια δὲν σημαίνει πὼς στὴν πορεία δὲν θὰ ἀναπτύξω σχέσεις. Δὲν σημαίνει πὼς δὲν θὰ δεθῶ.
Δὲν σημαίνει πὼς δὲν θὰ ἀγαπήσω καὶ δὲν θὰ ἀγαπηθῶ.
Ὅμως ἀπὸ τὴν στιγμὴ τῆς γεννήσεώς μας παίζουμε ῥόλους… Κάτι θέλουμε νὰ δείξουμε…
Κάπου νὰ γίνουμε ἀρεστοί…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: φίλοι
Κάθε φορὰ μποροῦμε νὰ φτιάξουμε λίγο περισσότερο οὐρανὸ …ἐδῶ, στὴν γῆ!
Οἱ περισσότεροι ὅταν μιλοῦν γιὰ κατεπιεσμένα συναισθήματα ἐννοοῦν τὰ ἀρνητικὰ κι αὐτὸ γιατί δὲν συνειδητοποιοῦν ὅτι δὲν μπορεῖ κάποιος νὰ καταπιέζῃ τὰ συναισθήματά του ἐπιλεκτικά. Ἐτσι ἐνῶ ἀρχίσαμε νὰ θέλουμε νὰ κρύψουμε τὰ ἀρνητικά μας συναισθήματα στὴν πραγματικότητα καὶ χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουμε κατελύσαμε τὸν μηχανισμὸ ποὺ μᾶς κάνει νὰ νοιώθουμε καὶ νὰ ἐκφράζουμε τὰ συναισθήματα μᾶς γενικά, τὰ θετικὰ καὶ τὰ ἀρνητικά. Ἔτσι ὑπάρχει ἕνας ὁλόκληρος ποταμὸς μέσα σὲ πολλοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ ἀνέκφραστα θετικὰ συναισθήματα. Συνέχεια
Τὸ δικαίωμα τοῦ ἐκφράζεσθαι!
Ἡ φερομένη ὡς δημοκρατία μας, ἔχει κάποιους κανόνες.
Αὐτοὶ οἱ κανόνες ὑπαγορεύουν κυρίως τὸν σεβασμὸ στὴν κάθε ἀντίληψι, πολιτικὴ θεώρησι, κομματικὴ τοποθέτησι. Ἄν καὶ προσωπικῶς δὲν συμφωνῶ μὲ κανέναν ἀπὸ ὅλους αὐτούς, θεωρῶ πὼς εἶναι ΑΝΑΓΚΗ νὰ τοὺς προασπίζομαι, πρὸ κειμένου νὰ ἐκφέρουν λόγο. Ἐὰν δὲν εἴχαμε δημοκρατία, τότε θὰ ἦσαν διαφορετικὰ ὅλα. Στὴν δημοκρατία ὅμως ὁ καθεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ ἐκφράζεται, δίχως ὅμως νὰ ἀσκῇ πίεσι, βία ἤ ἐνόχλησι στοὺς γύρω του.
Συνέχεια
Τὰ ὄμορφα συμβαίνουν μόνον ὅταν μποροῦμε νὰ τὰ δοῦμε…
Πολλὲς φορές, ἴσως τὶς περισσότερες, οἱ ὀμορφιὲς περνοῦν ἀπὸ ἐμπρός μας ἀλλὰ ἐμεῖς ἀδυνατοῦμε νὰ τὶς παρατηρήσουμε.
Εἶναι σὰν νὰ ὁδηγοῦμε ἕνα ταχύτατο ὄχημα καὶ νὰ προσέχουμε μόνον τὸν δρόμο.
Ὅλα τὰ τοπία μᾶς προσπερνοῦν, ἤ τὰ προσπερνοῦμε, δίχως νὰ μποροῦμε νὰ σταθοῦμε κάποιες στιγμὲς καὶ νὰ τὰ παρατηρήσουμε.
Κάπως ἔτσι εἶναι καὶ ἡ διαβίωσίς μας… Δὲν τὴν παρατηροῦμε…
Κι ἔτσι τὰ ὄμορφα συμβαίνουν γιὰ ἐμᾶς ἀλλὰ δίχως ἐμᾶς….
Στὴν περίπτωσι ποὺ δὲν τὸ ἔχεις πάρῃ χαμπάρι, σοῦ κούρεψαν τὴν ἴδια τὴν ζωή!
Σ’ ἀνάγκασαν νά καταθέσῃς πινακῖδες, γιατί δέν ἄντεχες τά ἔξοδα … καί γιατί ὁ κουβᾶς πού ἀγωνίσθηκες νά ἀγοράσῃς δέν ἔπιανε πλέον ….μία … οὔτε σάν σκράπ …
Πούλησες κοψοχρονιά τό ἐξοχικό πού τό ἔχτισες μέ αἷμα καί ἱδρῶτα (γιά τά ὀποῖα χοντροφορολογήθηκες) …
Σοῦ πετσόκοψαν τίς οἰκονομίες πού τοποθέτησες σέ ὁμόλογα …
Σέ ξέσκισαν στό χρηματιστήριο …
Συνέχεια
Τὸ κοττόπουλον δέν τρώγεται
Λιοντάρι
«Ἐπολέμησεν ὡσάν λιοντάριον».
Καὶ μετά μιλᾶμε γιὰ γλωσσική ἐξέλιξιν καὶ ὄχι γιὰ ἐκφυλισμόν.
Αὕριον-μεθαύριον θὰ λέμε γιὰ ἕναν γιγαντόσωμον ἥρωαν ὅτι πολέμησε σὰν λιονταράκι καὶ αὐτό θὰ εἶναι δηλωτικόν ἀνδρισμοῦ καὶ ἡρωισμοῦ.