Ὁ «Μεγάλος Ἀσθενής» καταλήγει;

Ἡ Αἰκατερίνη τῆς Ῥωσσίας καὶ ὁ Ἰωσὴφ τῆς Αὐστρίας, ἀπὸ τὸν 18ο ἀκόμη αἰῶνα, ὅταν ἀνεφέροντο στὴν ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία, τὴν ὠνόμαζαν «Μεγάλο Ἀσθενή». Μεγάλο ἀσθενὴ ποὺ ὅμως, ἐκείνην τὴν περίοδο ἀκόμη ἡ ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία ἦταν καὶ ἰσχυρὴ καὶ ἐπικρατοῦσα σὲ ὅλην τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, τὴν χερσόνησον τοῦ Αἵμου καὶ τὴν Μέση Ἀνατολή.
Κάτι θὰ γνώριζαν περισσότερο ἀπὸ ἐμᾶς…
Συνέχεια →

Ἀναρχική ἐναλλακτική διαδρομή;

Θαυμάζω, πραγματικά, τὴν βλακεία τῶν συμπολιτῶν μας (;;;;-πολλὰ πολλὰ πολλὰ ἐρωτηματικὰ γιὰ τὸ «συμπολίτες» μας) ποὺ ἐπιθυμοῦν, ὅσο οὐδεὶς ἄλλος, τὴν κατάργησιν τῶν συνόρων, τὴν ἐπικράτησιν τῆς ἀναρχίας, τὴν διάλυσιν τοῦ κρατικοῦ ἱστοῦ, τὴν κατάλυσιν τῶν ὑπαρχουσῶν κοινωνικῶν δομῶν, τὴν παύσιν τῆς ἀτομικῆς περιουσίας καὶ τῆς ἀκύρωσιν τῶν ἐθνικῶν στρατῶν.
Διότι, κατὰ πῶς λέν, τὰ σύνορα δηλώνουν ἰμπεριαλισμό, βία, ἐπεκτατισμούς, πολέμους, θανάτους ἀθῴων καὶ σαφῶς γενοκτονίες. Συνέχεια →

Πῶς διδάσκεις; (ἀναδημοσίευσις)

Πῶς διδάσκεις;Εἶχα πάντα αὐτὴν τὴν ἀπορία.

Διάβαζα ἐδῶ καὶ χρόνια ψυχολογία, παιδοψυχολογία… 

Εἶχα ἀσχοληθεῖ μὲ μεθόδους αὐτοβελτιώσεως…

Εἶχα ἀναζητήσει δρόμους διαφορετικούς…

Συνέχεια →

Τά καλά τῆς δημοκρατίας;

Αὐτὸ ποὺ συμβαίνει, ὅταν …ἀλλάζουν τὰ κοινωνικὰ δεδομένα, τὸ πολίτευμα καὶ ὁ τρόπος διοικήσεως τῶν κοινωνιῶν, εἶναι μία μεγάλη σφαγή. Σφαγὴ ὅλων αὐτῶν ποὺ θὰ εἶχαν ἀντιῤῥήσεις γιὰ τὶς ἀλλαγές, ποὺ θὰ εἶχαν σθένος γιὰ νὰ ἀντισταθοῦν στὶς ἀλλαγὲς καὶ φυσικὰ αὐτῶν ποὺ θὰμποροῦσαν νὰ λειτουργήσουν εἶτε ὡς φυσικοὶ ἀρχηγοὶ τοπικῶν ὁμάδων, εἶτε ἀκόμη κι ὡς ἐθνεγέρτες.
Κι ἔτσι στὴν μεγάλη «κόκκινη ἐπανάστασιν» τῶν τραπεζιτῶν, ποὺ εἴδαμε στὴν Ῥωσσία, οἱ νεκροὶ ἦσαν χιλιάδες.
Στὴν πρώτη περίοδο (1905), ποὺ ἦταν τὸ …πείραμα,  ἔχουμε τοὺς …τυχαίους νεκρούς, (200-1000 κατὰ τὴν μία ἐκδοχή, τοὐλάχιστον 13.000, κατὰ τὴν ἄλλην ἐκδοχή)… Συνέχεια →

Μᾶς πείραξε λοιπόν ἡ μαντήλα;

Ὡραῖα… Καλὰ μᾶς ἔκανε. Διότι αὐτὸ σημαίνει πὼς ἔςτὧ καὶ ἀργὰ τὰ ἀντανακλαστικά μας δουλεύουν.
Ἀλλὰ ἀπὸ τὸ «κακῶς κυκλοφόρησε ἡ μαντῆλα» ἔως τὸ ἐὰν «δικαιούμεθα νὰ ἀπαιτοῦμε νὰ μὴν κυκλοφοροῦν μαντῆλες», ἔχει ἀποστάσεις τεράστιες.

Ποιός θυμᾶται αὐτό; Συνέχεια →

Ἄμεσος, μόνιμος, χωρὶς κριτήρια καὶ προϋποθέσεις ἐγκατάστασις…

Μόλις εἶδα, μέσα στὸ τραῖνο, στὴν κυλιομένη ὀθόνη μὲ τὶς σύντομες εἰδήσεις, ὅτι οἱ πρόσφυγες στὸ κέντρο ὑποδοχῆς τοῦ Νταχάου κάνουν ἀπεργία πείνης. Συνέχεια →