Αυτή η χώρα είναι ένα παιδί. Οι νόμιμοι εκλεγμένοι κηδεμόνες αυτού του παιδιού το κλείνουν σε ντουλάπα για να το τρομοκρατήσουν, σβήνουν επάνω του αναμμένα τσιγάρα για να γλεντήσουν και το πασάρουν για τις όποιες ορέξεις σε φίλους και γνωστούς, με πολύ φθηνό αντίτιμο. Ίσα για να βγει ο μήνας σε ποτά και γλέντια.
Συχνά πυκνά το «παρκάρουν» όχι σε όποιον βρουν, αλλά στους ψηφοφόρους κουμπάρους τους, που πάντα καλύπτουν τον βασανισμό, γιατί παίρνουν κι αυτοί το εξτραδάκι βγάζοντας και την ανάλογη αρρώστια τους, για όσο κρατάει η φύλαξη. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ὁ ἀετὸς καὶ οἱ Ἕλληνες. (συμπλήρωμα)
Τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 2012 εἶχα γράψη τὸ κείμενον:
Ὁ ἀετὸς καὶ οἱ Ἕλληνες.
Σήμερα ἐπανέρχομαι γιὰ νὰ συμπληρώσω ἀφ΄ ἑνός, μερικὰ ἀκόμη εὑρήματα, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ προσθέσω ἀφ΄ ἑτέρου, κάποιες νέες μου διαπιστώσεις.
Διαπιστώσεις ποὺ οὐδόλως μὲ εὐχαριστοῦν, ἀλλὰ ποὺ δυστυχῶς, ὅσο κυλᾶ ὁ καιρός, τόσο ἐπιβεβαιώνονται.
Οἱ παρατηρήσεις -διαπιστώσεις μου ἐμπεριέχονται, στὸ μεγαλύτερον τμῆμα τους, στὸ κείμενον:
Συνέχεια
Τί συμβαίνει μέ τά σύμβολα; (γ)
Τὸ πρῶτο καὶ τὸ δεύτερο μέρος τῆς ἐρεύνης:
Τί συμβαίνει μέ τά σύμβολα; (α)
Τί συμβαίνει μέ τά σύμβολα; (β)
Τὸ πρῶτο, ἀσφαλές, συμπέρασμα ποὺ βγάζει κάποιος, ὅταν ἀσχολεῖται μὲ τὶς πραγματικὲς …«κορυφές» τῆς ἐξουσίας, εἶναι πὼς αὐτὰ τὰ πρόσωπα ἐκτὸς ἀπὸ ἀνέντιμα, ἀνήθικα, εἶναι κι ἄθεα. Πολὺ ἄθεα.
Δὲν διστάζουν ὅμως νὰ ἐπιβάλουν στοὺς λαοὺς ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς θρησκεῖες, πρὸ κειμένου νὰ τοὺς κρατοῦν δεσμίους αὐτῆς τῆς ἐξαρτήσεως, ἀπὸ κάποιον θεό, ἀνεξαρτήτως ὀνόματος. Τὸ ἀστεῖο εἶναι πὼς τώρα τελευταία ἔχουν τόσο πολὺ αὐξήσει τὴν (φαινομενική) τους δύναμιν, ποὺ ἔχουν ἀρχίσει νὰ αἰσθάνονται οἱ ἴδιοι …θεοί!!!
(Ποιός θά ξεχάση τόν Σαμαρᾶ πού μίλησε μέ τόν …θεό;) Συνέχεια
Ἡ λίρα.
Ράψαμε το στόμα μας με κλωστή ατσαλένια φτιαγμένη από το νήμα της υπομονής. Εμείς πλέον, δεν μιλάμε. Κουβέντες κάνουμε με τον εαυτό μας. Κανακεύουμε την «απραξία» μας και «δειλιάζουμε», γιατί πολύ απλά δεν έχουμε έναν λόγο να είμαστε θαρραλέοι. Γνωρίζουμε ότι τα σύμβολα θα γίνουν εκμεταλλεύσιμα για εξουσιολάγνους και παραδόπιστους ηγέτες που θα μάς σύρουν και πάλι σε μια κατάσταση που ραμμένο το στόμα δεν θα έχουμε, αλλά θα έχουμε ραμμένο το μυαλό με ατσαλόσυρμα μεγάλης αντοχής. Έχουμε συνειδητοποιήσει ότι όλοι τους είναι ίδιοι, είτε κόκκινοι, είτε γαλάζιοι, είτε ροζ, είτε πράσινοι, είτε δημοκράτες ακομμάτιστοι. Όποιον αγώνα και να κάνουμε δεν θα αλλάξουμε τίποτε, παρά μόνο με το τηλεχειριστήριο της μεταδημοκρατίας θα αλλάζουμε τα πρόσωπα όταν η πλήξη μας γίνεται προσωπικά θανατηφόρα. Έγινε το σύστημα πασαρέλα και εμείς απλά ψηφίζουμε την πολιτική πουτάνα που θα είναι πιο σκερτσόζα στα σαδιστικά κόλπα που θα κάνει στα χαμένα όνειρά μας. Συνέχεια
Τί συμβαίνει μέ τά σύμβολα; (β)
Τὸ πρῶτο μέρος τῆς ἐρεύνης:
Τί συμβαίνει μέ τά σύμβολα; (α)
Ἔγραφα λοιπὸν ἐχθὲς γιὰ τὴν καπήλευσιν τῶν συμβόλων ποὺ μᾶς ἔχουν ὁδηγήσει ὅλους στὸ νὰ μισοῦμε τὰ σύμβολα καὶ τὰ ὅσα στὴν πραγματικότητα θὰ μπορούσαμε νὰ πληροφορηθοῦμε ἀπὸ αὐτά.
Ἄς ξαναδοῦμε ὅμως λίγο τὸν Φοίνικα, ποὺ οὐσιαστικῶς ἦταν ἡ ἀφορμὴ γιὰ αὐτὴν τὴν ἔρευνα.
Μία καρέκλα τόση δά…
Μιὰ νύκτα στὸ Κατάκολο μέθυσε ὁ μπαμπάς σου…
καὶ πήδηξε τὴν μάννα σου καὶ βγῆκε ἡ ἀφεντιά σου…
ἐπλάκωσαν τὰ γάλατα, μὲ μέλι καὶ καρῦδι…
καὶ ἦρθες καὶ στρογγύλεψες κι ἔγινες σὰν ἀρχίδι…
Συνέχεια

