Στὸ παρακάτω κείμενον εἶναι καταγεγραμμένα τὰ βήματα-ἐπίπεδα-στάδια τῶν αἰσθημάτων, ποὺ ἐμφανίζονται κι ὀφείλονται σὲ κάποιαν ἀπώλεια, μὲ τὴν σειρὰ πού, ἐπισήμως, καταγράφονται.
Προσοχὴ ὅμως!!!
Ὅταν συζητᾶμε γιὰ ἐπίπεδα ἀπωλείας δὲν σημαίνει πὼς αὐτὰ θὰ ἐμφανισθοῦν μὲ τὴν παρακάτω σειρὰ ἀπολύτως.
Ὑπάρχουν ἄνθρωποι, ποὺ δίχως νὰ τὸ ἀντιλαμβάνονται, δὲν φθάνουν ΠΟΤΕ στὴν ἀποδοχὴ τῆς ἀπωλείας καὶ παλλινδρομοῦν ἀνάμεσα στὰ προηγούμενα ἐπίπεδα. Αὐτὸ παρατηρεῖται κάποιες φορὲς στὸν θάνατο. Στὸν ξαφνικὸ θάνατο.
Αὐτὲς οἱ περιπτώσεις χρήζουν σημαντικῆς βοηθείας καὶ στηρίξεως ἀπὸ τὸ περιβάλλον τους. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτογνωσία
Ἡ ζωὴ εἶναι ἕνας διαρκὴς Ἀγών!!!
Ἐξ οὖ καὶ ἡ ἀγωνία. Ἐὰν δὲν ἀγωνίζομαι δὲν ἔχω πιθανότητες ἐπιβιώσεως. Ἐὰν δὲν εἶμαι πανέτοιμος νὰ θυσιάσῳ τὰ πάντα καὶ νὰ θυσιασθῷ γιὰ τὸ ὑπέρτατον ἀγαθὸν ποὺ εἶναι ἡ ἐλευθερία μου, τότε δὲν ἀξίζει νὰ ζῷ!!!
Διότι τί θά πῆ ζωή δίχως ἐλευθερία; Συνέχεια
Θέλουμε πράγματι νά ἀλλάξουμε;
Οἱ δυνατότητες τοῦ ἀνθρώπου γιὰ νὰ ἀλλάξῃ τὰ δεδομένα τῆς ζωῆς του, εἶναι ἄπειρες.
Γιὰ νὰ ἀποφασίσῃ ὅμως νὰ τὶς ἀλλάξῃ, ἀπὸ μόνος του, εἶναι μᾶλλον …δύσκολο.
Κι αὐτὸ διότι ΟΛΑ τὰ ὄντα τῆς Φύσεως ἐπιλέγουν ΠΑΝΤΑ τὴν λιγότερο δαπανηρή, σὲ ἐνέργεια, κατάστασιν.
Δῆλα ἐπιλέγουν τὴν ἀδράνεια. Συνέχεια
Ἀτομικότης.
Παρατηρῶ διαρκῶς, ἐδῶ καὶ χρόνια, μίαν μεγάλη μεταστροφὴ τῶν συνανθρώπων μου πρὸς τὸν ἐσώτερον ἑαυτόν τους. Ἀλλά πῶς ἀκριβῶς γίνεται αὐτή ἡ μεταστροφή; Μήπως τελικῶς ἀφορᾶ μόνον στήν ἱκανοποίησιν τῶν αἰσθήσεων καί τελικῶς στήν ἡδονή;
Αὐτὸ δῆλα δὴ ποὺ μᾶς ἀφορᾶ καὶ πρέπει νὰ προσέξουμε εἶναι τὸ πῶς ἀκριβῶς ἐνισχύεται αὐτὴ ἡ ἀτομικότης κι ἐὰν εἶναι κάτι ποὺ ἐξυπηρετεῖ τὸ σύνολον. Συνέχεια
Τὸ πρῶτο βῆμα εἶναι τὸ δυσκολότερον.
Ὅταν κάποιος ἔχει περιέλθει σὲ κατάστασιν ἀκινησίας, τότε εἶναι πάρα πολὺ δύσκολο νὰ σηκωθῇ καὶ νὰ βγῇ ἀπὸ τὸ τέλμα του.
Ὅσο κι ἐὰν ὀνειρεύεται, σὲ κάποιες στιγμὲς καλῆς διαθέσεως, νὰ ξανὰ κερδίσῃ ΟΛΟΝ τὸν κόσμο, τόσο περισσότερο οὐσιαστικῶς βουλιάζει στὴν ἀκινησία. Διότι τὰ μεγάλα πράγματα γιὰ νὰ συμβοῦν χρειάζονται πολλὰ πολλὰ μικρὰ ἐπὶ μέρους βήματα. Συνέχεια
Τὴν Χαρὰ τὴν ζῶ ΟΛΟΚΛΗΡΟ!!!
Καὶ τὴν θλίψιν μισή.
Ὅταν μὲ εὑρίσκῃ μία χαρά, πρέπει, ὀφείλω, χρειάζομαι νὰ τῆς δίδω ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο χῶρο γιὰ νὰ ἁπλωθῇ.
Κι ὅταν φθάνῃ ἡ θλίψις, πρέπει νὰ τὴν ἀποδομῶ ὅσο μπορῶ περισσότερο… Συνέχεια