Βασικὸς ἄξονας τῆς ῥυμοτομίας, σὲ ὅλες τὶς περιόδους, ἦταν ὁ Ἡριδανὸς ποταμὸς μὲ τὶς πηγές του στοὺς πρόποδες τοῦ Λυκαβηττοῦ, πορεία μέσα ἀπὸ τὴν Ἀθῆνα καὶ ἐκβολὲς στὸν Ἱλισσὸ ποταμό. Ἡ ῥοή του ἦταν συνεχής, ἐνῶ αὐξανόταν μὲ τὶς μεγάλες βροχές. 
Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Μέσα στὴν καταιγίδα…
Εἶναι πάντα ἕνας ὁλόλαμπρος Ἥλιος.
Μέσα στὴν καταιγίδα ὅμως ὅλα εἶναι σκοτεινά, γεμάτα σκιές. Οἱ εἰκόνες ἀλλοιώνονται καὶ ἡ ἀντίληψις εἶναι περιορισμένη.
Ἡ ὀρατότης μας ἐπίσης περιορίζεται καὶ κάποιες φορές, συχνὰ ἴσως, ὁ πανικὸς μᾶς ἀκινητοποιεῖ. Συνέχεια
Μαζὺ στὴν ζωή, μαζὺ καὶ στὸν θάνατο…
Ένα δυσάρεστο και συνάμα συγκινητικό περιστατικό, βίωσα σήμερα το πρωί, καθώς πήγα να φωτογραφίσω και πάλι το ζευγάρι των Καρατζάδων (sterna caspia) που είδα για πρώτη φορά χθες στην λίμνη της Καστοριάς.
Από μακριά είδα πως το ζευγαράκι βρίσκονταν στο ίδιο μέρος που το είδα και χθες, όσο πλησίαζα όμως είδα πως δεν εκινείτο καθόλου. Συνέχεια
Τὰ παλαιὰ τὰ παραμύθια…
Ἕνα παλαιὸ τετράδιο παραμυθιοῦ («Ἡ Χιονάτη») τοῦ 1947…
Μὲ αὐτὸ μεγάλωσε ἡ μάννα μου, μὲ αὐτὸ μεγάλωσα καὶ ἑγώ…. Συνέχεια
Κι ἄν ἡ πτώχευσίς μας εἶναι ἡ μόνη σωτηρία μας;
ὅταν βλέπεις μέσα στὴν γερμανικὴ βουλὴ μερικὲς δεκάδες τσογλάνια νὰ γελοῦν εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας, νὰ μᾶς καθυβρίζουν χιτλεράκια ποὺ μέχρι ἐχθὲς πλένονταν μὲ σαπούνια ἀνθρωπίνου λίπους, νὰ μᾶς κουνοῦν τὸ δάκτυλο ἕνας σακάτης παλιόπουστας ἀπατεῶνας, μιὰ ἀγ@μητη ἀνατολικογερμανίδα ψ@λοῦ καὶ μερικὲς φυλλάδες παπαγαλάκια τοῦ παγκοσμίου οἰκονομικοῦ συστήματος, ἀναρωτιέμαι ἂν ἔχῃ μείνει τίποτα ἄλλο νὰ χάσουμε ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἐξαθλίωσί μας καὶ τὴν ὑπερηφάνια μας… Συνέχεια
Ὡραιοποιημένα…
Ὄσο ὄμορφη καὶ νὰ εἶναι μία κορνίζα, ὄσο καὶ νὰ ἀναδεικνύῃ τὸ θέμα, δὲν παύει νὰ θέτῃ ὅρια… Συνέχεια