– Ὅταν κάποιος ἐγκαταλείπῃ τὰ παιδικὰ ὄνειρά του, ὅταν σκέπτεται τὸ «μέλλον» του, ὅταν δὲν τὸν ἀγγίζῃ ἡ οὐτοπία, τότε εἶναι ποὺ ἀρχίζουν τὰ γηρατειά.
– Ὅταν κάποιο παιδὶ διαπιστώνῃ τὶς ἀδικίες αὐτοῦ τοῦ κόσμου λέει ὅτι θὰ κάνη κάτι «ἀργότερα», ὅταν μεγαλώσῃ… Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἡ μόνη τῆς ζωῆς μας ἀλήθεια
Ἐπεὶ δὴ ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ ἐμᾶς δὲν διαθέτει ὅλες τὶς ἀναγκαῖες ἐκεῖνες πληροφορίες ἀναφορικῶς μὲ τὶς ἀλήθειες τοῦ κόσμου μας…
Ἐπεὶ δὴ ὁ καθεὶς ἐξ ἡμῶν ἔχει τὶς δικές του, περιορισμένες, ὁπτικὲς γιὰ τὰ γεγονότα… Συνέχεια
Ἀναζητώντας τὶς ἡλιακτίδες…
«Βρεγμένος» ἡ Ἥλιος σήμερα…
Ἡλιακτίδες ποὺ ἐνθαῤῤύνουν τὴν ἐλπίδα…
Συνέχεια
Ξεκινᾶμε μὲ τὴν Εὐθύνη…
Καί ποιός ἀληθῶς τήν ἔχει ἐξ ὁλοκλήρου αὐτήν τήν εὐθύνη;
Εἴμαστε ἐμεῖς ὑπεύθυνα ὄντα;
Δυνάμεθα ἐμεῖς νά ἀναλάβουμε τά τιμήματα καί τά κόστη μίας ἐλευθέρας διαβιώσεως καί σκέψεως; Ἤ ἁπλῶς παπαγαλίζουμε καί μιμούμεθα μέ μεγάλη εὐκολία τά πάντα;
Συνέχεια
Γιὰ νὰ ἐπιβιώσουμε χρειάζεται καὶ νὰ τὸ …θέλουμε!!!
Γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ μία κοινωνία, ἀπαιτεῖται νὰ μπορῇ, κάθε στιγμή, νὰ ἀντιμετωπίζῃ τοὺς κινδύνους ποὺ τὴν ἀπειλοῦν μὲ ἐπιτυχία.
Γιὰ νὰ ἀντιμετωπίζῃ ὅμως μία κοινωνία τοὺς κινδύνους ποὺ τὴν ἀπειλοῦν, πρέπει καὶ νὰ τοὺς ἀναγνωρίζῃ. Κι ἐμεῖς, ἀκόμη, ὡς κοινωνία, ὄχι μόνον δὲν μποροῦμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε τοὺς (πραγματικούς) κινδύνους ποὺ μᾶς ἀπειλοῦν, ἀλλὰ οὔτε νὰ τοὺς …διακρίνουμε ἀκόμη τολμοῦμε. Ὄχι τοὐλάχιστον σὲ ἐπίπεδον πλειοψηφίας. Συνέχεια
Βροχή…
Βροχὴ εὐεργεσίας γιὰ τὴν Γῆ…
Βροχὴ ἀπελπισίας γιὰ τοὺς ἀστέγους τῶν πόλεων καὶ τῆς ὑπαίθρου…
Βροχὴ ἐκνευρισμοῦ γιὰ ὅσους πρέπει νὰ περπατήσουν..
Βροχὴ συναισθημάτων…