Ποιός τόν ξέρει αὐτόν τόν Ἕλληνα;


Γιὰ τὸν Δημήτρη Κοῤῥὲ γνωρίζουν ἐλάχιστοι Ἕλληνες. Συνήθως μόνον αὐτοὶ ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ μηχανὲς κι αὐτοκίνητα.

Σαφῶς ὅμως ὅλοι γνωρίζουν τὸν Σάκη, τὸν Μάκη, τὸν Λάκη, τὸν Παπαράκη, τὸν Μαλακομπουκωματάκη, τὸν Τιποτενάκη…

Βλέπετε, ὁ Κοῤῥὲς δὲν προκαλεῖ τὸν κόσμο νὰ πιῇ σαμπάνια σττὸ ἄκουσμα τῶν  «ἀσμάτων» του μέσα σὲ γοβάκια…

Οὔτε ξεβρακώνει ἐπάνω (ἤ καὶ κάτω) στὰ τραπέζια ζωηρούτσικα κοριτσάκια…

Οὔτε μοιράζει δεξιὰ κι ἀριστερὰ ὑποσχέσεις μὲ «θά… θά… θά…» ἤ «λεφτὰ ὑπάρχουν» καὶ «ψηφίστε με γιὰ νὰ σᾶς σώσω…»…

Σεμνά, διακριτικά, μεθοδικὰ παραμένει μέσα στὰ πλαίσια τοῦ ἐρευνητοῦ, τοῦ μελετητοῦ, τοῦ ἐπιστήμονα…

Ψιλὰ γράμματα… Κι ὄχι μόνον.

Συνέχεια →

Ἐπιτρέπει ἡ καθολική ἐκκλησία τίς ἐρωτικές σχέσεις στούς ἱερεῖς της;

Ἐὰν ὄχι, τότε μέ ποιάν ἀφορμή ὁ καθολικός ἱερέας διεπίστωσε πώς εἶναι, ἤ ὄχι, ὁμοφυλόφιλος; Μέ ποιόν τρόπο διεπίστωσε, ἤ ὄχι, πώς τοῦ ἀρέσουν αὐτά τά σώματα ἤ τά ἄλλα; Μέ ποιόν τρόπο κατάλαβε πώς ἐκτός ἀπό «ἐκπρόσωπος θεοῦ ἐπί γῆς» εἶναι καί ἀρσενικός ἤ θηλυκός ἄνθρωπος μέ σωματικές ἀνάγκες

Γιὰ νὰ τελειώνουμε μὲ τὸ ἀστεῖο.
ΟΥΔΕ ΕΝΑΣ ἀπὸ τοὺς ὑψηλὰ ἱσταμένους ἱερεῖς, τῆς οἱασδήποτε ἐκκλησίας, σὲ κάθε πλευρὰ τοῦ πλανήτου, εἶτε Συνέχεια →

Ἔλαιον μέντας γιὰ καθαρισμὸ πνευμόνων.

Το έλαιο μέντας (δυόσμος) είναι ένα ευέλικτο αρωματικό έλαιο που χρησιμοποιείται ευρέως για διάφορες παθήσεις όπως δυσπεψία, πονοκέφαλο, μυϊκούς πόνους κ.α. Βρίσκεται στη τσίχλα, σε νομισματοκοπεία, στο στοματικό διάλυμα, και σε πολλά άλλα προϊόντα. Το έλαιο μέντας είναι ένα ισχυρό καθαριστικό που προέρχεται από το φυτό που είναι εγγενές στην Ευρώπη και έχει γίνει δημοφιλής με βοτανολόγους για αιώνες πριν από την τρέχουσα εκτίμηση από την επιστημονική και ιατρική κοινότητα.
Συνέχεια →

Ἡ Ἑλληνικὴ καταγωγὴ τῆς γιόγκα;

Τὸ παρακάτω κείμενον ἔλαβα ὡς μήνυμα ἀπὸ τὸν Κώστα Σκανδάλη, συντάκτη του.

Ὁμολογῶ πὼς μὲ προβλημάτισε πάρα πολύ μὲ τὶς πληροφορίες ποὺ δίδει. Ἡ λέξις ζυγός δὲν ἐγνώριζα τὴν λεκτικὴ θέσι ποὺ κατεῖχε σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς γλῶσσες καὶ μὲ ξάφνιασε (εὐχάριστα) ἡ ἀνάλυσις ποὺ ἀκολουθεῖ. 

Πρὸ μερικῶν ἐτῶν εἶχα κάποιαν ἐπαφὴ μὲ τὴν γιόγκα καὶ κάποιες ἀνατολίζουσες φιλοσοφίες. Κάτι μέσα μου μοῦ ἔλεγε πὼς ἡ ἀλήθεια πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ στὸ «πάντρεμα» τῶν δυτικῶν καὶ ἀνατολικῶν θεωρήσεων. Διότι ὁ πλανήτης ἔχει περάσει ἀπὸ τόσα «κύματα» ποὺ τελικῶς ἡ γνώσις κατέληξε νὰ διασπαρῇ στὰ «τέσσερα σημεῖα τοῦ ὀρίζοντος».

Συνέχεια →

Τὸ ὄνειρο ἦταν νὰ φύγουμε ἀπὸ τὰ χωριά μας…

Τὸ ὄνειρο ἦταν νὰ φύγουμε ἀπὸ τὰ χωριά μας…
Φύγαμε…
Μετὰ νὰ φτιάξουμε τὰ κελλιά μας…
Τὰ φτιάξαμε…
Φτιάξαμε καὶ τὰ παιδιά μας γιὰ νὰ γίνουν μπάτσοι νὰ φυλοῦν τὰ ἔρμα… Νοιώσαμε ἀσφάλεια…
Συνέχεια →

Πόσο ἀξίζει ἤ πόσο κοστίζει;

Τὸ μεγαλύτερο σφάλμα ποὺ μπορεῖ νὰ κάνῃ μία κοινωνία εἶναι νὰ μπερδεύσῃ τὸ «πόσο ἀξίζει» μὲ τὸ «πόσο κοστίζει».
Κάποιοι ἄλλοι ὁρίζουν τὸ Κόστος τῆς Ζωῆς μας.
Ἄς ὁρίσουμε ἐμεῖς τὴν Ἀξία Της…

Συνέχεια →