Τὴν ταφόπλακα στοὺς μικροεπιχειρηματίες θέτει ὁ ΟΑΕΕ.

Εἶναι σὲ ὅλους, ὅσους ἔχουν σχέσι, μὲ τὴν ἐλευθέρα ἀγορά, γνωστὸ τὸ πρόβλημα τῶν ἀνασφαλίστων πλέον τοῦ ΟΑΕΕ. Μέσα στὰ τρία καὶ πλέον χρόνια τῶν μνημονίων, μόνον δύο ἀνθρώπους ἔχω γνωρίσῃ, ποὺ δὲν χρωστοῦν στὸν ΟΑΕΕ. Κι αὐτοὶ φυσικὰ δὲν χρωστοῦν ὄχι διότι τοὺς ἐπιτρέπουν τὰ εἰσοδήματά τους νὰ μὴ χρωστοῦν ἀλλὰ διότι εἶχαν γεροὺς λογαριασμούς, ποὺ τώρα ὅμως ἔχουν ἀδειάσει.

Τὸ πρόβλημα φυσικὰ δὲν ἔχει λύσι. Ὁ μικρομεσαῖος ἐπιχειρηματίας ἐὰν δὲν ἔχῃ κλείσει τὴν ἐπιχείρισί του ἤδη, ἑτοιμάζεται νὰ τὴν κλείσῃ, τὴν ἰδίαν ὥρα ποὺ τὰ χρέη του καλπάζουν. Συνέχεια →

Ἀπὸ μηχανῆς Προβοκάτορας.

Όχι! Οι χρεωκοπημένες κυβερνήσεις δεν πέφτουν.

Δεν πέφτουν από μόνες τους όταν ωριμάσουν οι συνθήκες, δεν πέφτουν όπως τα ώριμα σύκα τον Αύγουστο, δεν πέφτουν με προσευχές και λιτανείες, δεν πέφτουν με απεργίες συγκαταβατικές και με διαδηλώσεις ατροφικές.

Τα ρούχα μας μπορεί να πέσουν, τα δόντια μας μπορεί να πέσουν, εμείς μπορεί να πέσουμε, αλλά οι χρεωκοπημένες κυβερνήσεις δεν πέφτουν. Συνέχεια →

«Αὐτὸ ὅμως ποὺ λατρεύω εἶναι τὰ παπούτσια μου!!!»

Πρὸ ἀρκετῶν μηνῶν εἴχαμε καταπιασθῇ μὲ τὸ θέμα τῶν παιδικῶν καλλιστείων.
Μία ὑπόθεσις ποὺ ἀγνοῶ τὸ γιατὶ ξεκίνησε ἀλλὰ ποὺ ἀντιλαμβάνομαι πὼς προχωρᾶ θαυμάσια, πρὸ κειμένου νὰ ἁλώσῃ τὸ τελευταῖο «προπύργιον» ἀντιστάσεως, ποὺ ἀφοροῦσε στὰ νήπια καὶ στὰ παιδιὰ κάτω τῶν 10 ἐτῶν.
Ἀφῆστε δὲ τὴν χαρὰ τοῦ κάθε ἀνωμάλου παιδεραστοῦ, ποὺ βλέποντας αὐτὲς τὶς εἰκόνες ἀπογειώνεται. Συνέχεια →

Ὅλοι στὸ κόλπο γιὰ νὰ ῥίξουν τὴν ΔΕΗ ἔξω.

Κυβέρνησις, Εὐρωπαϊκὴ Ἔνωσις, ἐπιχειρηματίες…
Κατάφορος παραβίασις τοῦ δικαίου γιὰ νὰ ἐξυπηρετηθῇ ὁ Μυτιληναῖος καὶ τὸ «Ἀλουμίνιον», πρὸ κειμένου νὰ εἶναι ἀνταγωνιστικὰ τὰ προἱόντα του. Ἐὰν συνυπολογίσουμε φυσικὰ καὶ τὶς «ἀπαλλαγές» ἀπὸ φοροδοτικὲς εἰσφορές, ὅπως ἐπίσης καὶ τὶς «ἀπαλλαγές» του ἀπὸ εἰσφορὲς σὲ ἀσφαλιστικὰ ταμεῖα, ποὺ συμβαίνουν γιὰ ὅλα τὰ «φιλαράκια» τοῦ καθεστῶτος, τότε συζητᾶμε γιὰ μίαν κανονικοτάτη ληστεία, πρὸ κειμένου νὰ ἐπιβιώνῃ ἡ ἐπιχείρησις τοῦ Μυτιληναίου, (κι ὄχι μόνον φυσικά!!!) εἰς βάρος ὅλων τῶν Ἑλλήνων. Συνέχεια →

Τὰ ἀνθρωποκτήματα.

Νέα λέξις;
Χμμμ…. Κατὰ μίαν ἔννοιαν ναί… Ἀλλὰ ὄχι ἀκριβῶς… Οὐσιαστικῶς αὐτὴ ἡ λέξις εἶναι μία πραγματικότης, τὴν ὁποία ὅμως ἀρνούμεθα νὰ ἀναγνωρίσουμε καὶ νὰ συνειδητοποιήσουμε. Εἶναι δῆλα δὴ κάτι ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως ἔχουμε ἀλλὰ δὲν θέλουμε νὰ τὸ ὀνομάσουμε, νὰ τὸ ἀναγνωρίσουμε καὶ τελικῶς νὰ τὸ ξεπεράσουμε. Διότι σαφῶς καὶ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σημεῖα, τὰ μελανὰ σημεῖα, ποὺ ὀφείλουμε νὰ ξεπεράσουμε, ὡς κοινωνίες, γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ ξεφύγουμε ἀπὸ αὐτὴν τὴν κατάρα ποὺ λέγεται συναισθηματικὴ ἐξάρτησις. Συνέχεια →

Σύνθημα ἐμφυλίου ἀπὸ τὶς συχνότητες τῆς ΕΡΤ.

Εἶχε ἔλθῃ ὁ φίλος μου ὁ Κωστῆς, πανικόβλητος, γιὰ νὰ μοῦ καταθέσῃ τὶς σκέψεις του γιὰ τὸ θέμα τῶν συνθημάτων. Ἰδίως γιὰ τὸ τελευταῖο ποὺ προῆλθε ἀπὸ τὶς συχνότητες τῆς ΕΡΤ, λίγο πρὶν τὶς φιμώσουν τὰ ΜΑΤ.Καὶ μετά, δίχως νὰ τὸ καταλάβω, βρέθηκε ἐμπρὸς σὲ μίαν ἀνάρτησι τοῦ Ἀναπτῆρος, γιὰ νὰ βεβαιωθῶ πὼς ναί, ὁ φίλος μου ὁ Κωστῆς δὲν εἶναι συνομωσιολόγος, πὼς ναί, τὸ μυαλό μου δὲν κάνει πουλάκια καὶ πὼς ναί, ὁ Ἀναπτήρας δυστυχῶς ἔπεσε μέσα γιὰ μέσα, σὲ ὅσα καταγγέλει… Συνέχεια →