Διαβάζω μὲ πολὺ προσοχὴ τελευταία τὶς ἐξελίξεις στὴ Στέγη Ἀστέγων στὸν Βοτανικό. Ἔχω διαβάσει καὶ τὰ σχόλια στὸ FB καὶ τὰ ἄρθρα στὰ ΑΤΤΙΚΑ ΝΕΑ τῆς Πόπης Σουφλῆ, τὴν ὁποία δὲν γνωρίζω κἄν.
Διάβασα ἀπόψε καὶ τὴν ἀνακοίνωση τοῦ κόμματος Λ.Ε.Υ.Κ.Ο. τοῦ Κωνσταντίνου Ντάλιου.
Πρόκειται γιὰ ἕνα μικρὸ κόμμα ποὺ ὅπως λέει στὸ ἰστορικό του ἔχει συνεργασθῆ μὲ τὸ ΠΑΣΟΚ τοῦ Σημίτου, τὸν Σύριζα, τοὺς ΑΝΕΛ καὶ τὴν Νέα Δημοκρατία. Τὸ ἴδιο κόμμα ἱδρύει Ἑνώσεις – Κινήματα, μὲ πρωτοφανῆ εὐκολία καὶ συμπεριλαμβάνει τόσο πατριωτικὲς φωνὲς «διαφημίζοντας» τὴν Στέγη Ἑλλήνων Ἀστέγων, στὴν θέση ὅπου κάποιοι περίεργοι θέλουν τὸ τζαμί, ὅσο καὶ ταὐτόχρονα τὸ «Πολιτικὸ Κίνημα τῶν Ῥομᾶ», κινήματα γιὰ τοὺς Πρόσφυγες, τοὺς Ἀσφαλισμένους, τοὺς Τηλεθεατὲς καί… ὅ,τι ἤθελε προκύψει. Κοινῶς μπαρμπούτσαλα ποὺ ὀνομάζονται ἑνώσεις καὶ κινήματα, μέσα ἀπὸ μιὰ διαδικασία ποὺ δὲν ἔχει οὔτε μυρωδιὰ νομιμότητος. Κουβαλᾶ τὸν προτζέκτορα, καὶ ἀντὶ γιὰ λέκτορ Συνέχεια
