Τὸ δένδρο τῶν εὐχῶν…


 Χαμένο ανάμεσα στα άλλα, μέσα σ’ ένα πυκνό δάσος, υπήρχε κάποτε ένα δέντρο. Ήταν υπεραιωνόβιο, με κορμό μεγάλο σαν σπίτι και κλαριά που θαρρούσες πως άγγιζαν τα ουράνια. Το έλεγαν «Το Δέντρο Των Ευχών» και όχι τυχαία. Ήταν το δώρο των θεών στους ανθρώπους. Οποιοσδήποτε μπορούσε να πάει εκεί και να κάνει οποιαδήποτε ευχή. Αν ζητούσε αυτό που ήθελε με όλη του τη δύναμη, το Δέντρο ικανοποιούσε το αίτημά του.

Στον κορμό του Δέντρου υπήρχε μια πόρτα που οδηγούσε στο εσωτερικό του, εκεί που κάποιος έπρεπε να Συνέχεια

Δὲν ἦταν συμμοριτοπόλεμος. Ἐμφύλιος ἦταν ποὺ τὸν δημιούργησαν οἱ κομμουνιστές.

Οἱ φωτογραφίες ἀπὸ τὸ κάτωθι ἔχουν ἀφαιρεθεῖ.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ.
27 – 10 – 2012.
Τα φωτογραφικά αρχεία (σκαναρισμένα) που παρουσιάζονται στο παρόν κείμενο, είναι της οικογενείας μου και βλέπουν το φως της δημοσιότητας για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ σήμερα. ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ την οικειοποίησή τους από τον οποιονδήποτε, αλλά όχι την αναδημοσίευσή τους, αρκεί να αναγράφεται η πηγή που τα βρήκατε. Συνέχεια

Ὁ γέρικος γάιδαρος.

Μια μέρα ο γάιδαρος ενός αγρότη έπεσε σε ένα πηγάδι. Το ζώο απελπισμένο, γκάριζε για ώρες ενώ ο αγρότης προσπαθούσε να βρει ένα τρόπο για να το σώσει.

Τελικά σκέφτηκε ότι το ζώο ήταν γέρικο και τα έξοδα που απαιτούνταν για να το βγάλει από το πηγάδι ήταν πολλά.

Αποφάσισε λοιπόν ότι δεν άξιζε να προσπαθήσει να σώσει τον γάιδαρό του, οπότε το μόνο που του έμενε να κάνει ήταν να τον θάψει ζωντανό. Έτσι κάλεσε τους γείτονες να έρθουν για να τον βοηθήσουν να πραγματοποιήσει το σχέδιό του!

Συνέχεια

Τό κόκκινο κουμπί

Πρίν ἀπό χρόνια σέ κάποια ἰστοσελίδα διάβασα τήν παρακάτω ἱστορία:

Κάποτε ὑπῆρχε ἕνα πολύ ἀγαπημένο ζευγάρι. Θά μποροῦσαν νά εἶναι πολύ εὐτυχισμἐνοι ἀλλά ἐκεῖνοι πίστευαν ὅτι γιά νά συμπληρωθῇ ἡ εὐτυχία τους καί νά μή τούς λείπῃ πιά τίποτα σέ αὐτήν τήν ζωή ἦταν τά πλούτη.

Κάποια στιγμή γνώρισαν ἕναν πολύ παράξενο ἄνθρωπο ὁ ὁποῖος τούς ἔδωσε ἕνα κουτί ἐπάνω στό ὁποῖο ὑπῆρχε ἕνα κόκκινο κουμπί καί τούς εἶπε: «Σᾶς χαρίζω αὐτό τό κουτί. Ἄν ποτέ θελήσετε νά συμπληρώσετε τήν εὐτυχία σας, ἔτσι ὅπως νομίζετε, πατῆστε τό κόκκινο κουμπί. Θά ἀποκτήσετε πάρα πολλά χρήματα ἀλλά κάποιος ὁ ὁποῖος δέν γνωρίζετε θά χάσῃ τήν ζωή του».

Πέρασαν μερικά ἀκόμα χρόνια Συνέχεια

Τὸ φορτίο.

Ήταν κάποτε ένας κακός άνθρωπος που τον έλεγαν Μπεν Σάντοκ. Η σκοτεινιασμένη του ψυχή δεν μπορούσε να χαρεί το καλό και το όμορφο. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι πράξεις του κινούνταν σε τόσο σκοτεινές περιοχές, που οτιδήποτε ήταν όμορφο και υγιές δεν μπορούσε να το αντέξει. Μοναδική του χαρά ήταν το να καταστρέφει.

Κάποια μέρα περπατούσε σε μια όαση, όταν το κακό βλέμμα του έπεσε πάνω σ’ ένα τρυφερό φοινικόδεντρο, που ήταν ακόμη μικρό σε ηλικία και χαιρόταν που μεγάλωνε. Χαρούμενο κουνούσε τα φύλλα του με τον αέρα και απολάμβανε την ύπαρξή του.

Ο Μπεν Σάντοκ πήρε μια βαριά πέτρα και την έβαλε ακριβώς πάνω στην τρυφερή κορφή του νεαρού δέντρου Συνέχεια

Τὰ καρφιά.

Ήταν κάποτε ένα μικρό αγόρι που ήταν πολύ οξύθυμο. Ο πατέρας του, του έδωσε μια σακούλα με καρφιά και του είπε:

– Κάθε φορά που θα χάνεις την ψυχραιμία σου, πρέπει να καρφώνεις ένα καρφί στο φράχτη…

Την πρώτη μέρα το αγόρι κάρφωσε 37 καρφιά στο φράχτη, όμως τις επόμενες εβδομάδες, καθώς μάθαινε να ελεγχει τον θυμό του, ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο φράχτη μειωνόταν. Έτσι ανακάλυψε Συνέχεια