Ειλικρινά, με τα όσα διαβάζω κάθε ημέρα δεξιά κι αριστερά για τα όσα συμβαίνουν σε αυτό που κάποτε ονομάζαμε «κράτος Ελλήνων», δεν ξέρω τι αισθάνομαι! Ὠρες ώρες πιάνω τον εαυτό μου, να μην μπορεί να νιώσει τίποτα πια..Ούτε οργή, ούτε πίκρα..ούτε απογοήτευση…τίποτα!
Σαν να μην συμβαίνει αυτό σε εμάς, αλλά σαν να βλέπω ένα σήριαλ που πλέον συνήθισα το δράμα των ηρώων…
Το καινούργιο που διαβάζω είναι ό,τι, ετοιμάζονται να φορολογήσουν την κατοχή πτυχίου, ως τεκμήριο εισοδήματος!
Συνέχεια
Τώρα θά μοῦ πεῖτε «σιγά τά ὠά». Ἔχουμε συνηθίσει τέτοιου εἴδους εἰδήσεις. Μόνο πού μία φορά ξεχειλίζει τό ποτήρι. Εἶναι μέχρι νά ἔρθῃ ὁ πρῶτος δικαστικός ἐπιμελητής καί νά σοῦ παραδώσῃ τό «μπουγιουρντί». Ε, αὐτό δέν συνηθίζεται. Ὄχι μόνο δέν ἐξοικειώνεσαι μέ τέτοιου εἴδους τακτικές, ἀντιθέτως, μπορεῖ νά ἀντιδράσῃς ἀκραῖα.
Ἀπό τό νά Συνέχεια
Προχθές εὑρέθην στό σπίτι ἑνός φίλου καί ὅπως ἦταν λογικό ἡ συζήτησις κατέληξε στήν κατάστασι πού βιώνουμε σήμερα.
Τοῦ εἶπα ὅτι ἔδωσα σέ κάποιον ἀπατεῶνα μερικές χιλιάδες εὐρώ καί ἔχουν περάσει τρία χρόνια καί δέν ἔχω πάρει «δραχμή».
Γέλασε καί μοῦ εἶπε: Ξέρεις Συνέχεια
Ἀλλὰ Συνέχεια
Ἕνα θέμα ποὺ μὲ ἀπασχολεῖ ἐδῶ καὶ πάρα πολὺ καιρὸ εἶναι τὸ θέμα τῶν ἀποδείξεων. 
