
Οἱ πολλοὶ ἔπεσαν…
Οἱ λίγοι ἐχάραξαν τὸν δρόμο τῆς νίκης…
Λαὸς ποὺ ἀναζητᾶ σωτῆρες καταλήγει μὲ ἀφεντικά. Τὸ ξέρουμε αὐτό.
Ἀλλὰ καὶ λαὸς ποὺ δὲν ξέρει τὶ τοῦ γίνεται, ἀπὸ πλευρᾶς πεπαιδεύσεως, καταλήγει στὸ νὰ μὴν μπορῇ νὰ ἀναγνωρίσῃ τὸ ποιὸς εἶναι ἀκόμη καὶ ὁ ἴδιος του ὁ ἑαυτός. Πολλῷ δὲ μᾶλλον τὸ ποιοὶ εἶναι οἱ ἡγέτες του, γιὰ νὰ τοὺς ἐπιλέξῃ μὲ λογικὰ κριτήρια, πρὸ κειμένου νὰ καταλήξῃ σὲ ἀσφαλῆ συμπεράσματα καὶ νὰ ἀποφεύγῃ τὶς παγίδες..
Κι ἐπεὶ δὴ τέτοιοι λαοί, ἀλλὰ καὶ κάθε ἄτομό τους, δὲν ἀντέχουν στὸ γνώθι σ’ἑαυτόν, τελικῶς καταλήγουν ἐπίσης μὲ ἀφεντικά…
Κι ἐπίσης, λαὸς ποὺ ἀρκεῖται στὸ νὰ βλέπῃ μόνον τὰ ὅσα φαίνονται καὶ δὲν ἀντέχει νὰ ἐμβαθύνῃ, καταλήγει ὁμοίως μὲ ἀφεντικά…
Καλὴν ὥρα λέμε..
Συνέχεια →