Ἡ Ἑλλάς ἀπό προχθές εἶναι δέσμια τοῦ Βρετανικοῦ Δικαίου. Τό Βρετανικό δίκαιο χρησιμοποιοῦσαν οἱ Βρετανοί ἀπό τότε πού εἶχαν δεκάδες ἀποικίες καί μέ αὐτόν τόν τρόπο ἤλεγχαν τούς ὑπηκόους-δούλους τῶν κρατῶν πού εὑρίσκοντο ὑπό τήν κατοχήν τους.
Ἡ Ἑλλάς εἶναι δέσμια τοῦ βρετανικοῦ δικαίου ὄχι διότι ἔδωσαν οἱ πολίτες αὐτῆς τῆς χώρας ἕναν ἀγῶνα ἤ ἐπειδή ἔκαναν πόλεμο μέ τήν παλαιά Βρετανική Αὐτοκρατορία καί τόν ἔχασαν.
Ἡ Ἑλλάς εἶναι δέσμια τοῦ Βρετανικοῦ (ἀποικιακοῦ) δικαίου, ὄχι μέ ὑπαιτιότητα ἤ μέ τήν θέλησι τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν της ἀλλά μέ τήν βούλησι καί τήν ὑπογραφή τῶν «Ἑλλήνων» πολιτικῶν της καί μέ τόν ἐκβιασμό τῶν «φίλων», ἑταίρων καί δανειστῶν της.
Πῶς φτάσαμε ὡς ἐδῶ;
Τό 1983, πρίν ἀπό 29 χρόνια ὁ «ἐθνάρχης» Κωνσταντῖνος Καραμανλῆς πρωτοστατοῦσε στήν ἔνταξι τῆς χώρας μας στήν Ε.Ο.Κ.(τήν εύρωπαϊκή ἔνωσι), ὅπως ὠνομάζετο τότε.
Μέ τήν βοήθεια καί τῆς Γαλλίας ἀνακαλύψαμε τά δεσμά τῆς φιλίας τῶν δέκα ἑταίρων μας, τήν ἐποχή ἐκείνη. Ἐμεῖς βάλαμε τήν φιλία κι ἐκεῖνοι τά δεσμά!
Εἴμαστε πολύ χαρούμενοι καί γιά ἕναν ἄλλο λόγο. Νομίζαμε πώς ἐξασφαλίσαμε τήν ἐθνική μας ἀκεραιότητα, κυρίως, ἔναντι τῶν Τούρκων, οἱ ὁποῖοι ὑποκινούμενοι καί ἀπό ἄλλες δυνάμεις, ἐπιβουλεύονται συνεχῶς τόν πλοῦτο καί τά σύνορά μας. Στήν συνέχεια ἀποκτήσαμε καί γκρίζες ζῶνες στό Αἰγαῖο.
Στήν ἀρχή Συνέχεια
