Κάποτε, ένας άνδρας, το άλογο και ο σκύλος του περπατούσαν σε έναν δρόμο και καθώς περνούσαν κάτω από ένα τεράστιο δέντρο έπεσε ένας κεραυνός και τους έκανε και τους τρεις στάχτη. Όμως, ο άνδρας δεν κατάλαβε ότι είχε εγκαταλείψει αυτόν τον κόσμο, και συνέχισε την πορεία του με τα δυο του ζώα!

Ο δρόμος ήταν πολύ μακρύς και ανέβαιναν σε ένα λόφο. Ο ήλιος ήταν πολύ δυνατός κι αυτοί ίδρωναν και διψούσαν. Σε μια στροφή του δρόμου είδαν μία πανέμορφη μαρμάρινη πύλη που οδηγούσε σε μια πλατεία στρωμένη με πλάκες από χρυσάφι. Ο διαβάτης κατευθύνθηκε προς τον άνθρωπο που φύλαγε την είσοδο και είχε μαζί του τον εξής διάλογο:

– Καλημέρα.

Συνέχεια →

Κάποτε ήταν ένας βασιλιάς που τα είχε όλα, δεν του έλειπε τίποτα. Παρόλα αυτά ο βασιλιάς αρρώστησε κι έπαθε ανορεξία. Τον επισκέφτηκαν οι καλύτεροι γιατροί αλλά δεν μπόρεσαν να τον κάνουν καλά.

Μια μέρα στο παλάτι έφτασε ένας σοφός γέροντας ο οποίος τον ρώτησε γιατί είναι δυστυχισμένος, αν του λείπει κάτι. Ο βασιλιάς είπε ότι έχει τα πάντα μέχρι και του πουλιού το γάλα. Ο γέροντας τότε είπε στο βασιλιά να πει σε όλους τους μάγειρες να του φτιάξουν ψωμί και ότι όταν θα φάει το πιο γλυκό, θα γίνει καλά. Συνέχεια →

Έξι μεταλλωρύχοι εργάζονται σε μια πολύ βαθειά σήραγγα και βγάζουν ορυκτά από τα έγκατα της γης. Ξαφνικά, μια κατολίσθηση φράζει την έξοδο της σήραγγας και τους απομονώνει από τον έξω κόσμο. Μόλις γίνεται αυτό, με μια γρήγορη ματιά, χωρίς να πουν λέξη, εκτιμούν την κατάσταση. Είναι όλοι τους πολύ έμπειροι και καταλαβαίνουν αμέσως πως το μεγάλο πρόβλημα θα είναι το οξυγόνο. Αν κάνουν ό,τι πρέπει, τους μένουν τρεις, το πολύ τρεισήμισι ώρες αέρα.
Ο κόσμος απέξω ξέρει πως είναι εκεί εγκλωβισμένοι, μια τέτοια κατολίσθηση όμως σημαίνει ότι θα πρέπει να ανοίξουν τη σήραγγα από την αρχή για να κατέβουν να τους βρουν. Θα προφτάσουν πριν τους τελειώσει ο αέρας;
Οι έμπειροι μεταλλωρύχοι αποφασίζουν πως πρέπει να εξοικονομήσουν όσο Συνέχεια →