Τρεχάλα ποὺ τὴν ἔριξε ὁ φουκαρᾶς ὁ Τατούλης…
Τρομάρα ποὺ τὴν ἐπῆρε..
Μόλις εἶδε πὼς εἰσῆλθαν στὸ ἥρεμο κι ἀσφαλές του περιβᾶλλον κάτι ἄπλυτοι, ἀναρχικοί, κουκουλοφόροι, ἐτσακίσθη νὰ …τσακισθῇ καὶ νὰ ἐξαφανισθῇ!!!
Βέβαια, γιὰ νὰ λέμε καὶ τοῦ στραβοῦ τὸ δίκαιον, ὁ Τατούλης δὲν ἐψήφισε κάτι τώρα τελευταῖα….
Μόνον κάτι διορισμοὺς ἔκανε..
Κάτι δικούς του ἐτακτοποίησε… Συνέχεια
Τί νά σχολιάσω στό παρακάτω σημείωμα;
Ὁ Μίλτος τὰ λέει ὅλα…
Ἀφῆστε ποὺ ἡ προσωπική του γνωριμία μὲ τὸν αὐτόχειρα δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ δοῦμε τίποτα περισσότερο πέραν τῶν συναισθημάτων ποὺ ὅλοι βιώνουμε!
Μία παράκλησις πρὸς τὰ ἠλίθια, ἀνεγκέφαλα καὶ ἀπαράδεκτα κουδουνισμένα. Συνέχεια
Eπειδή πολλοί αναγνώστες μας αγνοούν –κυρίως λόγω ηλικίας- τι ακριβώς έχει γίνει με τον Α. Λιάκο και την Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών,αναδημοσιεύεται το παρόν κείμενο, η πρώτη δημοσίευση του οποίου έχει γίνει στην εφημερίδα Ελεύθερος Κόσμος, το Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012.
ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ
Το 1988 προκηρύχθηκε θέση αναπληρωτή καθηγητή στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με γνωστικό αντικείμενο την «Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος». Υποψήφιοι για τη θέση αυτή ήταν οι Δημήτρης Μιχαλόπουλος, επίκουρος καθηγητής τότε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και ο Αντώνης Λιάκος, επίσης επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Τη θέση κατέλαβε ο Αντώνης Λιάκος, αντί για τον Δημήτρη Μιχαλόπουλο. Η εκλογή έγινε παράνομα, δηλαδή βάσει εισηγητικής εκθέσεως που είχε συνταχθεί από διμελή επιτροπή και όχι τριμελή, όπως ρητά ορίζει ο Νόμος. Συνέχεια
Τὸ παρακάτω μοῦ ἔστειλε ὁ Νετάκιας πρὸ ἡμερῶν, ἀλλὰ δὲν πρόλαβα νὰ τὸ δημοσιεύσω. (Δύο χέρια γάρ….)
Γιατί σᾶς τό παρουσιάζω σήμερα;
Διότι θὰ σταθῶ στὴν τοποθέτησιν τοῦἸωάννου Φικιώρη, ὁμιλητοῦ–ὑπερασπιστοῦ τοῦ μονοτονικοῦ ἐκείνην τὴν μοιραία νύκτα.
ΓΙατί τοῦ Φικιώρη εἰδικῶς;;
Μὰ διότι πρόσωπα σὰν τὸν Φικιώρη κρίνουν, ἀποφασίζουν, καταδικάζουν στὴν ἀγραμματοσύνην ἕναν ὁλόκληρον λαόν!
Δυστυχῶς, ἄν καὶ πολλοὶ «εἰδικοὶ» ἀρνοῦνται νὰ τὸ κατανοήσουν, ἀφήσαμε τὴν παιδεία μας, καθῶς καὶ τὶς ἀποφάσεις ποὺ Συνέχεια
Εἴχαμε μίαν αὐτοκτονία ἐχθές.
Κοντὰ σὲ αὐτὴν εἴχαμε καὶ μίαν ἀκόμη ἀπόπειρα στὴν Χίο.
Κι ἀντὶ οἱ ἠλίθιοι νὰ τὸ βουλώσουν, ἀντὶ νὰ σταθοῦν σιωπηλοί, ἀντὶ νὰ κάτσουν στὰ αὐγά τους καὶ νὰ σταματήσουν τὶς κορῶνες, αὐτοὶ βγαίνουν ὡς κλασσικοὶ μαϊντανοὶ καὶ κάνουν δηλώσεις.
Καὶ νὰ ἄξιζαν οἱ δηλώσεις τους, νὰ πῶ χαλάλι…
Ἀλλὰ τὸ νὰ κάνουν δηλώσεις ἔτσι γιὰ νὰ μᾶς ἀποδείξουν πόσο ἀπέραντο βάθος ἠλιθιότητος διαθέτουν, δὲν χρειάζεται.. Τὸ γνωρίζαμε!: Συνέχεια
Βρὲ ἄτιμε, βρὲ ἀπαράδεκτα κενὴ ἀπὸ ὁ,τιδήποτε κουδουνίστρα, βρὲ Ὑβριστὴ αἰσχίστου εἴδους, μαζέψου!
Μαζέψου διότι προκαλεῖς πλέον!
Δὲν σέβεσαι οὔτε τὸν πόνο, οὔτε τὸν θρῆνο οὔτε κἄν τὴν ἀπελπισία τῶν νεκρῶν καὶ τῶν γενοκτονημένων!
Δὲν μπορεῖς νὰ ἀντιληφθῇς κἄν τὴν συνεργία σου!
Εἶσαι ἀνίκανος νὰ σιωπήσῃς ἀκόμη καὶ τώρα! Συνέχεια
