Μὲ ἕναν τρόπο ποὺ οὐδέποτε ὅμως, ἔως τώρα, ἀντιληφθήκαμε.
Μὲ μίαν ὀπτικὴ ποὺ σήμερα ἡ Ἀνάγκη ἐπιτάσσει νὰ ἀποκτήσουμε.
Μὲ τὸ διεισδυτικὸ βλέμμα τῆς αὐτογνωσίας καὶ τῆς αὐτοβελτιώσεως.

Μόνον μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, ἐὰν ἐστιάσουμε ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον στὸ «Ἐγώ», θὰ ἀντιληφθοῦμε τὸν κόσμο μας διαφορετικά, θὰ συνειδητοποιήσουμε τὸ ποιοὶ εἴμαστε, τὸ γιατὶ εἴμαστε ἐδῶ, τὸ πῶς φθάσαμε, τὸ πῶς θὰ ἐξακολουθήσουμε, τὸ ποιὸς εἶναι ὁ σκοπός μας, τὸ ποιοὶ εἶναι «ῥόλοι» μας, τὸ τί ὀφείλουμε νὰ πράξουμε, τὸ ποῦ ἀπαιτεῖται νὰ στοχεύσουμε μά, κυρίως, τὸ γιατί ἀπαιτεῖται νὰ πράξουμε διαφορετικὰ ἀπὸ ὅσα ἔως σήμερα πράτταμε.

Ἑστιάζοντας στὸ «Ἐγώ», μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο, οὐσιαστικῶς εἰσερχόμεθα στὴν ἰσόβιο διαδικασία τοῦ ΓΝΩΘΙΣΑΥΤΟΝ, ποὺ θὰ ἔπρεπε ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νὰ ὑπηρετοῦν μὲ σεβασμὸ καὶ συνέπεια.
Ἑστιάζοντας στὸ «Ἐγώ», μὲ αὐτὴν τὴν ὀπτική, ἐξερχόμεθα τῆς πεπατημένης καὶ διαφεύγουμε τῆς κοινῆς Μοίρας ποὺ ἄλλοι μᾶς ἐπιβάλλουν.
Ἑστιάζοντας στὸ «Ἐγώ», μὲ τὴν ἀναγκαία ἀποφασιστικότητα, θέλουμε δὲν θέλουμε, συμπαρασύρουμε κι ἄλλους, ἐπιδρῶντας θετικὰ καὶ καθοριστικὰ στὶς ζωές τους καὶ στὶς ἀποφάσεις τους.

Γιὰ νὰ προκύψουν τὰ καλὰ στὸν κόσμο μας, ἐπὶ τέλους, ὀφείλουμε νὰ «κτίσουμε» τὸ ἄτομον. Πολλὰ «κτισμένα» ἄτομα συνιστοῦν ἕναν γερὸ καὶ ὑγιὴ ὀργανισμό, ποὺ ἀντιμετωπίζει μὲ ἐπιτυχία κάθε εἰσβολέα καὶ ξεπερνᾶ κάθε ἀπειλή.
Μόνον πολλὰ συνειδητοποιημένα «Ἐγὼ» συνιστοῦν κοινωνία καί, καταληκτικῶς, ἐλπίδα ἐπιβιώσεως τῆς Ἀνθρωπότητος.

Φιλονόη

εἰκόνα