Ἀντί τῶν εἰδήσεων καταπιανόμεθα καλλίτερα μέ τήν …ὡραία τοῦ κουρέα;

Ἀντί τῶν εἰδήσεων καταπιανόμαστε καλλίτερα μέ τήν ...ὡραία τοῦ κουρέα;Καλησπέρα μας.
Εἰδήσεις κι ἀπόψε… Σὲ λίγο…
Ὅπως κάθε βράδυ…
Ἄν κι ἔχουμε τόσα ἄλλα, πολλά, πάρα πολλὰ νὰ κάνουμε, οἱ περισσότεροι ἀπὸ ἐμᾶς θὰ στρωθοῦν γιὰ νὰ δοῦν τὶς εἰδήσεις τους…
Ναί, αὐτὲς τὶς εἰδήσεις ποὺ καθημερινῶς μᾶς χειραγωγοῦν, μᾶς παραπληροφοροῦν καὶ μᾶς γεμίζουν ἄγχη, φόβους, τρόμους…
Ναί, αὐτὰ τὰ μέσα προπαγάνδας, ποὺ μᾶς κρατοῦν φυλακισμένους στὰ κλουβιά, ποὺ ἄλλοι ὅρισαν… Συνέχεια →

Τὸ προσκύνημα.

Ἄν ἀγνοήσουμε τὰ σχόλια τοῦ δημοσιογράφου  Χίου, ἡ πραγματικότης εἶναι ἀπίστευτη. ..Χιλιάδες ἡλικιωμένων ἐχθὲς 16/5/2014 στὴν Τρίπολη, διεγωνίσθησαν γιὰ νὰ φιλήσουν τὸ χέρι τοῦ ΣΑΜΑΡΑ!!!!! Συνέχεια →

Γιατί οἱ Δημοτικές ἐκλογές πραγματοποιοῦνται τώρα;

Τόσες ἑβδομάδες ἀκούω, διαβάζω, μαθαίνω γιὰ τὶς δημοτικὲς ἐκλογὲς καὶ μία ἀπορία ἔχω.
Δέν ἔπρεπε κανονικῶς οἱ δημοτικές ἐκλογές νά ἐπαναληφθοῦν τόν Ὀκτώβριο; Τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2010 δέν ἦσαν οἱ προηγούμενες;
Τί ἄλλαξε; Ποιός νόμος; Ποιά σύμβασις; Καί γιατί δέν γνωρίζω κάτι;
Καί τί ἐξυπηρετεῖ μία τέτοια ἀλλαγή; Θά ἐπαναλαμβάνονται Μάιο ἀπό ἐδῶ καί πέρα οἱ ἐκλογές ἤ θά ἐπανέλθουν στόν Ὀκτώβριο; Συνέχεια →

Τὸ Πρωτόκολλον τῆς Κερκύρας.

Πολλὰ εἶναι αὐτὰ ποὺ δὲν μᾶς ἔχουν πεῖ… Περισσότερα ὅμως εἶναι αὐτὰ ποὺ μᾶς ἔχουν πεῖ …ἀνάποδα, διαστρεβλώνοντας τὰ ἱστορικὰ γεγονότα καί, καταληκτικῶς, διαβρώνοντας τὶς ἀντιλήψεις μας, τὸ ἦθος μας καὶ τὴν ταὐτότητά μας. Μὰ ἕνα ἀπὸ τὰ χείριστα ἱστορικὰ περιστατικὰ ἀποσιωπήσεως, διαστρεβλώσεως καὶ δηλητηριάσεως ἐθνικῆς συνειδήσεως εἶναι τὸ διαχρονικὸ κρατικὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς Βορείου Ἠπείρου.
Συνέχεια →

(Ἐν ὄψει τῶν ἐκλογῶν) Μαδῶντας τὴν μαργαρίτα

Ἀκόμη δὲν  εἶχαν σβήσει τὰ πρῶτα χαμόγελα τῆς ἄνοιξης. Ὁ Εὐθύφρων, ὄχι ὁ ἀρχαῖος μάντις καὶ μαθητὴς τοῦ Σωκράτη, παλαιὸς καὶ ὁμήλικος φίλος περιπατοῦσε στὸ ἀλσύλλιο τῆς γείτονας περιοχῆς, ἕν μέσῳ αὐτοφυῶν ἐαρινῶν ἀνθέων. Κρα­τοῦσε λευκὴ μαργαρίτα, τὴν ὅποια μαδοῦσε μετὰ προσοχῆς καὶ ὑποτονθόρυζε (= κρυφομουρμούριζε) μονοτόνως, ὅπως οἱ Ἰνδοὶ τὴ λέξη «όμ», «όμ», κάποιον ἀσαφῆ ρηματικὸ τύπο.

Πέρασε ἀπὸ τὸ μυαλό μου ἁμαρτωλὸς ὁ ὑποτοπασμὸς (ὑπόνοια): «Βρὲ μπάς: Καὶ σ’ αὐτὴ τὴν ἡλικίαν;». Ἀλλὰ κα­τὰ τὸ παροιμιακόν. «ὁ ἔρως χρόνια δὲν κυττᾶ». Συνέχεια →