Μεταξύ μας, οἱ Σκοπιανοὶ μόνον γιὰ γέλια εἶναι πλέον!
Τὸ ὅ,τι ἔχουν χάσει τὸ μέτρον καὶ πασχίζουν πλέον νὰ πείσουν πὼς ἀκόμη καὶ τὴν Ἀμερικὴ ἀνεκάλυψαν, εἶναι ἀναμενόμενον!
Τὸ ὅ,τι παραβιάζουν κάθε δυνατὴν συμφωνία εἶναι πλέον ἀντιμετωπίσιμον ὥς κάτι σύνηθες.
Τὸ ὅ,τι ἡ πολιτεία μας ὅμως εἶναι ἀνύπαρκτος, εἶναι κάτι ποὺ δὲν χωνεύεται μὲ τίποτα.
Στόν Καιάδα λοιπόν ὅλοι αὐτοί πού τό παίζουν ἐκπρόσωποί μας καί καθημερινῶς μᾶς ξεπωλοῦν ὅσο ὅσο; Συνέχεια
Μπῆκαν ξανά … ἀλλά ἀπό ἄλλη πόρτα ! Ὄχι μέσα σέ μία σακοῦλα λαϊκῆς, στό πλαστικό τους δοχεῖο , ἀλλά ἀπό τήν ὀθόνη τῆς τηλεοράσεως, … τοῦ ὑπολογιστή , στά πρωτοσέλιδα ἐφημερίδων σέ ὑστερόγραφα τῆς ζωῆς …
Φράουλες πού οἱ περισσότεροι Ἕλληνες σίγουρα δέν πρόκειται νά δοκιμάσουν … ὄχι τοὐλάχιστον ἴσαμε ἡ τιμή τους νά φθάσῃ σέ ἕνα ἀνεκτό ἐπίπεδο …
Ἀλγεινή ἡ αἴσθηση ἀπό τό ἀπάνθρωπο σκύλεμα ὅλων πάνω σέ τραυματισμένα κορμιά, λαθρομεταναστῶν … πού Κύριος οἶδε πώς καί γιατί ἦλθαν …
Ἀπαράδεκτη ἡ ἐπίθεση μέ ὅπλα σέ ἀνθρώπους … καταδικαστέα ….
Κάπου ἀνάμεσα στίς φράουλες – πού δέν ἔχω δοκιμάσει ἀκόμη – καί στά ἀτελείωτα ρεπορτάζ στούς καταυλισμούς τῶν λαθρομεταναστῶν, ἔφαγα μία κλωτσιά κάπου στό στομᾶχι … ἀπό λέξεις …
Σκόρπιες λέξεις …
Μπαγκλαντές …
Οἱ Ἕλληνες δέν Συνέχεια
Πόσα χρόνια ἔχουν περάσῃ ἀπό τήν εἰσβολή; Ἔ; Γιὰ νὰ μετρήσουμε…
2013-1974=39!!!!
Χμμμ… Μετὰ ἀπὸ σχεδὸν τέσσερις δεκαετίες ἡ Κύπρος ἔπαψε νὰ κεῖται μακράν!
Ὤ!!!! Θαῦμα! Θαῦμα!!!
Καὶ τὶ θαῦμα! Μόλις ἄρχισαν τὸ πλιάτσικο στὴν Κύπρο ἀλλὰ δὲν τὴν θέλουν μισή! Τὴν θέλουν ὁλόκληρη!
Συνέχεια
Οἱ «φίλοι» μας οἱ Ἄγγλοι ποὺ παρακολουθοῦσαν ἐκ τοῦ μακρόθεν τὸν «συνωστισμὸ» τῆς σφαγῆς.
Ἀναζητῶντας δωρεὰν μαθήματα ξένων γλωσσῶν στὸ διαδίκτυο ἔπεσα σὲ μίαν πολὺ ἐνδιαφέρουσα σελίδα. Τὴν προσοχή μου τράβηξαν δύο τρεῖς σημειώσεις, μὲ πολὺ ἔντονα γράμματα, ποὺ ἀφοροῦσαν στὸ ποιοὶ μποροῦσαν νὰ λάβουν μέρος σὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὰ τμήματα. Κι ἐπεὶ δὴ τὸ θέμα μοῦ φάνηκε ἀστεῖο, τὸ συζήτησα μὲ τοὺς φίλους μου Παναγιώτη κι Ἑλένη.
Κι ἐκεῖ συνέβῃ τὸ …θαῦμα!!!
Βιαστικὴ ὅπως ἤμουν, κι ἐφ΄ ὅσον δὲν μὲ ἀφορᾷ τὸ τὶ πιστεύει ὁ καθείς, δὲν πρόσεξα κάποιες «ἰδιαίτερες σχέσεις» τῶν ἐν λόγῳ διοργανωτῶν. Τὸ ἔκανε ὅμως ἡ Ἑλένη, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Παναγιώτου.
Συνέχεια
Μὲ τὸ θέμα τοῦ Σημαιφόρου Τσάκαλη δὲν πρόλαβα νὰ καταπιασοῶ. Ἦταν πολὺ ἀργὰ ὅταν τὸ ἔμαθα καὶ ἤδη τὸ θέμα του εἶχε δρομολογηθῇ.
Ζητῶ συγγνώμη, διότι ἄν κι ἔχω διαδικτυακὲς σχέσεις μαζύ του, δὲν πρόλαβα νὰ διαβάσω τὰ μηνύματά του.
Γιὰ καλή του ὅμως τύχη ἐνημερώθηκε ὁ Κυριάκος Κόκκινος, δικηγόρος. Εὐτυχῶς.
Τὸ θέμα λοιπὸν τῆς διώξεώς του ἔληξε αἰσίως κι ὁ Σημαιοφόρος ἐπανέρχεται στὰ καθηκοντά του.
Στις Σκουριές αυτές τις μέρες εμφανίστηκε το Μέλλον. Έκοψε βόλτες μέσα στο χωριό, πόζαρε ανέμελα μπροστά στις κάμερες, χτύπησε επίμονα τις πόρτες των κατοίκων. Όσοι είχαν τα μάτια ανοιχτά το είδαν.
Αυτό που είδαν είναι πως η μάχη στις Σκουριές δεν είναι υπόθεση των κατοίκων της Χαλκιδικής. Δεν είναι μια μάχη ανάμεσα στην ανάπτυξη και το περιβάλλον. Ούτε ανάμεσα στις “δυνάμεις του χθες” και του “αύριο”. Στη Χαλκιδική μάχονται η λογική με το παράλογο.
