Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ὑπουργεῖον ἀΠαιδείας

«Εἴμαστε Φύσει ἀριστεροί!»

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Συζητοῦσα λοιπὸν σὲ μίαν παρέα, ἐκεῖ, στὴν ἀγαπημένη μου παραλία, γιὰ ὀδοντιάτρους.
Κάποιος, δάσκαλος ἐδήλωνε, ἐπετάχθη (ὡς πορδή) κι ἔπιασε νὰ μᾶς περιγράφῃ τὴν γνωριμία του μὲ μίαν ὀδοντίατρο, ἐξαιρετικὴ ἀλλὰ κυρίως οἰκονομική. Πάρα πολὺ οἰκονομική! Μὰ πάρα πάρα πολύ! Κι ἀπὸ ἀποτέλεσμα…!!! Τὸ καλλίτερον!
«Εἶναι βλέπετε …συντρόφισσα!!! Κι ἐμεῖς πᾶμε μόνον σὲ αὐτὴν διότι εἴμαστε Φύσει ἀριστεροί!!!»…

Καλά… Καρπούζι ἔτρωγα… Μέ φαντάζεσΘε τό τί ἔπαθα; Ὅλα τὰ κουκούτσια, ἔτσι ξαφνικά, ἐκατευθύνθησαν πρὸς τὸ …στομάχι μου!!! Ἄκου «Φύσει ἀριστεροί»!!! Ἐὰν εἶναι δυνατόν!

Συνέχεια →

Οἱ Ἕλληνες θεοὶ εἶναι ὁ συνδετικὸς κρίκος τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς μαϊμοῦς!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἔχουμε λοιπὸν ἀρίστη ἀντίληψιν γιὰ τὸ πῶς ἦταν ἡ ζωὴ στὴν χώρα μας πρὸ μερικῶν χιλιάδων ἐτῶν.
Οἱ ἄνθρωποι ἔμοιαζαν μὲ μαϊμοῦδες κι ἔτσι ἀκριβῶς ἀπεικόνιζαν τοὺς θεούς τους…
Διότι, τί πιό φυσικό ἀπό τό νά ἀπεικονίζῃ κάποιος τόν θεό του ἀναπαράγοντας τήν προσωπική του εἰκόνα; Συνέχεια →

Παιδεία: Ὁ μεγάλος ἀσθενής

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἐπί 35 καί πλέον χρόνια ὀξυτόνως φωνάζουμε μέ πλῆθος ὁμιλιῶν καί συγγραφῶν ὅτι ἡ παρακμή τῶν κρατῶν ἀρχίζει ἀπό τήν παρακμή τῆς παιδείας καί ὅτι ὅλα τά δυσλειτουργικά φαινόμενα τῆς μεταπολιτευτικῆς κοινωνίας καί πολιτείας μας εἶναι καρπός μιᾶς στρεβλῆς παιδείας, μιᾶς «ἀντιπαιδαγωγικῆς παιδείας», πού ἀναμορφώθηκε δῆθεν γιά νά ὑπηρετεῖ τή δημοκρατία ἀλλά κατ᾽ οὐσίαν παραμορφώθηκε –μέ τά ἀλλεπάλληλα μεταρρυθμιστικά «λίφτινγκ»– σέ κομματική παιδεία.

Συνέχεια →

Τὰ ΧΑΛΙΑ τῆς παιδείας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Μέ τό κεφαλαιογράμματο ΧΑΛΙΑ δέν ἐννοῶ τά χαλιά πού ἔστρωσαν κάποιοι ἐπιτήδειοι γιά νά πατήσουν ἀνωδύνως οἱ 13 μεταρρυθμίσεις πού ἔγιναν ἀπό τό 1976 κι ἐδῶθε. Ὅμως χάρη στά χαλιά πού πάτησαν τήν… πατήσαμε! Ἡ παιδεία μας σήμερα ἔχει τό μαῦρο της τό χάλι. Ἀπό τό 1976, μετά τήν ἀπορρύθμιση τοῦ Ράλλη, πῆρε τό… ράλλυ τῆς κατιούσας. Στά διδακτικά μου χρόνια ἴσχυε τό λεχθέν ἀπό τόν Γκαῖτε: “Ὅλο ψηλότερα ν΄ ἀνεβαίνεις, ὅλο μακρύτερα νά κοιτᾶς”. Σήμερα ἰσχύει τό ἀντίθετο:

Συνέχεια →

Φιλόλογε, πολύ ἀργά γιά δάκρυα;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Και ξαφνικά εμείς οι φιλόλογοι, η ελίτ του σχολείου, οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας, συνειδητοποιήσαμε ότι εν τέλει μπορεί και να μην είμαστε τόσο απαραίτητοι στο σχολείο της αποικίας Ελλάδα και ότι υπάρχουν κι άλλοι που μπορούν να διδάξουν τα πολυπληθή και πολυποίκιλα διδακτικά μας αντικείμενα. Κι έτσι καθόμαστε και απελπιζόμαστε τώρα εδώ και άλλο δεν σκεπτόμαστε, τον νουν μας τρώγει αυτή η τύχη.

Αλλά δεν ακούσαμε ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον; Ανεπαισθήτως μας απέκλεισαν από τας αναθέσεις;

Συνέχεια →

Τί σημαίνει «Πρότυπον» Σχολεῖον;

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ἡ λέξις, ὄχι τὸ γεγονός, μὲ παραπέμπει σὲ κάτι ἰδιαιτέρως ἀπαιτητικόν, τὸ ὁποῖον ἀξιώνει ἀπὸ τοὺς μαθητὲς καλλίτερες ἐπιδόσεις, καθῶς ἐπίσης καὶ ὑψηλότερον ἐπίπεδον τοῦ μέσου ὅρου.
Πρότυπον σημαίνει κάτι ποὺ εἶναι ὑπόδειγμα, μοντέλον, μήτρα, καλούπι καὶ μεταφορικῶς τέλειον. (Λεξικὸν Δημητράκου, σελὶς 1179, ἐκδόσεις Γιοβάννη, Ἀθῆναι 1969.)
Ὅταν λοιπὸν λέμε «Πρότυπον Σχολεῖον» θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφερόμαστε σὲ ἐκεῖνον τὸ σχολεῖον ποὺ λειτουργεῖ ὥς μήτρα, ὥς κάτι ποὺ ἀπὸ αὐτὸ θὰ πηγάσουν, πιθανόν, οἱ ἰδιοφυΐες καὶ οἱ ἐπιστήμονες μίας χώρας.

Συνέχεια →