Ἀγαπητοὶ φίλοι…
Θὰ ἤθελα νὰ κάνετε ἔναν συλλογισμό, σχετικὰ ἀνάποδο.
Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Ὁλοκαυτώματος στὸν Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ὑπῆρξαν κάποιοι καλοί μας «σύμμαχοι» ποὺ ἔριξαν δύο Ἀτομικὲς Βόμβες σὲ ΑΜΑΧΟ πληθυσμό, ἐξαερώνοντας περισσοτέρους ἀπὸ 200.000 ἀνθρώπους, σὲ διάστημα λίγων ὡρῶν!
Ἀναφέρομαι φυσικὰ στὴν Χιροσίμα καὶ στὸ Ναγκασάκι. Συνέχεια
«Konitsa! Konitsa! Konitsa!…» ἦταν τὸ ἐπιφώνημα ποὺ σημάδεψε ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ γνωστὰ φωτογραφικὰ ὁδοιπορικά τοῦ περασμένου αἰῶνος στὴν ἀπελευθερωμένη Ἑλλάδα: τοῦ Φρὲντ Μπουασονᾶ καὶ τοῦ συνοδοιπόρου του Ντανιὲλ Μπόντ-Μποβί, τὸ καλοκαίρι τοῦ 1913.
Ἡ Κόνιτσα γιὰ τοὺς δύο Ἐλβετοὺς φιλέλληνες δὲν ἦταν μόνο «ἡ πιὸ ὄμορφη χωρὶς ἀμφιβολία τῶν πόλεων τῆς Ἠπείρου», ὅπως τὴν περιγράφουν, ἀλλὰ καὶ ἡ… Ἰθάκη τους, στὴν πιὸ περιπετειώδη φωτογραφικὴ –πρώτη ἐπίσημη μὲ ἀνάθεση τῆς ἑλληνικῆς κυβέρνησης– ἀποστολή τους στὴν Ἑλλάδα, λίγους μῆνες μετὰ τὴ λήξη τῶν Βαλκανικῶν Πολέμων. Συνέχεια
Ἡ αὐτοπεποίθησις, ἤ ἄλλως ὁ αὐτοσεβασμός, ἡ αὐτογνωσία, ὁ αὐτοπροσδιορισμὸς ἑνὸς ἀτόμου, δὲν χαρίζεται!
Κερδίζεται…
Κτίζεται κάθε ἡμέρα, κάθε στιγμή, σὲ κάθε στροφὴ τῆς ζωῆς μας καὶ ἀφορᾷ στὸν τρόπου ποὺ ἐμεῖς ὀφείλουμε νὰ ζοῦμε κι ὄχι στὸ πῶς οἱ ἄλλοι μᾶς ὁρίζουν.
Ἕνα ἄτομο ποὺ ἔχει αὐτοπεποίθησιν δὲν χρειάζεται νὰ λαμβάνει χειροκροτήματα. Συνέχεια
Ἕνα γρήγορο σταχυολόγημα εἰδήσεων, μήπως καὶ δοῦμε πιὸ …ἀποστασιοποιημένα τὸν κόσμο μας!!!
παρ’ ὁλίγον …πολιτική!!!
Τὸ σκάνδαλον ποὺ ἀφορᾷ στὴν ἐμπλοκὴ τῶν στρατιωτικῶν μας στὶς προμήθειες τῶν ἐξοπλισμῶν, ἐλάχιστα ἔχει ἀγγίξῃ τὴν κοινωνία μας…
Ὅλοι ἀσχολούμεθα μὲ τὸ Λιάπιεν καὶ τὰ ῥεζιλίκια του…
Δὲν λέω, εἶναι σπουδαῖα βρωμιὰ κι αὐτή… Μά μήπως τό Λιάπιεν ἔκανε κάτι διαφορετικό ἀπό αὐτό πού τοῦ ἔμαθαν γενεές ἐπί γενεῶν καρεκλοκενταύρων καί βολεμένων; Συνέχεια
Ἕνα γρήγορο σταχυολόγημα εἰδήσεων, μήπως καὶ δοῦμε πιὸ …ἀποστασιοποιημένα τὸν κόσμο μας!!!
παρ’ ὁλίγον …πολιτική!!!
