Ἕξι χρόνια τώρα οἱ κραυγὲς γιὰ τὴν κόλασι τῆς δραχμῆς καὶ τὸν παράδεισο του εὐρὼ εἶχαν ἕναν καὶ μόνο σκοπό. Ὄχι νὰ καταδείξουν τὴν ἀξία τοῦ ἑνὸς ἢ τοῦ ἄλλου νομίσματος, μιὰ καὶ αὐτὴ ἐξαρτᾷται ὄχι ἀπὸ τὸ ὄνομα καθεαυτό, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν χειρισμό του ἀπὸ τίς ὑπεύθυνες κυβερνήσεις, ἀλλὰ γιὰ νὰ ἀποκρύψουν τὸ πραγματικὸ πρόβλημα τῆς χώρας, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ τὴν πολιτικὴ διαχείρισι τῶν δημοσιονομικῶν μεγεθῶν. Συνέχεια
Γί΄ αὐτοὺς ποὺ εἶναι θυμωμένοι καὶ ἀγανακτισμένοι μὲ τὸν Τσίπρα ὑπάρχει ἡ ἀπάντησις.
Γιατί νά φοβηθῇ τό παιδὶ καί καί νά ἀρχίσῃ νά σκέπτεται πρίν κάνῃ ὅ,τι κάνῃ, ὅταν βλέπῃ ὅτι ὁ Βενιζέλος ὄχι μόνον κυκλοφορεῖ ἐλεύθερος, ἀλλὰ μισθοδοτεῖται καί γενναιόδωρα ἀπό τούς φόρους μας;
Ὁ Τσίπρας δὲν λέει ψέμματα μόνον ἀπὸ θράσος.
Τὰ λέει καὶ ἀπὸ ἄγνοια.
Ἴσως μάλιστα περισσότερο ἀπὸ ἄγνοια.
Ἐκρατικοποιήθη τὸ Μέγαρον Μουσικῆς μας καὶ αὐτὸ εἶναι πολὺ κακό, ἐπειδὴ τώρα θὰ πληρώνουμε ἐμεῖς, ὁ λαός, τὶς ζημίες καὶ τὴν ῥεμούλα του.
Πῆρε κάπου, πρὶν λίγες ἡμέρες τὸ μάτι μου, σὲ ἕνα διάλογο μεταξὺ ζωοφίλων, ὅτι εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ χρησιμοποιοῦμε τὸν ὅρο «ἀφεντικὸ» ἢ «ἰδιοκτήτης» γιὰ ὅσους ἔχουν σκύλο, ἐπειδὴ ἔτσι προσβάλλουμε καὶ ὑποτιμοῦμε τὰ ζωντανά.
Πρέπει, λέει, νὰ ἀποκαλοῦμε ὅσους ἔχουν κατοικίδιο «κηδεμόνες».
Καὶ ἔτσι ἔκαναν στὴν κουβέντα ποὺ ἀκολουθοῦσε. Συνέχεια
Καὶ μιὰ καὶ ὁ λόγος γιὰ τὸν τζαναμπέτη τὸν Σύριζα, ποὺ ἐβάλθη νὰ ἀνατρέψῃ ἕναν αἰῶνα χρηστῆς διοικήσεως, βολεύοντας συγγενεῖς, θυμᾶμαι μιὰ φορά, τὸ εὐλογημένο 2004, ποὺ πῆγα στὸ ὑπουργεῖο ἐμπορίου νὰ μιλήσω γιὰ σοβαρότατα θεσμικὰ ζητήματα ἀναθέσεων δημοσίων συμβάσεων.
Μὲ παρέπεμψαν στὴν γενικὴ δερβέναγα τοῦ ὑπουργικοῦ γραφείου τοῦ Παπαθανασίου, ἡ ὁποία, ὅλως τυχαίως, ἦταν ἡ ἀδελφή του.
Ἔκατσα λίγη ὥρα ἀπὸ εὐγένεια, μιὰ καὶ στάθηκε ἀδύνατον νὰ τῆς ἐξηγήσω ὅτι δὲν ἤθελα ῥουσφέτι. Ἡ κυρία δὲν μποροῦσε νὰ ἐννοήσῃ ὅτι ὑπῆρχε καὶ ἄλλος λόγος ἐπισκέψεως σὲ ἕνα γραφεῖο τῆς διοικήσεως καὶ ἀνυπομονοῦσε νὰ τελειώνω μὲ τίς θεσμικὲς προφάσεις, γιὰ νὰ τῆς πῶ ἐπὶ τέλους τί ἤθελα. Συνέχεια
