Οι «ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ» ορκίζονται στον «ΠΟΛΕΜΑΡΧΟ».
Δηλαδή στον απατεώνα (αποδεδειγμένα) Αρτέμη Σώρρα με τα 600 δις. που είχε και θα έσωζαν την Ελλάδα. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Δικαίαρχος
Ὥρα οἱ ἀφανεῖς Ἕλληνες νὰ ἀναλάβουν τὶς τύχες τῆς χώρας!
Δεν είναι θέμα χρήματος
Οι δανειστές δεν θέλουν τα σπίτια μας. Δεν θέλουν τους φόρους μας. Δεν θέλουν τις τράπεζες ζόμπι. Δεν θέλουν τα κόκκινα δάνεια. Υποψιάζομαι ότι ούτε καν τα δάνεια που μας έδωσαν θέλουν πίσω. Εξάλλου, ξέρουν πώς τα δάνεια αυτά οι Έλληνες δεν θα μπορέσουν να τα επιστρέψουν ποτέ • και στην υποθετική περίπτωση που κάποιος προσφέρετο να ξεχρεώσει για εμάς, θα εύρισκαν τρόπο να το αρνηθούν. Οι δανειστές δεν θέλουν ούτε τα πετρέλαια. Δεν θέλουν τα λεφτά μας. Οι δανειστές είναι, κατ αρχήν, υπεράνω χρημάτων. Ο λόγος είναι απλός: μπορούν να τυπώσουν όσα θέλουν. Συνέχεια
Προμελετημένα μετατρεπόμεθα σὲ δουλοπαροίκους!!!
Δὲν μπορεῖ νὰ εἰπωθῇ πιὸ ἁπλᾶ.
Ἐξωθεῖσαι ἐκτὸς ἐλευθέρας ἐργασίας ΣΟΥ σὲ δουλοπάροικος πολυεθνικῆς.
Συντονισμένα, σχεδιασμένα, προμελετημένα!!!
Ὑπάλληλος στὸ μαγαζί σου, ἐργάτης στὸ χωράφι σου, γκαρσόνι στὸ ξενοδοχεῖο σου. Συνέχεια
Ἡ δίκη γιὰ τὴν διαγραφὴ ἐλευθέρου ἐπαγγελματίος ἀπὸ τὸ ταμεῖο ποὺ τὸν «ἀσφαλίζει»
– Αίτηση για την διαγραφή «αυτοασφαλιζομένου» (δικηγόρου) από τα μητρώα του Κρατικού Συνταξιοδοτικού Φορέα υποχρεωτικής Ασφαλίσεως (Ταμείο Νομικών). Η αίτησή μου εδώ.
Διαγραφὴ ἐλευθέρου ἐπαγγελματίος- Αἴτησις διαγραφῆς
Συνέχεια
Τὶ κάνει ὁ ἄνθρωπος γιὰ ἕνα …like!!!
Πού μπορεί να φθάσει ο άνθρωπος για ένα λάικ! (θα μπορούσε να είναι και τίτλος για τα παρακάτω).
Ένας χρήστης είχε την φαεινή ιδέα να κατασκευάσει μια επιστολή του David Bowie με σκοπό, όπως φαίνεται, να πουλήσει μούρη και να «γονατίσει» το προφίλ του από κοινοποιήσεις και λάικ. Έκατσε λοιπόν και έγραψε, ο αθεόφοβος, ένα ανόητο (εντελώς) κείμενο και έβαλε από κάτω φαρδιά πλατιά το όνομα του αείμνηστου δημοφιλούς καλλιτέχνη.
Τῆς μοντέρνας …«τέχνης»!!!
Στο Εθνικό Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Παρίσι (Georges Pompidou) υπάρχει ένας πίνακας, που βλέπουν χιλιάδες επισκέπτες κάθε ημέρα, που… σοκάρει.
Είναι ο πρώτος (αριστερά) δια χειρός Martin Barre (1924-1993).
Μόλις όμως πέσει το μάτι σου λίγο πιο πέρα, με άλλους τρεις δίπλα δίπλα, τότε το σοκ γίνεται έκπληξη και θυμός. Αλλά και ντροπή.
