Λοβοτομή

Ὁ ἄνθρωπος ἔφτασε στὰ 108 – καὶ
μόνο γι᾿ αὐτὸ τοῦ φιλάω τὸ χέρι –
καὶ νὰ μὲ συγχωρῇ
ποὺ λέγω – ὅτι οἱ θεωρίες του
ἦταν μία –
ἀπὸ τὶς μεγάλες καταστροφὲς τῆς
Ἑλλάδος.

Ἐμμανουὴλ Κριαρᾶς (1906-2014)

* * *

Δὲν εἶναι τὸ μονοτονικό. Σὲ αὐτὴ
τὴν θλιβερὴ ὑπόθεσι –
ὁ Κριαρᾶς ἦταν ὁ τελευταῖος
τροχὸς τῆς ἁμάξης. – Τὸ μονοτονικὸ Συνέχεια →

Τέτοιες …«ἀπεργίες πείνας» νὰ κάνουμε ὅλοι μας!!!

Οἱ ἐλάχιστες φορὲς ποὺ ἔχω πιστέψει πὼς κάποιος πράγματι εἶναι ἀπεργὸς πείνας ἦταν μὲ τὴν περίπτωσιν τῆς Εἰσαγγελέως Μαργαρίτη, ποὺ τὸ ἀπέδειξαν καὶ τὰ μετέπειτα γεγονότα καὶ ὁ …Θανάσης Βέγγος, σὲ κινηματογραφικὸ ῥόλο!!! (Ναί, ὁ Βέγγος ἦταν πολὺ πιὸ ἀληθοφανὴς ἀπεργὸς πείνης ἀπὸ δεκάδες ἄλλων καραγκιόζηδων!!!) Συνέχεια →

Γιὰ μιὰ λιλιπούτεια εὐτυχία

Ἀπὸ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο καὶ μετὰ οἱ Η.Π.Α ἐπωμίστηκαν ἕνα πολὺ σπουδαῖο ἔργο: 
Νὰ ἐγκαθιδρύσουν τὴν εὐτυχία καὶ τὴν δικαιοσύνη ἐπὶ τῆς γῆς. Συνέχεια →

Δὲν βαριέσαι…

Οἱ πολλοὶ ἔπεσαν…
Οἱ λίγοι ἐχάραξαν τὸν δρόμο τῆς νίκης…

Λαὸς ποὺ ἀναζητᾶ σωτῆρες καταλήγει μὲ ἀφεντικά. Τὸ ξέρουμε αὐτό.
Ἀλλὰ καὶ λαὸς ποὺ δὲν ξέρει τὶ τοῦ γίνεται, ἀπὸ πλευρᾶς πεπαιδεύσεως, καταλήγει στὸ νὰ μὴν μπορῇ νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ ποιὸς εἶναι ἀκόμη καὶ ὁ ἴδιος του ὁ ἑαυτός. Πολλῷ δὲ μᾶλλον τὸ  ποιοὶ εἶναι οἱ ἡγέτες του, γιὰ νὰ τοὺς ἐπιλέξῃ μὲ λογικὰ κριτήρια, πρὸ κειμένου νὰ καταλήξῃ σὲ ἀσφαλῆ συμπεράσματα καὶ νὰ ἀποφεύγῃ τὶς παγίδες..
Κι ἐπεὶ δὴ τέτοιοι λαοί, ἀλλὰ καὶ κάθε ἄτομό τους, δὲν ἀντέχουν στὸ γνώθι σ’ἑαυτόν, τελικῶς καταλήγουν ἐπίσης μὲ ἀφεντικά…
Κι ἐπίσης, λαὸς ποὺ ἀρκεῖται στὸ νὰ βλέπῃ μόνον τὰ ὅσα φαίνονται καὶ δὲν ἀντέχει νὰ ἐμβαθύνῃ, καταλήγει ὁμοίως μὲ ἀφεντικά…
Καλὴν ὥρα λέμε..
Συνέχεια →

Ἡ καρδιά μας δὲν εἶναι κι ὁ καλλίτερος σύμβουλος.

Ἡ Λογικὴ εἶναι σαφῶς κάτι ποὺ δὲν χαρακτηρίζει τὴν ἐποχή μας.
Τὸ συναίσθημα κυριαρχεῖ καὶ οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς παραμένουμε δέσμιοί του.
Μάλιστα, τὶς περισσότερες φορές, ἀλλὰ συνήθως …κατόπιν ἑορτῆς, ἀνακαλύπτουμε πὼς εἴχαμε πράγματι ὅλες τὶς πληροφορίες, ποὺ θὰ μᾶς ὁδηγοῦσαν στὸ νὰ λάβουμε ὀρθότερες ἀποφάσεις, ἀλλὰ ΔΕΝ τοὺς δόσαμε σημασία, διότι τὰ συναισθήματά μας τὶς ἀποδυνάμωναν. Συνέχεια →

Φυσικὰ πράγματα…

Πόσο ὄμορφο εἶναι τὸ νὰ μποροῦμε νὰ εἴμαστε αὐτάρκεις.
Τὸ νὰ μποροῦμε νὰ μὴν ἐξαρτώμεθα ἀπὸ ἄλλους…
Τὸ νὰ εἴμαστε ἱκανοὶ καὶ ἄξιοι νὰ κερδίζουμε κάθε σπυρὶ σιτάρι μόνοι μας…
Τὸ νὰ μὴ περιμένουμε ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ μᾶς ἐκτιμήσουν, γιὰ νὰ ἐκτιμήσουμε τοὺς ἑαυτούς μας…
Τὸ νὰ μὴ περιμένουμε ἀπὸ τὴν …θεὰ τύχη νὰ μᾶς προτιμήσῃ… Συνέχεια →