Σοσιαλδημοκρατικὴ πολιτεία καὶ τῆς πλάκας δικαιοσύνη…

Τὸ ὅ,τι θὰ ἐρχόταν ἡ στιγμὴ ποὺ θὰ …«λειτουργοῦσε» ἡ δικαιοσύνη…
Τὸ ὅ,τι αὐτὸ θὰ συνέβαινε ἐπὶ τΣΥΡΙΖΑ…
Τὸ ὅ,τι θὰ δικαιώνοντο τὰ στελέχη τῆς χρυσῆς αὐγῆς, ποὺ παρανόμως κρατοῦντο φυλακισμένα ἤ σὲ κατ’ οἶκον περιορισμόν…
…ὁμολογῶ πὼς ἦταν …ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟΝ!!!
Καὶ ἦταν ἀναμενόμενον διότι τώρα πιά  ποὺ οἱ, δύο, πρώην, βασικοὶ πυλῶνες τοῦ συστήματος κατέῤῥευσαν, πρέπει νὰ ἀντικατασταθοῦν. Γιὰ νὰ ἀντικατασταθοῦν ὅμως πρέπει τὰ κατάλληλα πρόσωπα νὰ τεθοῦν στὶς κατάλληλες θέσεις.
Καί τί καλλίτερον ἀπό τό νά ἐπιλεγοῦν πρόσωπα πού ἤ ἀδικήθηκαν ἤ …ὑπερασπίσθηκαν τό δίκαιον; Συνέχεια →

Ἴων Δραγούμης. Ὁ σύγχρονός μας.

«Ἀξίζει νὰ κάνῃς πολιτικὴ μόνον ὅταν καταφέρνῃς νὰ ὑψώσῃς τὴν στάθμη γύρω σου – τὸ φρόνημα καὶ τὴν θέλησιν τῶν ἀνθρώπων»

Παρασκευή 4 το απόγευμα της 31ης  Ιουλίου 1920.
Ο καυτός ήλιος του απομεσήμερου πυρακτώνει την  Βασιλίσσης Σοφίας, που τότε λεγόταν Κηφισίας Ο  Ίων  Δραγούμης, ασπροντυμένος προχωράει μπροστά   ήρεμος-αμίλητος και πίσω του ένα απόσπασμα από το τάγμα ασφαλείας του Παύλου Γύπαρη, αποτελούμενο από οχτώ αμούστακους στρατιώτες  Μετά από λίγο ο ασπροντυμένος άνδρας θα πέσει νεκρός από τα πυρά των οκτώ στρατιωτών στην καρδιά της Αθήνας.

Λίγες ώρες πριν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, είχε δεχθεί δολοφονική επίθεση από δυο βασιλόφρονες στον σταθμό της Λυών. Επέστρεφε κρατώντας στα χέρια του την συνθήκη των Σεβρών. Το νέο διαδίδεται  με ταχύτητα αστραπής και ένα οργισμένο πλήθος ξεχύνεται στους δρόμους κραυγάζοντας «δεκάξι είναι οι φονιάδες», εννοώντας τους 16 της «Ενωμένης Αντιπολίτευσης», που θα αντιμετώπιζαν τσν Βενιζέλο στις εκλογές, ύστερα από τρεις μήνες. Συνέχεια →

Ἀπαγόρευσις ῥατσιστικῶν συμβόλων;

Ἡ ἀμερικανικὴ κυβέρνησις σκέφτεται νὰ ἀπαγορεύσῃ τὴν σημαία τοῦ Νότου ὡς ῥατσιστικὸ σύμβολο.

Ἐὰν εἶσαι ἠλίθιος ἢ ἀνιστόρητος σίγουρα πιστεύεις αὐτές τις ἀνοησίες.

Αὐτὴ ἡ σημαία δὲν εἶναι ἔνα ῥατσιστικὸ σύμβολο. Συνέχεια →

Ἡ ἑβραϊκὴ καταγωγὴ τοῦ Κεμάλ.

Ἡ ἑβραϊκὴ καταγωγὴ τοῦ Κεμάλ.15Ἡ  προσπάθεια ἀποκρύψεως τῆς καταγωγῆς τοῦ Κεμάλ, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν παραπληροφόρησιν γιὰ τὰ μέρη στὰ ὁποῖα  ὑποτίθεται πὼς γεννήθηκε κι ἔζησε, εἶναι τόσο συστηματική, ποὺ καταντᾶ γελοῖα. Μοιάζει πολὺ μὲ τὴν ἴδια προσπάθεια ἀποκρύψεως τῶν ῥιζῶν καταγωγῆς τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου. (Γιὰ τὸν ὁποῖον ἔχουν ἐπίσης πραγματοποιηθεῖ πολλὲς ἔρευνες).
Ἐπεὶ δὴ ὅμως τὸ ψέμμα ἔχει …κοντὰ ποδάρια…
Κι ἐπεὶ δὴ ὅσο κι ἐὰν προσπαθοῦν νὰ θάψουν τὰ ἴχνη τῶν διαδρομῶν τέτοιων προσώπων, ὅλο καὶ κάτι …μένει…!!!
Κι ἐπεὶ δή, πάντα κρίνοντας ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος, ἀναφερόμεθα σὲ πολλὲς …«συμπτώσεις» ποὺ δένουν μεταξύ τους…
…ἄς ξεκινήσουμε μίαν μικρὴ διαδρομὴ – ἐπανάληψιν τῶν ὅσων ἔως σήμερα ἔχουν δεῖ τὸ φῶς τῆς δημοσιότητος. Συνέχεια →

Ἡ ἀφοσίωσις.

Ἤξερα κάποτε ἕναν ἄνθρωπο ποὺ εἶχε σοβαρὴ σχέση γιὰ παρὰ πολλὰ χρόνια μὲ δύο γυναῖκες ταυτόχρονα.
Ἡ μιὴ ἦταν ἡ γυναῖκα του.
Δὲν ἤθελε νὰ ἀφήσῃι καμμιὰ ἀπὸ τὶς δύο…
Σὰν ἡ παρουσία τῆς μιᾶς νὰ δημιουργοῦσε τὴν ἀνάγκη γιὰ τὴν ὑπάρξῃ τῆς ἄλλης.
Συνέχεια →