Όταν ένας λαός βρίσκεται υπό κατοχή, τα κλαδικά αιτήματα και οι συνδικαλιστιού τύπου απεργίες, δεν μου λένε απολύτως τίποτα. Και ειδικά όταν γίνονται μεμονωμένα. Δηλαδή κάθε κλάδος χωριστά και μόνον όταν θίγονται τα δικά του δικαιώματα…
Το αν θα δώσουν εξετάσεις τα παιδιά δεν με προβληματίζει τόσο, όσο το ό,τι τα παιδιά δεν έχουν σωστή παιδεία και κυρίως ό,τι όποια σχολή και να βγάλουν, δούλοι και ραγιάδες θα είναι…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: στρατὸς τοκογλύφων
Ὁ Κόφι Ἀνὰν ἔγινε φιλέλλην!!!
Καὶ τώρα ἐγὼ συνεκινήθην!!
Τὸν εὐχαριστοῦμε γιὰ τὶς διαπιστώσεις, ἄν καὶ τὶς γνωρίζαμε.
Αὐτὸ ποὺ δὲν γνωρίζω εἶναι τὸ γιατὶ ΤΩΡΑ, εἰδικῶς τώρα, ἀποφασίζει νὰ ἀνοίξῃ τὸ στόμα του καὶ νὰ μιλήσῃ.
Αὐτήν τήν ἐντολή ἔχει λάβῃ ἤ ἡ συνείδησίς του δέν ἄντεξε;
Βρὲ Χαρά μου, ντὲν καταλαμπαίνει τὸ πιντί!!!
Ἡ Χαρὰ Νικοπούλου ἐκλήθῃ νὰ παραλάβῃ ἕνα βραβεῖο ἀπὸ τὸν Δῆμο Κέλλης, Φλωρίνης ἀλλὰ θὰ τῆς τὸ παρέδιδε ὁ βουλευτὴς τῆς ΝΔούλας Στάθης Κωνσταντινίδης.
Ἡ Χαρά μία χαρὰ τὰ εἶπε, τὰ ἔκανε καὶ τὸν ἔφτυσε!
Αὐτὸς ὅμως ἐζορίσθη! Εἶναι βαρὺ νὰ σὲ ἀποκαλοῦν προδότη μέσα σὲ αἴθουσα ποὺ σὲ παρακολουθεῖ τὸ κοινό σου. Βαρύτατον!
Ἁπλᾶ ἀρνοῦμαι.
Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιονδήποτε νόμο έχει μπει σε ισχύ από την ώρα που προδότες μετατρέψανε την χώρα μου σε χρεωκοπημένο υποκατάστημα παγκόσμιας τράπεζας. Υπάρχει μια αόρατη γραμμή μεταξύ εκείνης της ημέρας και της προηγούμενης . Στέκομαι πάνω της κοντά τρία χρόνια σαν να βρίσκομαι στην ζώνη πολέμου μεταξύ της χώρας μου και του κράτους τους.
Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου που θα στηρίζεται σε αυτούς τους κατοχικούς νόμους και βεβαίως δεν πρόκειται να δείξω κανέναν σεβασμό στους δικαστές που θα κληθούν να με κρίνουν. Τους έχω ήδη καταδικάσει από την ώρα που περίμενα σε εκείνη την γραμμή με τα δυο μου πόδια μες στο κρύο να έρθουν να αποδώσουν την δικαιοσύνη στην οποία ορκίστηκαν να υπηρετούν μέχρι θανάτου.
Οἱ ἱεροδιδάσκαλοι, ἡ ἐξαπάτησις καὶ ἡ τουρκολαγνεία τῆς ΔΗΜΑΡ.
Ἔχω δηλώσῃ πολλὲς φορὲς πὼς τὸ σχολεῖο δὲν εἶναι χῶρος ἐκφράσεως καὶ διδασκαλίας κάποιας θρησκευτικῆς θεωρήσεως. Γιὰ τὴν ἀκρίβεια τὸ σχολεῖο θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι μόνον χῶρος διδασκαλίας ἐπιστημῶν, σκέψεως, ἀντιλήψεως, ἐρεύνης, ἀναζητήσεως τοῦ Ἀνθρώπου, ἀναδείξεως αὐτοῦ…
Στὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν τὸ ἔχουμε πιάσῃ ἀνάποδα.
Ἐξ ἀρχῇς κάναμε τὰ σχολεῖα μας ἱεροδιδασκαλεῖα. Ἐφ΄ ὅσον λοιπὸν τὰ κάναμε ἱεροδιδασκαλεῖ ἐπιτρέπουμε αὐτομάτως νὰ μετατρέπονται σὲ χώρους προπαγάνδας καὶ νὰ λειτουργοῦν ὡς μέσα ἀσκήσεως πιέσεως γιὰ κάθε δράσι ἤ ἀπόφασι.
Τώρα λοιπὸν προσθέσαμε ἱεροδιδασκάλους τοῦ ἰσλαμισμοῦ. Φυσικὰ καὶ εἶναι παράλογον. Ἔχουμε ἑστιάσῃ στὸ τὶ θὰ διδαχθῇ στὰ παιδιά μας κι ὄχι στὸ ἐὰν πρέπῃ ἤ δὲν πρέπῃ κάτι νὰ διδαχθῇ. Ἀγώνας δρόμου κυριολεκτικῶς γιὰ τὸ ποιὸς θὰ προλάβῃ νὰ «δαγκώσῃ» περισσοτέρους ὑπηκόους καὶ νὰ τοὺς κάνῃ κτῆμα του.
Πάει κι ὁ Κάλβος!!! Ἀναρχικὸς ἔγινε!
Θυμᾶστε τό μέγιστον «θέλει ἀρετή καί τόλμη ἡ Ἐλευθερία» τοῦ μεγάλου μας ποιητοῦ Ἀνδρέα Κάλβου;
Ἔ, ξεχᾶστε το! Νομίζω θὰ τὸ πάρῃ πίσω, διότι τώρα τελευταῖα τὸν ἀντιλαμβάνομαι ποὺ σαλεύει στὸν τᾶφο του ἔξαλλος!!!
Ὄχι διότι δὲν θέλει ἀρετὴ καὶ τόλμη ἡ έλευθερία. Συνέχεια