Ἔχετε προσέξει ὅτι οἱ ἄνθρωποι γύρω μας ἔπαυσαν νά κυττοῦν ὑψηλά, ἢ ἔστω στὸ ὕψος τῶν ματιῶν, καὶ ἔχουν σχεδὸν ὅλοι χαμηλωμένο, τρομαγμένο βλέμμα;
Καὶ ἔχετε προσέξει τήν διαφορὰ ποὺ κάνουν οἱ λίγοι ἐκεῖνοι ποὺ κυττοῦν ἐρευνητικὰ γύρω τους, μὲ ἀεικίνητο ματιὰ καὶ τὸ στόμα μισάνοικτο στοχαστικά;
Καί, ΚΥΡΙΩΣ, τὸ πῶς ἀναγνωρίζονται μεταξύ των;
Ἤ ὅλοι μαζὺ θὰ σωθοῦμε! Ἀλλὰ ὄχι μὲ τὸν δικό σου τρόπο πιά! Μὲ τὸν δικό μου!
Ἄν κι ὁ παραπάνω τίτλος εἶναι λίγο …ἀκραῖος, τολμῶ νὰ ἰσχυριστῶ πὼς πλέον εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένη γιὰ τὸν ὀρθότητά του!
Νὰ γίνω σαφής.
Δὲν ἔχει ἐπιτύχει κανένα ἀπὸ τὰ συστήματα τῆς παλαιᾶς καὶ τῆς νέας τάξεως.
Μὰ κανένα!
Τώρα μάλιστα, μετὰ ἀπὸ τὶς συντονισμένες προσπάθειες καταβαραθρώσεως τῆς Ἑλληνικῆς οἰκονομίας, κάπως, ὄχι ἐν τελῶς, κάπως οἱ πολλοὶ ἀρχίζουν κι ἀντιλαμβάνονται πὼς μᾶς ἔχουν στήσει ἄσκημο παιχνίδι!
Τὸ χειρότερον ποὺ θὰ μποροῦσε ποτὲ νὰ διαννοηθῇ ἀνθρώπινος ἐγκέφαλος!
Στόχος τους δὲν εἴμαστε φυσικὰ ἐμεῖς!
Πῶς θά μπορούσαμε ἄλλως τε; Μία τόση δά χώρα, μέ μίαν τόση δά οἰκονομία καὶ μίαν τόσο ἀνύπαρκτον αὐτάρκεια τί τούς κόφτει; Μὲ ἕνα ΦΟΥΟΥΟΥ τους χαθήκαμε…
Ἔτσι τοὐλάχιστον φαίνονται, ἐκ πρώτης ὄψεως, τὰ πράγματα.. Συνέχεια
Πάλι ὁ φίλος μου ὁ Αὐγερινὸς γράφει.
Γράφει ὅμως …κατόπιν ἐκλογῶν καὶ γράφει ὀρθῶς!
Μία μικρὴ ἀναδρομὴ γιὰ τὴν πορεία πρὸς τὰ ἀδιέξοδα ποὺ μᾶς ὁδήγησαν ὅλοι αὐτοὶ οἰ ἄσχετοι.
Μία σύνοψις, γιὰ νὰ ξέρουμε ποῦ μᾶς ἔχουν φθάσει κι ἀπὸ ποῦ πρέπει νὰ ξεφύγουμε!
Ὄχι, δεὲν εἶναι τὰ προβλήματά μας οἰκονομικά! Πῶς θά μποροῦσαν ἄλλως τε; Συνέχεια
Ὄχι Ἕλλην, ἀλλὰ Ἄγγλος. Καλὸ αὐτό.
Πάντως, ἐὰν κάτσουμε καὶ πιάσουμε ἕνα ἕνα ὅλα τους τὰ παιχνίδια, ἕνα εἶναι σίγουρον.
Ὄχι ἄκρη δὲν θὰ βγάλουμε, ἀλλὰ θὰ καταλήξουμε κάπως …περίεργα!
Τόση βρώμα, τόση μπόχα, τόση ἀσυδοσία δὲν ἀντέχονται οὔτε κι ἀπὸ τοὺς ἴδιους! Συνέχεια
Ὁ διασυρμός μας ἀνᾷ τὴν ὑφήλιο!
Μᾶς τσούζει καὶ μᾶς πονᾶ ἀκόμη!
Πάρα μὰ πάρα πολύ!
Γιατί ὅμως; Πάντα ἔτσι δέν ἦταν; Πότε, ποῦ καί ποιός μᾶς ἠγάπησε;
Ἐὰν ἐξαιρέσουμε κάτι (τρελλοὺς γιὰ τοὺς πολλούς) φιλέλληνες, οἱ περισσότεροι τί ἦταν; Μήπως ἁπλῶς βάρβαροι πού μᾶς μισοῦσαν, διότι ἁπλῶς δέν μποροῦσαν νά ἀντιληφθοῦν τό μεγαλεῖον τῆς φυλῆς; Συνέχεια
Παντοῦ βία.. Φίμωσις τοῦ λόγου.. Στενωποί…
Τὸ χρῆμα, κύριος μοχλὸς ἀσκήσεως πιέσεων, εἶναι ὁ βασικὸς λόγος ἐξόδου τῶν λαῶν στὶς διαμαρτυρίες. Ἔως ἐχθές ποῦ ἦταν ὅλα αὐτά τά πλήθη; Δέν εἶχαν καταλάβει ἢ ἔκαναν πώς δέν εἶχαν καταλάβει;
Ὄχι, δὲν πεινοῦν ὅλοι… Ἀλλὰ ἐξαπλώνεται αὐτό.. Ὁ φόβος… Ὁ φόβος γιὰ τὸ ἀόρατο καὶ ἀπειλητικὸ αὔριο… Ἡ πείνα.. Αὐτὴ ποὺ ὁδηγεῖ στὸν θάνατο ἢ στὴν κινητοποίησιν….
Ἔφθασε… Εἶναι ἐδῶ… Συνέχεια
