«Σκοπὸς τοῦ πλανήτου», ἐὰν μπορούσαμε νὰ τὸ δοῦμε κατ’ αὐτὴν τὴν λογική, εἶναι τὸ νὰ ἐξακολουθῇ ἡ ζωὴ ὡς εἶχε, μὲ τοὺς αὐστηρούς της παναρχαίους φυσικοὺς νόμους καὶ τὶς ἀπόλυτες ὁριακές της γραμμές. Ὁ,τιδήποτε λοιπὸν δρᾷ ὐβριστικῶς, καταπατῶντας καὶ ἀσεβῶντας κατὰ τῶν Νόμων τῆς Φύσεως καὶ κατὰ τῶν Ὀρίων, συνιστᾶ Ὕβριν. Ὁ,τιδήποτε συνιστᾶ Ὕβριν ἔχει προδιαγεγραμμένο τέλος.
Αὐτό τό ἀντιλαμβανόμεθα; Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Τιμῶντας τὰ σημάδια μας…
Δὲν σβήνονται τὰ σημάδια μας…
Τὸ μόνον ποὺ μποροῦμε νὰ ἐπιτύχουμε εἶναι, σὲ κάποιον βαθμό, νὰ τὰ ἁπαλύνουμε…
Κάθε πληγὴ ἀφήνει κι ἕνα, μεγάλο ἢ μικρό, σημάδι.
Κάθε σημάδι μας εἶναι καὶ μία ἀνάμνησις τῶν τραυμάτων μας.
Κάθε ἀνάμνησις καὶ μία ἐπιβεβαίωσις τῶν ἡττῶν ἢ τῶν νικῶν μας. Συνέχεια
Σημασία ἔχει τὸ πῶς χρησιμοποιεῖς ἐσὺ τὴν προσωπική σου δύναμιν.
Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι δίνουν τεράστια ἐνέργεια γιὰ πράγματα τῶν ὁποίων δὲν ἔχουν τὸν ἔλεγχο.
Ἀσχολούνται μὲ τὸ νὰ ἐλέγξουν τὶς ἐξωτερικὲς δυνάμεις ἀντὶ νὰ συγκεντρωθοὺῦν στὴν ἐσωτερική τους δύναμη. Κι ἔτσι ζοῦν ἐξωτερικὰ ἐπηρεασμένοι ἀντὶ νὰ εἶναι ἐσωτερικὰ κινούμενοι.
Ὑπάρχουν δύο δυνάμεις, δύο κόσμοι, ὁ ἐσωτερικὸς καὶ ὁ ἐξωτερικός.
Πῶς ὅμως μπορεῖς νά ἐλέγξῃς τήν καταιγίδα, τήν πλημμύρα, τήν οἰκονομική κρίση, τίς συμπεριφορές, τίς ἐπιλογές καί τίς ἀποφάσεις τῶν ἄλλων; Συνέχεια
Φυλακὲς ποὺ ὑπάρχουν μόνον στὰ …μυαλά μας!!!
Φυλακὲς πραγματικὲς καὶ φανταστικές, εἶναι αὐτὲς ποὺ μᾶς ἀκινητοποιοῦν.
Φυλακὲς ποὺ μάθαμε νὰ διαβιοῦμε μαζύ τους καί, τώρα, ποὺ καλούμεθα νὰ ἀποφασίσουμε γιὰ τὸ μέλλον μας…
…τί θά κάνουμε δίχως τους; Συνέχεια
Χαϊδεύοντας τὸ ξῦλο αὐτὸ …ξαναμίλησε!!!
Ῥώτησα ἕνα κούτσουρο κομμένης ἐλιᾶς ἐὰν ἤθελε νὰ σηκωθῇ καὶ νὰ γίνῃ ἄγαλμα!
«Ἐὰν μπορῇς σήκωσέ με καὶ φτᾶξε με ὅ,τι θέλεις, ἀρκεῖ νὰ μὴν γίνω καυσόξυλα», μοῦ εἶπε… Συνέχεια
Ζωὴ σημαίνει δράσις…
Ζωὴ σημαίνει κίνησις.
Ζωὴ σημαίνει λάθη, τὶς περισσότερες φορές, ποὺ θὰ μᾶς ἀποδείξουν πὼς αὐτὸ ποὺ ἐπιλέξαμε δὲν μᾶς ἐξυπηρετεῖ ὡς ἄτομα κι ὡς κοινωνίες.
Ζωὴ ὅμως σημαίνει καὶ σκέψις…
Ζωὴ σημαίνει καὶ κρίσις… Συνέχεια