Χαμένη εὐθύνη καὶ ἀνεύθυνες καρικατοῦρες

Ὄχι κοριτσάκι μου… Δὲν σὲ κράζουμε γιὰ τὰ κάλλη σου, τὸ ὅποιο ὑποκειμενικὸ [προσὸν] τῆς ζωῆς σου.

Μόνη σου ἐπέλεξες τὴν εὔκολη ἀγοραπωλησία καὶ τὸν ἄκοπο βιοπορισμὸ μέσῳ οἰκογενειακῆς νοητικῆς παραδόσεως.

Ἐὰν εἶσαι ὂν κατὰ Ἀριστοτέλη ἢ ἐνήλικο νήπιο κατὰ Καστοριάδη, εἴτε θὰ δεχτῆς τὸ ἔλλογο τοῦ βίου ποὺ διάλεξες μέσῳ αὐτοτροφοδοτουμένου ναρκισσισμοῦ, εἴτε θὰ κάνης καταγγελία σεξιστικῆς παρενοχλήσεως στὸ DNA σου, πού σου φέρνει τὰ δεινά της ἀδικίας.

Ἐπειδὴ ὅμως ἔχεις νηπιακὴ κοινωνικὴ εὐθύνη ἀντιστρόφως ἀνάλογη μὲ τὴν ἔλλογη ἀπὸ ἐσένα ἀξιοποίηση τοῦ DNA σου, παραμένεις ὑπόλογη στὸν ἑαυτό σου, γιὰ τὴν ἰδιοτελῆ ἀξιοποίηση τοῦ σεξισμοῦ σου.

Γ.Λ.

Υ.Γ.1. Ἔχω γνωρίση συλλέκτες ἀποῤῥιμάτων μὲ παιδεία καὶ ἦθος, ἄρα κανέναν ὑπουργὸ ἐξ αὐτῶν.

Υ.Γ.2. Ἐὰν τυχὸν μὲ διαβάσῃς καὶ καταλάβεις τί σου γράφω, πρῶτος ἐγὼ θὰ σὲ ψηφίσω ἄνευ οὐδεμίας ἀξιώσεως. Ξεκίνα μὲ τὸν σχηματισμὸ τρισυλλάβων λέξεων.

 

(Visited 232 times, 1 visits today)




Leave a Reply