Ὑπάνθρωποι καὶ «οἰκολόγοι» συμπράττουν στὴν καταστροφὴ τοῦ περιβάλλοντος.

Ἔχω πολλὲς φορές, κυρίως σὲ ἰδιωτικὲς συζητήσεις, ἀλλὰ κι ἀπὸ ἐδῶ μέσα, καταθέσει πὼς ἡ Φύσις ξέρει πολὺ καλλίτερα ἀπὸ ἐμᾶς τὰ πάντα ποὺ τὴν ἀφοροῦν. Αὐτὸ ὅμως σὰν ἔννοια, εἰδικῶς γιὰ ἄτομα μηδενικῆς ἀντιλήψεως καὶ συνειδήσεως, εἶναι κάτι ποὺ οὐδέποτε θὰ γίνη κατανοητὸν καὶ τελικῶς σεβαστόν.
Κι ἔτσι βλέπουμε ἕνα ὄν, ποὺ ὁ φυσικός του χῶρος, εἶναι ἡ Κεντρικὴ Ἀφρικὴ ἤ ἡ Ἀλάσκα, νὰ ἀναπαράγεται στὴν …Οἴτη.
Ἀποτέλεσμα αὐτοῦ φυσικὰ εἶναι πολλὲς καταστροφὲς γιὰ τὴν ἀγροτικὴ οἰκονομία, γιὰ τὶς ἰσοῤῥοπίες ἐπὶ τοῦ πλανήτου καὶ γιὰ τὴν ἐξακολούθησιν τῆς ζωῆς ἐπάνω του. Συνέχεια →

Γλυκὸ νερὸ στὴν κόλαση νὰ πιοῦμε ἐδῶ μαζύ σου…

Πρὸ ἡμερῶν  λοιπὸν ἐνοστάλγησα τὸν Στέλιο…
Πολύ… Πάρα πολύ…
Καὶ τὸν ἐνοστάλγησα ἐγὼ ποὺ γιὰ χρόνια ἄκουγα τὸ ὄνομά του κι …ἔτρεχα.
Μὰ πάντα μέσα στὰ τραγούδια του ὑπῆρχαν ἀγαπημένα ἀκούσματα, ποὺ ὅσο κι ἐὰν μὲ ἐνοχλοῦσε ὁ ἴδιος ὁ Στέλιος, αὐτὰ τὰ ἐμουρμούριζα…. (Ποιός ξεχνᾶ τό «ἀγριολούλουδον»;)

Ἔπεσα ἐπάνω σὲ ἕναν σχολιασμό, γιὰ τὰ ὅσα ἐτράβηξε αὐτὸς ὁ ἀγαπημένος (στοὺς περισσοτέρους) τραγουδοποιός, ἀπὸ ὅλα τὰ σιωνιστικὰ κέντρα αὐτῆς τῆς χώρας, ποὺ ἀπὸ ἀρχῆς γενέσεώς της τραπεζοκρατεῖται!!! Συνέχεια →

Εἶναι τό μπουζοῦκι ἀρχαῖο Ἑλληνικό ὄργανο;

Εἶναι τό μπουζούκι ἑλληνικό;

Μητέρα τοῦ συγχρόνου μπουζουκιοῦ ἤταν ἡ πανδουρίς.
Ἡ πανδουρίς. ἦταν ὄργανο διαδεδομένο στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο, ἀπὸ τοὺς ἀρχαϊκοὺς χρόνους μέχρι τὶς ἡμέρες μας.
Τὸ ὀνόμαζαν καὶ τρίχορδο, ἐπειδὴ εἶχε τρεῖς χορδές Συνέχεια →

Εἶναι μίας στιγμῆς ματιὰ ἡ ἀπόφασις…

Ἡ ἀπόφασις γιὰ τὰ πάντα…
Ἡ ἀπόφασις ἐκείνη ποὺ θὰ μετατρέψη τὶς σκέψεις μας καὶ τὴν διαβίωσίν μας σὲ κάτι ζωντανό…

Ὅσο κι ἐὰν ζυγίζουμε ἤ μετρᾶμε ἤ ἐρευνοῦμε κάτι, ἡ κρίσιμος στιγμή, ποὺ θὰ καθορίση τὴν πορεία μας, εἶναι ἀποτέλεσμα μίας …στιγμῆς καὶ μόνον…
Ἑνὸς βλέμματος… Ἑνὸς θροΐσματος… Μίας ἀκτῖδος… Συνέχεια →

Οἱ ὡραιότερες ἡμέρες μας…

Οἱ ὡραιότερες καὶ πιὸ γλυκὲς ἡμέρες δὲν εἶναι μόνον αὐτές, στὶς ὁποῖες συμβαίνει κάτι ὑπέροχο ἤ συγκλονιστικό, ἄλλα καὶ ἐκεῖνες ποὺ μᾶς χαρίζουν μικρές, ἀπλὲς χαρές, ποὺ ἀκολουθοῦν ἁπαλὰ ἡ μία τὴν ἄλλη.

Εἶναι αὐτὲς οἱ ἡμέρες ποὺ μποροῦμε νὰ κυττάξουμε ἐμπρὸς καὶ νὰ ὀνειρευθοῦμε…
Ποὺ μποροῦμε νὰ βάλουμε σὲ αὐτὲς μιὰ μικρὴ δόσι τρέλλας καὶ μαγείας.
Συνέχεια →

«Ἐγὼ θεωροῦμαι ἄχρηστος καὶ ἀνίκανος γιὰ νὰ δουλέψῳ…!!!»

Πῆγα σήμερα σὲ ἕνα βενζινάδικο, ποὺ ἤθελε ἄτομο για τὸ πλυντήριο, ὅπως ἔμαθα…

-Καλημέρα!
-Καλημέρα… τὶ θέλετε;;;
-Ἰσχύει ἄκομα ὅτι θέλετε ἄτομο για τὸ πλυντήριο;;; Συνέχεια →