Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορήματα

Ὁ ἁλυσοδεμένος ἐλέφας…

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας, απόσπασμα από το βιβλίο του Jorge Bucay με τίτλο «Να σου πω μια ιστορία»

– Δεν μπορώ του είπα. Δεν μπορώ!

 

– Σίγουρα; με ρώτησε αυτός.
– Ναι. Πολύ θα ήθελα να μπορούσα να σταθώ μπροστά της και να της πω τι νιώθω… Ξέρω, όμως, ότι δεν μπορώ!!!

Ο Χόρχε κάθισε σαν το Βούδα πάνω σ΄ εκείνες τις φρικτές μπλε πολυθρόνες του γραφείου του χαμογέλασε, με κοίταξε στα μάτια και, χαμηλώνοντας τη φωνή όπως έκανε κάθε φορά που ήθελε να τον ακούσουν προσεκτικά, μου είπε:

– Να σου πω μια ιστορία… Και χωρίς να περιμένει να συμφωνήσω, ο Χόρχε άρχισε να αφηγείται:

Συνέχεια →

Ἡ πανούκλα κι ὁ ἰατρός.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ήταν κάποτε ένας γιατρός. Μια μέρα φεύγοντας από την πόλη που έμενε για να πάει σε μια άλλη γειτονική όπου είχε δουλειά, συνάντησε την πανούκλα που έμπαινε. Σταμάτησε και την ρώτησε: «Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις;»

Και η πανούκλα απάντησε: «Είναι η σειρά μου».

«Πόσους θα πάρεις αυτή τη φορά;» ρώτησε ο γιατρός.

«Λίγους, γύρω στους χίλιους», απάντησε η πανούκλα.

Μετά από μια εβδομάδα ο γιατρός (έχοντας ενημερωθεί εν τω μεταξύ για την κατάσταση στην πόλη του) επέστρεψε, και στην είσοδο της πόλης αντάμωσε την πανούκλα που έφευγε

Συνέχεια →

Τὸ ῥαγισμένο δοχεῖο.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Μια γριά κινέζα κουβαλούσε νερό με δύο μεγάλα δοχεία, κρεμασμένα από τους ώμους της. Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα όλη την ποσότητα νερού που έπαιρνε. Το άλλο είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς διαδρομής από το ρυάκι στο σπίτι έφθανε μισοάδειο. Έτσι για δύο ολόκληρα χρόνια η γριά κουβαλούσε καθημερινά μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.

Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί. Το ραγισμένο δοχείο ήταν δυστυχισμένο που μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε και ένοιωθε ντροπή για την ατέλεια του. Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή και αποφάσισε να μιλήσει στη γριά.

Συνέχεια →

Μία κινεζικὴ ἱστορία μὲ δύο βότσαλα.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Η διαφορά μεταξύ λογικών και επαγωγικών σκέψεων.
Υπήρχε μια φορά σ’ ένα μικρό χωριό ένας φτωχός γεωργός που χρωστούσε ένα σημαντικό χρηματικό ποσό σε ένα τσιγκούνη γέρο και έφθανε ο καιρός που θα έπρεπε να του το επιστρέψει.

Ο γεωργός είχε μια πολύ όμορφη κόρη την όποια λιγουρευόταν ο γέρο-κατεργάρης και έτσι του πρότεινε μια συμφωνία.

Του είπε ότι θα ακυρώσει το χρέος αν θα μπορούσε να παντρευτεί την κόρη του.
Ο αγρότης και η κόρη του ένιωσαν αηδία για την πρόταση αυτή.

Συνέχεια →

Τὸ origami – Γερανός

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Το origami με τη μορφή του πουλιού γερανός είναι το πιο αντιπροσωπευτικό και το περισσότερο διαδεδομένο στην Ιαπωνία. Το πουλί γερανός στην Ιαπωνία συμβολίζει την καλή τύχη.

Ο μύθος λέει, ότι αν κάποιος διπλώσει 1000 γερανούς σε χαρτί, όλες του οι επιθυμίες θα γίνουν αληθινές.

Το origami αυτό, έγινε ακόμα περισσότερο γνωστό μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Sadako Sasaki, ένα νεαρό κορίτσι 11 χρόνων έπαθε λευχαιμία, σαν συνέπεια της ατομικής βόμβας που έριξαν οι σύμμαχοι στην Χιροσίμα. 

Συνέχεια →

Ὁ ἐρευνητής…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ξαναδιάβασα πρόσφατα το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάϊ με τίτλο “Ιστορίες να σκεφτείς” και σας παραθέτω από  κάτω ακριβώς μια ιστορία που μου άρεσε και με έκανε να σκεφτώ πολύ. Πόσες τελικά στιγμές απ’ τον χρόνο μου έχω βιώσει την ευτυχία; Αλήθεια αν εσείς σκεφτείτε όλο αυτό τον χρόνο που έχετε ζήσει πόσες στιγμές ευτυχίας μπορείτε να καταγράψετε στο δικό σας τετράδιο; Μήπως η ζωή μας έχει γίνει τόσο πολύ γρήγορη που ξοδεύουμε τον χρόνο μας για να εργαζόμαστε, για να πληγώνουμε τους άλλους και για να αφήνουμε στιγμές να περνούν;

Αυτή είναι η ιστορία ενός ανθρώπου τον οποίο εγώ θα χαρακτήριζα ερευνητή …
Ερευνητής είναι κάποιος που ψάχνει,  όχι απαραιτήτως κάποιος που βρίσκει.
Ούτε είναι κάποιος που ξέρει στα σίγουρα τι είναι αυτό που ψάχνει. Είναι, απλώς, κάποιος για τον οποίο η ζωή αποτελεί μια αναζήτηση.
Μια μέρα, ο ερευνητής διαισθάνθηκε ότι έπρεπε να πάει προς την πόλη του Καμίρ. Είχε μάθει να δίνει μεγάλη Συνέχεια →