Ὄχι, δὲν εἶχα ἀναρωτηθῇ ποτέ.
Ὁ Κύρος μὲ ἔβαλε στὴν διαδικασία…
Δέν ἀναρωτηθήκατε ποτέ πῶς μποροῦν οἱ ἠθοποιοί καί κλαῖν στίς ταινίες;
Δεῖτε τὸν τρόπο παρακάτω. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: χαμογελᾶμε
Νὰ κόψουμε τὴν γιόγκα διότι θὰ μᾶς ἀφορίσουν!!!
Κι ὄχι τίποτα ἄλλο…
Θὰ τὴν πάθουμε ὅπως τὴν ἔπαθε ὁ Ὑψηλάντης.
Ξέρετε, ὁ ἀφορισμὸς ἐπέδρασε ψυχολογικῶς καὶ γιὰ αὐτὸ τὸν πῆρε καὶ τὸν ἐσήκωσε. Κι ὄχι μόνον τὸν ἐπῆρε καὶ τὸν ἐσήκωσε, ἀλλὰ μείναμε μὲ τὴν ἀπορία…
Ἐάν δέν τόν εἶχαν ἀφορίσει θά ἔχανε στήν Μολδαβία;
«Τρεχᾶτε νὰ σώσουμε τὴν ΕΡΤ!!!»
Καλά, τέτοιο γέλιο εἶχα χρόνια νὰ κάνω…
Αὐτές τίς εἰκόνες τίς θυμᾶστε;
Σιγὰ μὴ καὶ δὲν τὶς θυμόσασταν…
Εἶναι ἀφίσσες, δηλώσεις, καταγγελίες ἀναρχικῶν.
Τὶς βλέπαμε, διότι δὲν νομίζω νὰ τὶς ξαναδοῦμε, σὲ κολῶνες, σὲ τοίχους, σὲ πανῶ…
Γενικῶς τὶς βλέπαμε ὁπουδήποτε.
Καὶ μεταξύ μας, συμφωνῶ ἀπόλυτα μὲ τὴν δήλωσι. Πράγματι οἱ δημοσιοκάφροι εἶναι καὶ ἀλῆτες καὶ ῥουφιάνοι καὶ τσόγλανοι καὶ τέλος πάντων ὅ,τι ἐσεῖς θέλετε…
Πουλημένα τομάρια, ποὺ στὸν βωμὸ τῆς δικῆς τους ἐπιβιώσεως ἔκαναν ἐμᾶς ὅλους ἀναλωσίμους. Τώρα λοιπόν τί συμβαίνει;
Ἔπαψαν νά εἶναι; Διότι αὐτὰ διαβάζω στὴν σελίδα τῶν ἀναρχικῶν: Συνέχεια
Αύτὸ θὰ πῇ τέχνη στὴν στάθμευσι!!!
Προσέξετε τὴν λεπτομέρεια.
Δὲν ἔχει ῥίξει τὸ αὐτοκίνητό της μέσα στὸ νερό. Οὔτε ἐπάνω στὸ πλοιάριον.
Τὸ ἔχει μὲ τέτοιον τρόπο …σταθμεύσει, ποὺ οὐσιαστικῶς ἀποδεικνύει πὼς ναὶ μὲν ἦταν στὴν κοσμάρα της, ἀλλὰ ἐκατάφερε νὰ τὸ ἀφήσῃ αἰωρούμενον!!! Συνέχεια
Ὁ πατέρας πάει βόλτα τὸ παιδί του…
Θυμήθηκα λοιπὸν τὸν Καραμᾶν-Ἀλῆ, τὸν δικό μας, τότε ποὺ πῆρε τὴν θυγατέρα του στὰ χεράκια του καὶ τὴν πήγαινε βόλτα…
Εἶτε σακὶ κρατοῦσε, εἶτε παιδί, δὲν καταλάβαινες..
Ἔ, κάπως ἔτσι κι ἐδῶ…
Αὐτοὶ μάλιστα εὑρῆκαν καὶ …χερούλια!
Οἱ ἰδιοκτησίες.
Ἔβλεπα λοιπὸν ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ ταινιάκια ποὺ καταγγέλλουν τὰ πολιτικὰ λαμόγια γιὰ τὶς περιουσίες ποὺ ἔχουν δημιουργήσει. Μάλιστα, ἐὰν ἐξαιρέσουμε ἐλαχίστους, ἀπὸ αὐτούς, στοὺς ὁποίους ἀνεφέρετο τὸ ταινιάκι, καὶ οἱ ὁποῖοι τὰ εὑρῆκαν ἀπὸ τὸν μπαμπᾶ, ὅλοι οἱ ἄλλοι ξεβράκωτοι εἰσῆλθαν στὴν πολιτική.
Σήμερα λοιπὸν ὅλα αὐτὰ τὰ σούργελα ἔχουν τεράστιες περιουσίες, μᾶς κουνοῦν τὸ δάκτυλο κατηγορῶντας μας γιὰ τὴν κατάντια τῆς χώρας καὶ τρίβουν τὶς γεμάτες σαπίλα κοιλιές τους περιχαρεῖς, διότι μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα μᾶς σώζουν κι ἀπὸ ἐπάνω.