Ἐορτὴ δημοκρατίας; Μᾶς δουλεύουν;

Τὶς σκέψεις ποὺ μᾶς γεννῶνται ἀπὸ τὴν θρασύτητα κάποιων, ὁ καθεῖς τὶς φυλᾶ γιὰ τὸν ἑαυτό του. Τὸν θυμό μας, τὴν ἀγανάκτησι, τὴν ἀπελπισία κάποιες φορές, ὅσο κι ἐὰν προσπαθήσουμε νὰ τὴν μοιραστοῦμε, τὰ λόγια παραμένουν φτωχά, λίγα, ἀνίκανα νὰ ἐκφράσουν τὴν πραγματική μας συναισθηματικὴ κατάστασι.

Ὅταν μάλιστα ὅλο αὐτὸ τὸ καθεστῶς «ἑορτάζῃ» τὴν «ἀποκατάστασι τῆς δημοκρατίας», μᾶς πιάνει νευρικὸ γέλιο. Εἶναι δυνατὸν νὰ ἔχουν τόσο θράσος; Τόση ἀναίδεια; Τόσην ἀναισθησία; 

Συνέχεια