Ἕνα ἀπὸ τὰ πολλὰ σενάρια ποὺ κυκλοφοροῦν, ἐδῶ καὶ καιρό, ἀφορᾷ στὸν διαμελισμὸ πολλῶν κρατῶν τῆς Μέσου Ἀνατολῆς.
Εἶναι, γιὰ παράδειγμα, σχεδὸν βέβαιον πλέον, πὼς ἡ Λιβύη, ἡ Αἴγυπτος, τὸ Ἰράκ, ἡ Συρία ἀλλὰ συντόμως καὶ τὸ Ἰράν, μαζὺ μὲ τὴν Τουρκία, θὰ ὑποστοῦν ἀλλαγὴ συνόρων, πρὸ κειμένου νὰ μποροῦν κάποιοι νὰ ἐλέγχουν ἀφ΄ ἑνὸς καλλίτερα τοὺς ἐκεῖ πληθυσμούς, ἀφ΄ ἐτέρου ὅμως νὰ δημιουργήσουν νέες ἑστίες πολώσεως καὶ διατηρήσεως τῶν ὅποιων ἐμπολέμων ζωνῶν.
Ἐμπόλεμες ζῶνες ποὺ ὁπωσδήποτε, ἐὰν δὲν ἐξυπηρετοῦσαν, θὰ ἔπαυαν. Συνέχεια →