Στην αρχαιότητα η ελληνική γραφή ήταν κεφαλαιογράμματη ΚΑΙΜΑΛΙΣΤΑΧΩΡΙΣΚΕΝΑ μεταξύ των λέξεων. Πρώτος ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος πρότεινε την πεζή γραφή στην οποία εισήγαγε κάποια σύμβολα, τη δασεία, την ψιλή, την περισπωμένη, την οξεία και τη βαρεία, προκειμένου να μπορούν να αναγνωσθούν
με πιστότητα έμμετρα κείμενα όπως τα έπη τού Ομήρου, αφού ο μουσικός τονισμός των λέξεων είχε αντικατασταθεί από το δυναμικό που χρησιμοποιούμε ακόμη και σήμερα. Για περίπου δύο αιώνες, η νέα γραφή δεν εντοπίζεται σε Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ὑπουργεῖον ἀΠαιδείας
Ἀγγλικά πῶς λέγεται τό COMPUTER;
Τό ξέρουμε ἄρα γέ; Ἤ ὄχι;
Ἑλληνικὰ πάντως δὲν τὸ ξέρουμε!
Καὶ δυστυχῶς, ἄν καὶ ἡ γλῶσσα μας εἶναι μητέρα γλωσσῶν, ἐπιμένουμε νὰ χρησιμοποιοῦμε κακῶς διετυπωμένα ἀντιδάνεια.
Αὐτό ξέρετε τί καταδεικνύει;
Συνέχεια
Τόνοι καὶ πνεύματα…
Ἠμουν στην δ’ δημοτικού όταν ο «μέγας» Αν.Παπανδρέου, αποφάσισε πραξικοπιματικά εν μία νυκτί κυριολεκτικώς ,να φέρει νομοσχέδιο στην βουλή,καθιερώνοντας το μονοτονικό σύστημα στην Ελληνική γλώσσα , καταργώντας τις «βαρετές», δύσκολες κι ακατανόητες οξείες …δασείες και περισπωμένες..
30 χρὀνια πέρασαν κι ακόμα θυμάμαι τι χαρά είχαμε τότε όλοι οι μαθητές, που μας απάλλαξαν από αυτόν τον βραχνά! Μέρες πανηγυρίζαμε ..
Ναί, παράγουμε ντουβάρια!
Ἀπὸ τὰ φερόμενα ὥς σχολεῖα σήμερα ἐξέρχονται νέοι ἄνθρωποι ποὺ δὲν γνωρίζουν οὔτε τὸ τὶ ἐορτάζουμε τὴν 25η Μαρτίου, οὔτε τὸ ποιὰ ὑποτίθεται πὼς εἶναι ἡ πρωτεύουσα τῆς Ῥουμανίας, οὔτε κἄν στοιχειώδη μαθηματικὰ ἤ ἱστορία.
Τόσο ἀμόρφωτα ὄντα οὐδέποτε ἐξῆλθαν ἀπὸ μίαν ὑποχρεωτικὴ 12ετὴ «ἐκπαίδευσι», ποὺ μόνον της στόχο δὲν ἔχει φυσικὰ τὴν ἐκπαίδευσι ἀλλὰ τὴν λοβοτομή.
Δίδεται γιὰ παράδειγμα πάντα πολὺ μεγάλη βαρύτης στὸ τὶ θὰ μάθουν τὰ παιδιὰ ἀναφορικῶς μὲ τὴν ἐπέτειο τοῦ Πολυτεχνείου, ἀλλὰ κυριολεκτικῶς γίνεται τῆς ἀνισορροπίας σὲ ὅ,τι ἀφορᾷ σὲ γλῶσσα, ἱστορία, ὀρθογραφία.
Συνέχεια
Ἡ ἀπαιδεῖα μας!
Μὴ γελάτε…
Εἶναι ἀκριβῶς ὅπως τὰ δείχνει ἡ εἰκόνα…
Ἀκριβῶς!
Καὶ ἡ δυστυχία μας εἶναι πὼς τὸ βλέπουν μόνον οἱ μὴ ἔχοντες σχέσιν μαζύ της…
Διότι οἱ ἔχοντες, ἐφ΄ ὅσον ἔχουν περάσει κι αὐτοὶ ἀπὸ τὰ ἴδια θρανία, ἔχουν καταντήσει κούτσουρα μὲ περικεφαλαία, τὸ μόνον ποὺ ἀντιλαμβάνονται εἶναι πὼς ἔτσι πρέπει νὰ εἶναι γιὰ νὰ μὴν διαφέρῃ κανείς!!! Μὰ κανείς!
Ἕνα, κάπως «περίεργον» ἐρωτηματολόγιον, ποὺ διανέμεται στὰ σχολεῖα μας καὶ εἶναι …ὑποχρεωτικό!
Μὲ εἰδοποίησε ἡ Χλόη γιὰ αὐτό, τὴν ὁποίαν εἰδοποίησε φίλος της γονέας.
Ἕνα ἐρωτηματολόγιον ποὺ ΔΙΕΤΑΧΘῌ (ναί, καλὰ διαβάσατε, διετάχθῃ παρακαλῶ!!!) ἐχθὲς ἐκ τοῦ διευθυντοῦ κάποιου σχολείου νὰ συμπληρωθῇ καὶ νὰ ἐπιστραφῇ σήμερα.
Ἕνα ἐρωτηματολόγιον ποὺ ἔχει σὰν τίτλο τὴν πολὺ ἀθώα διατύπωσιν: Συνέχεια