Ποιός ἄλλος; Ὁ Γεώργιος Ἀνδρέα Παπανδρέου. Ὅπου βάλει τό «χέρι» του ἐπέρχεται καταστροφή. Οὔτε μία φορά δέν ὑπηρέτησε τά οἰκονομικά ἤ ἐθνικά συμφέροντα τῆς Ἑλλάδος καί τῶν «ῥαγιάδων» πού τό ἐψήφισαν. Γιατί ἄραγε;
Μερικά δείγματα γιά τό τί ἐννοῶ: Συνέχεια
«Περίεργη» ὑπόθεσις. Ἰδίως σὲ ἐκεῖνα τὰ σημεῖα ποὺ ὁ Λαυρεντιάδης «παραιτήθηκε».
Βέβαια, ἀκόμη πιὸ περίεργο εἶναι ποὺ πλέον τὸ βῆμα (καὶ ὁ ΔΟΛ) ἀπεφάσισαν νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ θέμα.
Δὲν εἶναι πὼς τοὺς ἔπιασε ἡ συνείδησίς τους στὴν γωνία καὶ τοὺς ζήτησε τὸν λόγο.
Στην αρχαία Ελλάδα του 5ου αιώνα π.Χ. το επάγγελμα του τραπεζίτη δεν έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης και συχνά ταυτιζόταν με αυτό του τοκογλύφου. Οι τράπεζες σχετίζονταν με δάνεια και σύμφωνα με τα πάτρια ήθη «όπου υπήρχε δάνειο δεν υπήρχε φίλος», μια και όταν Συνέχεια
Τά διάβαζα (δυστυχῶς δὲν διαβάζονται ὅλα μαζύ) καὶ τὰ ξαναδιάβαζα.
Κάτι βρωμοῦσε..
Κάτι οἱ δηλώσεις Παπαδημ(ί)ου, κάτι τὰ ψοῦ καὶ ψοῦ τῶν Μπένυ καὶ λοιπῶν ΕὐρωπΕων, κάτι τὰ πήγαινε κι ἔλα τοῦ GAP, μὲ πονήρευαν.
Βέβαια, οὐδέποτε ἔχω διατελέσει κομματόσκυλον, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ ἀντιλαμβάνομαι σὲ μῆκος καὶ σὲ πλᾶτος τὰ πάντα. Ἀλλὰ μὲ ἐτοῦτα τὰ κουδουνισμένα ἀναγκαζόμαστε νὰ ἀναπτύξουμε διαισθήσεις, γνώσεις, ἀντιλήψεις ἀκόμη καὶ ἱκανότητες ποὺ δὲν ἔχουμε.
Ἕνας ἐφιάλτης ποὺ πλέον εἶναι ἐδῶ. Ἐπισήμως οἱ ἄστεγοι εἶναι 20.000.
Ἀνεπισήμως ὅμως εἶναι πάρα πολὺ περισσότεροι.
Ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο γνωρίζουμε πὼς εἶχαν φθάσει στὶς 60.000 μόνον γιὰ τὴν Ἀθήνα. (Λεπτομέρειες Τὸ Ἑλλαδοξεφτιλιστάν σήμερα: ἄστεγοι, πεινασμένοι, νεκροί.)
Τώρα μᾶς μιλοῦν γιὰ μόνον 20.000.
Παιδιὰ ποὺ ἐγκαταλείπονται μέσα σὲ κάδους σκουπιδιῶν.
Ἄλλα πάλι ποὺ ἐγκαταλείπονται σὲ ὀρφανοτροφεῖα.
