Δὲν χάνονται οἱ …«χρήσιμοι»!!!

Πολὺς λόγος ἔγινε γιὰ τὴν …ἀποπομπὴ τοῦ μπένυ. Πολὺς λόγος ἔγινε καὶ γιὰ τὴν «ἀνταμοιβὴ» (ἤ, ἄλλως, ἀποκατάστασιν) τοῦ καμίνιους σὲ ἐκλόγιμο θέσιν, στὸ ψηφοδέλτιο ἐπικρατείας τοῦ μΠατΣοΚ.
Διότι, ὡς γνωστόν, τὸ καμίνιους ἦταν, εἶναι καὶ πολὺ πιθανὸν συντόμως νὰ ξαναγίνῃ «χρησιμότατον»…
Δὲν «καίγονται» τέτοια «χαρτιὰ» ἀπὸ τοὺς γνωστούς μας (πάντα προνοητικοὺς) τοκογλύφους.

Καί, ἐπίσης, ὡς γνωστόν, οἱ «χρήσιμοι» ὄχι μόνον δὲν χάνονται, ἀλλὰ ἐπὶ πλέον ἀποζημιώνονται μὲ ὑψηλὰ ἀμειβόμενες ἀργομισθίες, πρὸ κειμένου νὰ δίδουν τὸ καλὸ παράδειγμα στοὺς ἐπομένους.
Κι ἔτσι τὸ μπουτάριον, τὸ ἄλλο πιντὶ τοῦ πSoros, ἔλαβε ἢδη τὰ ἀνταλλάγματά του.

Γιὰ δὲς μεγαλεῖα τὸ μπουτάριον!!!

Ἦταν λοιπόν δυνατόν νά μήν λάβῃ ἀνταλλάγματα τό καμίνιους; Λίγα εἶναι τά 8.000 εὐρῶ (κατ’ ἐλάχιστον) μηνιαίως;

Ὡς γνωστόν, κατὰ πῶς μᾶς τὰ λέν, ὄλα αὐτὰ τὰ νούμερα εἶναι προοδευτικά, διότι διαρκῶς …προοδεύουν, αὐξάνοντας τὰ εἰσοδήματά τους, τὶς περιουσίες τους, τὶς ἀνομίες τους, τὰ ἐγκλήματά τους, τὶς διαπλοκές τους καὶ τὶς ἐξουσίες τους, σταθερῶς εἰς βάρος μας.
Διότι, ὡς γνωστόν, τὰ δικά μας οἰκονομικά, οἱ δικές μας ἐλευθερίες, ἡ δική μας χώρα τέλος πάντων, εἶναι ἀντικείμενον διαχειρίσεως αὐτῶν τῶν σαπροφύτων, ἐλέῳ τοκογλύφων. Τὸ ἐὰν διαρκῶς πολλαπλασιάζουν τὶς καταστροφές, τὸ ἐὰν διαρκῶς ἀπομειώνουν τὰ δικαιώματά μας καὶ τὸ ἐὰν διαρκῶς μᾶς πτωχεύουν, εἶναι κάτι ποὺ δὲν χρειάζεται νὰ μᾶς ἀπασχολῇ, ἐφ΄ ὅσον ἡ ἀσυλία τους ἐκτὸς ἀπὸ διαχρονικὴ καὶ ἀπεριόριστος, εἶναι κυρίως ἀναγκαία, πρὸ κειμένου νὰ ἁλωνίζουν σὲ θέσεις ἐξουσίας καὶ νὰ μᾶς μαζοποιοῦν συμπιέζοντάς μας, ἐνᾦ κάθε ἐπὶ πλέον πλῆγμα ποὺ ἐπιφέρουν, ἀν τί νὰ τιμωρεῖται, ἐπιβραβεύεται νομοτύπως.

Κοινῶς, γιὰ νὰ λέμε τὰ πράγματα μὲ τὸ ὄνομά τους, εἶναι ἀνίκανα ἀργόμισθα, μὲ ὑψηλότατες ἀποδοχές, πού, πρὸ κειμένου νὰ μᾶς ἐπεξεργάζονται τόσο, ὅσο νὰ προκαλοῦν ἀφ΄ ἐνὸς ἐννοιολογικὲς κι ἀντιληπτικὲς συγχύσεις, προπαγανδίζοντας κάθε ἀηδία, ἀρλουμπολογία καὶ μισανθρωπισμό, τοποθετῶνται σὲ θέσεις προβεβλημένες γιὰ νὰ ἐξουσιάζουν κάθε τομέα τοῦ δημοσίου καὶ ἰδιωτικοῦ μας βίου. Καί, παραλλήλως, πάντα σταθερά, ἐπάνω καὶ πρῶτα ἀπὸ ὄλα, ὑπηρετοῦν πιστὰ ὅ,τι κι ὅποιον ἀποβλέπῃ στὸν ἀφανισμὸ κάθε βαθμοῦ Ἐλευθερίας μας καὶ κάθε βαθμοῦ ἀνεξαρτησίας τῆς χώρας.

Τὰ πρόσωπα αὐτά, ἐδῶ καὶ αἰῶνες, πληρώνονται ἀπὸ ἐμᾶς (ἢ ἄλλως ἀπὸ τὸ αἷμα μας καὶ τὸ αἷμα τῶν παιδιῶν μας) πρὸ κειμένου νὰ μᾶς κρατοῦν ἐν ὑπνώσει καὶ ἐν δουλείᾳ, πρὸς ὄφελος τῶν ἀφεντικῶν τους καὶ λαμβάνοντας τὸ …παντεσπανάκι τους, ὡς ἐλαχίστη μορφὴ «ἀποζημιώσεως» γιὰ τοὺς «προοδευτικοὺς ἀγῶνες τους». Κατέχουν δὲ κάθε εἴδους θέσεις, ἀπὸ τὶς ὁποῖες μποροῦν νὰ ἀσκοῦν μικρὸ ἢ μεγάλο οἰκονομικὸ ἔλεγχο, μὰ κυρίως νοητικὸ ἔλεγχο. Κι ἔτσι ὅλα τὰ (φερόμενα ὡς) ἐκπαιδευτήριά μας (πανεπιστήμια, σχολεῖα, ἱδρύματα) χαίρουν ἀπολύτου ἐλέγχου καὶ ἐκπέμπουν ἄκρα προπαγάνδα ἀπὸ «προοδευτικαρίους» τῆς «πολιτικῆς ὀρθότητος».

Πρόκειται δῆλα δὴ γιὰ τὰ ἴδια πρόσωπα ποὺ προωθοῦν τὰ συμφέροντα τῶν τοκογλύφων καὶ μόνον, εἰς βάρος κάθε ἀνθρωπίνου δικαιώματος, κάθε δικαίου καὶ κάθε ἰσονομίας. Πρόκειται γιὰ τὰ ἴδια μέλη τῆς αὐτῆς συμμορίας ποὺ χαίρουν, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐγκλημάτων τους, μόνιμο καὶ διαρκῆ ἀσυλία.
Πρὸς τοῦτον κι ὅπου κι ἐὰν κυττάξουμε, θὰ διαπιστώσουμε πὼς μόνον αὐτὰ τὰ πρόσωπα δικαιοῦνται νὰ ὀμιλοῦν, νὰ κουνοῦν τὸ δάκτυλο καὶ νὰ πλουτίζουν ἀνεμπόδιστα.

Τὰ πρόθυμα πιντιὰ τοῦ πSoros λοιπὸν δὲν ἀπεσύρθησαν, ἀλλὰ ἀποζημιώνονται. Τόσο ἀπλᾶ.
Τὸ καμίνιους καὶ τὸ μπουτάριους τοποθετῶνται σὲ …ξεκούραστες ἀργόμισθες θεσοῦλες, πρὸ κειμένου νὰ ἀπολαύσουν τοὺς …«κόπους» τους.
Κι ὄσο γιὰ ἐμᾶς, ποὺ ἤδη γνωρίζουμε πὼς ἔνα ἀπὸ τὰ σαπρόφυτα τῆς συμμορίας τῶν 300, θὰ εἶναι τὸ καμίνιους, ὡς γνωστόν, θὰ ἐξοργιζόμεθα μὲν περισσότερο, ἀλλὰ καὶ θὰ κατανοοῦμε βαθύτερα πὼς γιὰ νὰ ἀπαλλαγοῦμε ὁριστικῶς ἀπὸ τὰ ἐν λόγῳ σκουπίδια, πρέπει, ἐπὶ τέλους, κάτι νὰ μάθουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ κάνουμε ὄ,τι χρειάζεται καὶ νὰ κλείσουμε ὁριστικῶς κι αὐτὸν τὸν κύκλο τῆς Ὕβρεως.

Φιλονόη

Σημείωσεις

Θὰ ἀναρωτηθοῦμε ἴσως γιὰ τὸ ἐὰν τὸ μπένυ εἶναι πλέον περιττόν.
Οὐδόλως θὰ ἔλεγα. Ἁπλῶς τὸ μπένυ, ὡς πολὺ πιὸ διαπλεκόμενον ἀπὸ τὰ λοιπὰ σαπρόφυτα, πρέπει νὰ τοποθετηθῇ κάπου ποὺ θὰ …«καθαρθῇ» πλήρως, γιὰ νὰ τὸ …λησμονήσουμε καὶ νὰ ἐπανέλθῃ (ἐὰν κι ὅποτε) ἐπίσης ὡς …«νεοσωτήρ».
Ποῦ; Πῶς; Πότε;
Ὑπομονὴ καὶ θὰ μάθουμε. Δὲν χάνονται τέτοια παλλουκάρια…

 

 

 

 

(Visited 125 times, 1 visits today)




Leave a Reply