Ὁ Λένιν καὶ ἡ ἐρωτικὴ ἐλευθερία.

Εἶναι πολλὰ καὶ περίεργα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὸν πὰ­ρόντα καιρὸ στὸν ἑλληνικὸ πληθυσμὸ σ’ ἕνα μεγάλο του πὸ­σοστό, ποὺ μάλιστα αὐτοχαρακτηρίζεται «Ἀριστερό». Στὰ παιδικὰ καὶ νεανικά μου χρόνια οἱ Ἀριστεροὶ (χωρὶς εἰσαγω­γικά) σὲ θέματα σεξουαλικῆς συμπεριφορᾶς ἦσαν πιὸ αὐστη­ροί ἀπ’ ὅ,τι οἱ αὐστηρότεροι Ἁγιορεῖτες μοναχοί. Σήμερα παρατηροῦμε κάποιους περίεργους «Ἀριστεροὺς» νὰ γίνονται πρόμαχοι παντὸς σεξουαλικοῦ ἐκτραχηλισμοῦ.

Βέβαια, καὶ σὲ παλαιότερους καιροὺς κάποιοι καὶ κάποιες ποὺ εἶχαν ἐνταχθεῖ στὸ κομμουνιστικὸ κίνημα πίστευαν ὅτι ἡ ἐπαναστατικὴ ἐπικράτηση τοῦ προλεταριάτου θὰ σημάνει τὴν ἐπανάσταση στὸν ἔρωτα. Ταύτιζαν τὴν πολιτικὴ μὲ τὴν ἐρωτικὴ ἐλευθερία. «Ὅλα στὸν ἔρωτα ἐπιτρέπονται». Συνέχεια →

Ἀντί τῶν εἰδήσεων θυμόμαστε μερικούς …ἀγνοουμένους;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων θυμόμαστε μερικούς ...ἀγνοουμένους;Καλησπέρα μας.
Σὰν σήμερα, πρὸ σαράντα ἐτῶν, ἡ εἰσβολὴ στὴν Μεγαλόνησον, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν προσφυγιὰ καὶ τὶς σφαγές, δημιούργησε καὶ ἕνα νέο …«εἶδος» ἀνθρώπων: τοὺς ἀγνοουμένους.
Μὲ αὐτοὺς δὲν καταπιάστηκαν πολιτεῖες καὶ διεθνεῖς ὀργανισμοί, διότι ἐθεωροῦντο …παράπλευρες κι ἀναγκαῖες ἀπώλειες. Συνέχεια →

Ἐλεύθερη ἀγορά στήν Ἑλλάδα;

Δὲν καταλαβαίνω…
Εἰκάζουμε πὼς ἔχουμε ἐλευθέρα ἀγορὰ στὴν Ἑλλάδα…
Διατεινόμεθα πὼς ὁ κρατικὸς παρεμβατισμὸς εἶναι μία ἀνάσχεσις στὴν ὀρθὴ λειτουργία μίας ἀγορᾶς…
Διαῤῥηγνύουμε τὰ ἱμάτιά μας ὅτι ἔχουμε ξεφύγει ἀπὸ τὸ σοβιετικὸ πρότυπο τοῦ κρατικοῦ ἐλέγχου ἐπὶ παντὸς ἐπιστητοῦ…
Συνέχεια →

Συνειδητὴ γενοκτονία τῶν Παλαιστινίων.

Ὅταν μία πόλις στὴν ὁποία εἶναι συνωστισμένα δύο ἐκατομμύρια Παλαιστινίων, μετατρέπεται σὲ ζώνη πυρὸς ἀπὸ βλήματα πυροβολικοῦ τῶν 155 χιλ., τότε ἔχεις ἀθῶα θύματα ὡς …παράπλευρο ἀπώλεια.

Ἡ Ἰσραηλινὴ ἀεροπορία καὶ τὸ πυροβολικὸ παρότι διαθέτουν τὰ τελειότερα συστήματα τηλεσκοπικῆς παρατηρήσεως, ἀλλὰ καὶ κατευθυνομένων βλημάτων, δὲν μποροῦν, ἢ ἴσως δὲν μπαίνουν στὴν διαδικασία ἐπιλεκτικῆς στοχοποιήσεως καὶ ἔτσι προκύπτουν οἱ ἐκατόμβες τῶν ἀθῴων θυμάτων. Συνέχεια →

Νά θυμηθοῦμε ἤ νά διδαχθοῦμε;

Σὰν σήμερα, τοῦ προφήτου Ἠλία, πρὸ σαράντα ἐτῶν, ὁ γνωστὸς αἱμοχαρὴς μογγόλος, σακάτεψε τὴν νῆσο τῆς Ἀφροδίτης, ἐκτελῶντας ἐντολὲς …«ἐκλεκτῶν»-«περιουσίων» καὶ ἐπαναλαμβάνοντας αὐτὸ ποὺ ἡ φύσις του τοῦ ὅρισε.
Αἷμα… Πολὺ αἷμα…
Σημάδια ποὺ οὐδέποτε θὰ σβήσουν, καὶ ἀπὸ τὰ κορμιὰ ἀλλὰ κυρίως ἀπὸ τὶς μνῆμες.

Σήμερα, τέσσερις δεκαετίες ἀργότερα, σὲ μνημονιακὲς ἐποχὲς πλέον, καὶ γιὰ τὴν Κύπρο μας, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα μας, ὁ μογγόλος ὄχι μόνον δὲν ἔχει ἀποχωρήσει ἀλλὰ σιγὰ σιγὰ πετᾶ τὴν μάσκα καὶ παραδίδει τὴν σκυτάλη, μὲ πολλὰ …τσαλίμια, στὰ πραγματικά του ἀφεντικά: τὸ Ἰσραήλ.
Ἕνα Ἰσραὴλ ὅμως ποὺ ἐδῶ κι αἰῶνες πασχίζει νὰ ξεπατώσῃ ἀπὸ τὴν Κύπρο τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο καὶ τώρα φαίνεται πὼς τὰ καταφέρνει μὲ τὴν βοήθεια τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, τῆς Τουρκίας καὶ τῶν Κυπριακῶν κυβερνήσεων. Συνέχεια →

Δὲν ξεχνῶ …νὰ μὴ στενοχωρήσῳ τοὺς Τούρκους!

«Του βγάλαμε γλυκό, του βγάλαμε και μέντα.
μα για το φονικό, δεν είπαμε κουβέντα»,

Έτσι άρχιζα άρθρο μου, στο Λονδίνο ακόμη ζώντας, και το οποίο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ένωση, στην Κύπρο. Συνέχεια →