Μὰ ἡ δουλεία οὐδέποτε ἔπαψε! (ἀναδημοσίευσις)

Μὰ ἡ δουλεία οὐδέποτε ἔπαψε!3
Ἄλλαξε ὄνομα! Ἄλλαξε νονούς… Ἄλλαξε δουλεμπόρους, ἀλλὰ δουλεία παρέμεινε…

Διότι ἐὰν καλοεξετάσουμε τὴν ἱστορία τῆς δουλείας στὸν πλανήτη, θὰ σταματήσουμε μὲ πόνο στὴν Ἀφρική. Καὶ τότε θὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς οὐδέποτε ἔπαψε καὶ μόνον ἄλλαξε τρόπους ἐπιβολῆς….

Ὄχι πὼς δὲν ὑπῆρχε δουλεία καὶ στὴν ἀρχαιότητα. Ἀλλὰ τοὐλάχιστον στὴν Ἀρχαία Ἑλλάδα ἡ δουλεία ἦταν κάτι ποὺ Συνέχεια





Οἱ ἀνάπηροι! (ἀναδημοσίευσις)

Οἱ ἀνάπηροι!
Δέν γνωρίζουμε πώς εἴμαστε μία κοινωνία πλήρης ἀναπήρων;

Δέν γνωρίζουμε πώς εἴμαστε ἡ χώρα μέ τούς περισσοτέρους ἀναπήρους, κατ’ ἀντιστοιχίαν σέ ποσοστιαίαν σύστασιν τοῦ πληθυσμοῦ; 
Δέν γνωρίζουμε πώς ἡ βιομηχανία πλαστῶν ἐπιδομάτων, συντάξεων ἀναπηρίας καί ἑλληνοποιήσεως τοῦ κάθε φουκαρᾶ καλά κρατεῖ; 
Δέν γνωρίζουμε πώς σέ κάθε μεριά τοῦ Ἑλλαδοξεφτιλιστᾶν προβάλλει κι ἕνας ἐπίδοξος δουλέμπορος, δεξιοτέχνης τοῦ «νόμου» καί καταχραστής τοῦ δημοσίου χρήματος;
Δἐν γνωρίζουμε πώς μέσα σέ ὅλο αὐτό τό «παιχνίδι» τῆς κομπίνας οἱ πλέον ἐνεταγμένοι Συνέχεια





Δὲς …«συνειδήσεις» καὶ κρίνε

Ἐκεῖνοι ποὺ μᾶς τὸ ἔπαιζαν (καὶ μᾶς τὸ παίζουν ἀκόμη) «ἀνθρωπιζτὲς» καὶ «ἀλληλέγγυοι» καὶ «ὑπερασπιστὲς τῆς διαφορετικότητος» καὶ «φιλάνθρωποι» καὶ «φιλόζωοι» καὶ τέλος πάντων ὅ,τι ἄλλο τοὺς κατέβαινε στὴν γκλάβα, τώρα ἔρχονται γιὰ νὰ ἐπισφραγίσουν καὶ νὰ νομιμοποιήσουν φρικτὲς σφαγὲς ζώντων ὀργανισμῶν.
(καὶ εὖγε στὸν Αὐτόλυκο γιὰ τὴν δημιουργία τῆς παρακάτω εἰκόνος!)

Συνέχεια





Ξυπνῆστεεεεεεεεεεε! (ἀναδημοσίευσις)

Ξυπνῆστεεεεεεεεεεε!

 

που κι ἐὰν κυττάξω διαβάζω γι τν πνο μου!
που κι ἐὰν στραφ κάποιος θσχυριστ πς κοιμμαι κα χρειάζομαι φύπνισι!
που κι ἐὰν σταθ κάποιος θ προσπαθήσ ν μ ξεκουνήσ χαρακτηρίζοντάς με φυτό!

Τοχοι, κδοι, φίσσες, παν, μηνυματάκια, τραγουδάκια….
λα χουν λλάξη χρώματα…
Εμαι πρόβατο κα ψάχνω τσοπάνη! 
Εμαι φυτ κα χρειάζομαι κλάδεμα!
Συνέχεια





Ζουράριον «ἐπιμορφωτικὸ» τετράλεπτον

Ζουράριον ἐπιμορφωτικὸ τετράλεπτον παραλήρημα στὴν Βουλή.

«Ἡ κυβέρνησις πάσχει ἀπὸ μπατιρημένη καύλα».
Συνέχεια





Δέν ἀφήνουμε τίς βλακείες γιά τό (κάθε) κούλλλιιι;

Τὸ  κούλλλιιι, ὅπως καὶ ὅλη ἡ οἰκογένειά του, ὡς γνήσιος βενιζελικὸς ἀπόγονος…

….οὔτως ἤ ἄλλως, ἐδῶ καὶ χρόνια, ἀνήκει στοὺς «ὑψηλοὺς προσκεκλημένους» τῶν παγκοσμίων τοκογλύφων καί, πρὸς τοῦτον τοὺς βλέπουμε, συχνά-πυκνά, νὰ περιφέρονται σὲ λέσχες, στοὲς καὶ ἱδρύματα, πρὸ κειμένου νὰ λάβουν σχετικὲς ἐντολές, γιὰ τὸ πῶς θὰ διαχειρισθοῦν ἐμᾶς, τοὺς χαχόλους. Συνέχεια