Ὅλα ὅσα ἔχουμε μάθει, καλὰ ἤ κακά, σωστὰ ἤ λάθος, συμβαίνει συχνὰ νὰ μᾶς ἐγκλωβίζουν σὲ καταστάσεις ποὺ δὲν μας ἀρέσουν.
Δὲν μᾶς ἀρέσει, γιὰ παράδειγμα, τὸ νὰ πονᾶμε. Μὰ δὲν γνωρίζουμε καὶ τὸ πῶς θὰ μπορέσουμε νὰ μειώσουμε ἤ νὰ ἐξαλείψουμε τὸν πόνο.
Δὲν μᾶς ἀρέσει, γιὰ παράδειγμα, νὰ μένουμε μόνοι μας. Μὰ δὲν γνωρίζουμε καὶ τὸ πῶς θὰ μάθουμε νὰ εἴμαστε πρωτίστως φίλοι τοῦ …ἑαυτοῦ μας.
Δὲν μᾶς ἀρέσει, γιὰ παράδειγμα, νὰ μὴν πραγματοποιοῦνται τὰ ὄνειρά μας. Μὰ δὲν γνωρίζουμε καὶ τὸ πῶς θὰ κάνουμε τὰ ὄνειρά μας νὰ πραγματοποιοῦνται πρὶν κἄν …πραγματοποιηθοῦν. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἡ γαλὴνη εὑρίσκεται στὶς μικρές, ἁπλὲς χαρές…
Χρόνο μὲ τὸν χρόνο ἡ πολυπλοκότης αὐτοῦ τοῦ κόσμου, ποὺ στριφογυρίζει ἀσταμάτητα, μᾶς μπερδεύει ὅλο καὶ περισσότερο κι ἔτσι χρόνο μὲ τὸν χρόνο νοιώθουμε ὅλο καὶ περισσότερο τὴν ἀνάγκη νὰ ἀναζητήσουμε τὴν γαλήνη στὶς μικρές, ἀπλὲς Συνέχεια
Ἀκόμη θυμᾶμαι… ἐκείνους…
Κανονικὰ αὐτὸ τὸ κείμενον ἔπρεπε νὰ δημοσιευθῇ πρὸ πολλῶν ἡμερῶν.
Λίγο ὅμως τὰ γεγονότα ποὺ τρέχουν… Λίγο ἡ βαρειὰ συγκίνησις τῶν ἡμερῶν…
Λίγο τὸ ὅτι τὸ σκεπτόμουν καὶ τὸ ξανασκεπτόμουν γιὰ τὸ ἐὰν πρέπῃ, ἤ ὄχι, νὰ τὸ δημοσιεύσῳ…
Τελικῶς τὴν πῆρα τὴν ἀπόφασιν… Ὄχι λόγῳ τῆς ἐπικαιρότητος, ἀλλὰ λόγῳ τῆς σπουδαιότητος… Συνέχεια
Ὑπουργὲ Γιάννη Πανούση, τό πρόγραμμα κατά τοῦ ἐκφοβισμοῦ περιλαμβάνει καί τούς δασκάλους;
Τὶς τελευταῖες ἑβδομάδες ἀκούω, διαβάζω …«διαβιῶ» τὰ πάντα μέσα ἀπὸ ἕνα πρίσμα ΜΠΟΥΛΙΝΓΚ (κατὰ τὶς νεοελληνικοῦρες).
Δῆλα δὴ μέσα ἀπὸ ἕνα πρίσμα κανονικοῦ ἐκφοβισμοῦ.
Τηλεοράσεις (ποὺ ΔΕΝ βλέπω), ῥαδιόφωνα (ποὺ δὲν ἀκούω) καὶ διαδίκτυον (ποὺ διαβάζω) πλημμύρισαν ἀπὸ ὁδηγίες γιὰ προσφορᾶ συμβουλῶν, φροντίδος καὶ προστασίας σὲ …ἀνυπεράσπιστα πλάσματα. Ἔως καὶ εἰδικὰ προγράμματα στὰ σχολεῖα πραγματοποιήθησαν, μὲ σκοπὸ τὴν ἀποτροπὴ καὶ τὸν στιγματισμὸ τοῦ κάθε εἴδους ἐκφοβισμοῦ. Συνέχεια
Ἔχουμε πάντα μαζύ μας τὰ πολύτιμα…
Τὰ ὁποῖα εἶναι οἱ ἀναμνήσεις μας, οἱ σκέψεις μας, ἡ ἀντίληψίς μας, ἡ κρίσις μας, τὰ ὄνειρά μας καὶ ἡ αὐτογνωσία μας.
Ὅλα αὐτά, στὸν βαθμὸ ποὺ τὰ ἔχουμε ἀναπτύξει, εἶναι τὰ σημαντικότερα ποὺ χρειαζόμεθα γιὰ νὰ πορευθοῦμε στὴν ζωή μας.
Τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ εἶναι παρελκόμενα. Θὰ μπορούσαμε νὰ τὰ ἔχουμε, θὰ μπορούσαμε καὶ νὰ μὴν τὰ ἔχουμε.
Ἤ, ἀκόμη χειρότερα, θὰ μπορούσαμε μέσα σὲ μίαν μόνο στιγμὴ νὰ τὰ χάσουμε γιὰ πάντα.
Τὰ πολύτιμα ὅμως εἶναι μόνον αὐτὰ ποὺ πράγματι ἀξίζουν, μαζὺ μὲ τὰ ἀγαπημένα μας πρόσωπα.
Μόνον αὐτὰ πρέπει νὰ προστατεύουμε. Συνέχεια
Μπορεῖς νά στείλῃς στόν διάολο τούς πάντες κύριε πρωθυπουργέ;
ὁ Λαὸς ἔχει τ’ ἀρχίδια νὰ τραβήξῃ ἕνα λούκι παραπάνω μέχρι τὴν πλήρη ἀνάκαμψή του…
ἔτσι κι ἀλλιῶς στὸ λοῦκι εἶναι …πεινασμένος καὶ ταπεινωμένος χρόνια τώρα!
μερικὰ χρόνια παραπάνω πίκρας, δὲν λέει τίποτα ὅταν ὑπάρχει διέξοδος στὸ βάθος…
ἐσύ, κύριε πρωθυπουργέ, ἔχεις τ’ ἀρχίδια νὰ στείλῃς στὸν διάλο Μέρκελ, Ὀλάντ, Γιούνγκερ κι ὅλο τὸ Ἀμερικάνικο χλαπατσαριὸ καὶ νὰ πῇς στὸν Λαό: Συνέχεια