Ἕνα ἐκπληκτικὸ δημιούργημα, μόλις εἶδε τὸ φῶς τοῦ Ἡλίου καὶ καταφθάνει γιὰ νὰ μᾶς ἀποδείξῃ πὼς γιὰ νὰ ξέρῃ κάποιος νὰ δημιουργῇ τέτοια ἔργα, κάτι ξέρει.
Ἴσως νὰ ξέρῃ τὶς ἡλιακὲς βόλτες…
Ἴσως νὰ ξέρῃ τὶς γήινες περιστροφές…
Ἴσως ἀκόμη καὶ τὸ πλανητικό μας σύστημα.
Πάντως δὲν φτιάχνεις κάτι τέτοιο ἐὰν εἶσαι σκέτο βοσκὸς ἤ τσοπάνης, καὶ δὲν ἔχεις ἀντίληψι, παρατηρητικότητα καὶ λογική. Οὔτε μὲ ὅλως τὶς συμπτώσεις παρέα δὲν καταφέρνεις τέτοιο ἀποτέλεσμα.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀρχαιολογία
Ὁ Ἡνίοχος τῶν Δελφῶν.
Τοῦ Ζαχαρία Παπαντωνίου.
Ὁ Πολύζαλος, τύραννος τῆς Γέλας, ἀδελφὸς τοῦ Ἱέρωνος τῶν Συρακουσῶν, νικητὴς στὴν ἁρματοδρομία, ἔστησε στοὺς Δελφοὺς ἀνάθημα, ἕνα τέθριππο ἅρμα μὲ ἐπιβάτη τὸν ἴδιο τὸν τύραννο καὶ δίπλα τὸν ἡνίοχό του. Στὰ 373 π. Χ. βράχοι ἀπὸ τίς Φαιδριάδες πέτρες κύλισαν ἐπάνω στὸ ἱερὸ καὶ μαζί μὲ ἄλλα ἀναθήματα ἔκαμαν συντρίμματα τὸ χάλκινο ἀναβάτη, τὸ ἄλογο, τὸ ἅρμα. Σώθηκε ὁ ἡνίοχος. Χάσαμε βέβαια μεγάλο καὶ ἐνδιαφέρον σύμπλεγμα, ἔργο τῶν χαλκοπλαστικῶν ἐργαστηρίων, τὰ ὁποῖα ἔδιναν στὴν ῎Ηλιδα καὶ στοὺς Δελφοὺς τὴν ὑστεροφημία τῶν ἀθλητῶν. ῾Ο νέος ὅμως, ποὺ ἔμεινε ὁλομόναχος, χωρὶς τ’ ἄλογά του, χωρὶς τὸ ἅρμα, ποὺ τὸν ἔκρυβε ὡς τὴ ζώνη, χωρὶς τὸν ἡγεμόνα στὸ πλευρό του, κεντρίζοντας τὴ φαντασία τῶν ἀνθρώπων γιὰ τοὺς συντρόφους του, ποὺ λείπουν καὶ γιὰ τὸ γλύπτη ποὺ εἶναι ἄγνωστος, ἔγινε ἡ πλὲον περίεργη καὶ θελκτικὴ μορφὴ τῆς ἀρχαίας γλυπτικῆς – αὐτῆς ποὺ μᾶς εἶναι γνωστή.
Ὁ Κίων τοῦ Θησαυροῦ τοῦ Ἀτρέως
Πόσο λυπηρὸ εἶναι, οἱ ἄρπαγες, νὰ ἐκμεταλλεύονται τὴν κληρονομιάν σου, νὰ θησαυρίζουν εἰς βάρος σου καὶ ταυτόχρονα νὰ σοῦ ἀπαγορεύουν τὴν χρήσιν τῶν φωτογραφιῶν τῆς κληρονομιᾶς σου, ποὺ ὑπάρχουν στὴν ἱστοσελίδαν τους, τοῦ Βρεττανικοῦ Μουσείου…
Βλέπετε, ἡ παροχὴ ἀδείας γιὰ ἀναδημοσίευση τῶν εἰκόνων γίνεται μόνο γιὰ ἐκπαιδευτικοὺς – ἀκαδημαϊκοὺς σκοπούς, ὅπως ἀναφέρουν στοὺς ὅρους χρήσης… Δὲν ἔκανα κὰν τὸν κόπο νὰ ἐπικοινωνήσω μαζί τους. Νευρίασα καὶ τοὺς στόλισα νοερῶς, μὲ ὡραιότατες καὶ ἑλληνικότατες (ὅπως τὰ κλοπιμαῖα τους) ἐκφράσεις!
Ἂς πάρουμε ὅμως τὴν ἱστορίαν ἀπὸ τὴν ἀρχήν…
Ἀρχαία τριήρης στὶς ἀκτὲς τῆς Οὐκρανίας.
Ὁ Ἑλληνικὸς Εὔξεινος Πόντος!
Ἡ Ἑλληνικὴ Μεσόγειος!
Μία ἱστορία ποὺ δὲν ἔχουμε μάθει καὶ ποὺ ὅταν θὰ τὴν μάθουμε, θὰ ἀνατραποῦν ὅλα ὅσα πιστεύαμε ὥς λογικὰ καὶ ἀποδεκτά.
Μία νέα ἀνακάλυψις, ἕνα ναυάγιο ποὺ ἔρχεται νὰ προστεθῇ στὰ τόσα ἄλλα, καὶ ποὺ εἶναι μικρό, μικρότατο δεῖγμα τῶν ὅσων ὑπάρχουν ἀκόμη στὸν βυθό.
Συνέχεια
Μία ἐκπληκτικὴ καρφίτσα!
Ἡ τέχνη τῆς χρυσοχοΐας καὶ γενικότερα τῆς μεταλλουργίας, κάθε εἴδους μετάλλου, στὴν χώρα μας εὐδοκιμεῖ ἐδῶ καὶ χιλιάδες χρόνια.
Μποροῦμε νὰ τὸ διαπιστώσουμε στὰ ἐκπλήκτικῆς ὀμορφιᾶς κομψοτεχνήματα, ποὺ κοσμοῦν τὰ μουσεῖα μας, ἀλλὰ καὶ σὲ νέες ἐκδόσεις αὐτῶν, εἶτε πρόκειται γιὰ ἀκριβή τους ἀντίγραφα εἶτε γιὰ κάποιες νεώτερες παραλλαγές των.
Ἑλληνικὴ χύτρα ταχύτητος …2.700 ἐτῶν!
Ὀταν είδα αυτό το άρθρο στο διαδίκτυο, το ακολουθούσαν σχόλια του τύπου:« όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, οι άλλοι ήταν ακόμα στα δέντρα κι έτρωγαν μπανάνες»…και πολλά άλλα παρόμοια γραφικά..
‘Οχι μάγκες μου..