Λίγο ἀκόμη νὰ σηκωθοῦμε λίγο ψηλότερα…

«Ὁ τόπος μας εἶναι κλειστός, ὅλο βουνὰ

 ποὺἔχουν σκεπὴ τὸ χαμηλὸ οὐρανὸ μέρα καὶ νύχτα. 

Δὲν ἔχουμε ποτάμια δὲν ἔχουμε πηγάδια

 δὲν ἔχουμε πηγὲς μονάχα λίγες στέρνες, 

ἄδειες κι᾿ αὐτές, ποὺἠχοῦν καὶ ποὺ τὶς προσκυνοῦμε.

 Ἦχος στεκάμενος κούφιος, ἴδιος με τὴ μοναξιά μας 

ἴδιος με τὴν ἀγάπη μας, ἴδιος με τὰ σώματά μας. 

Μᾶς φαίνεται παράξενο ποὺ κάποτε μπορέσαμε

Συνέχεια →

Τὸ ψευδοανεξάρτητο κράτος, οἱ συντηρητικοὶ καὶ οἱ ψευδοπροοδευτικοί.

Το ψευδοανεξάρτητο κράτος οι συντηρητικοί και οι ψευδοπροοδευτικοί: Η ιστορία που επαναλαμβάνεται

Το 1815 σύμφωνα με την συνθήκη  των Παρισίων παραχωρήθηκαν στην Αγγλία τα Ιόνια Νησιά ως ανεξάρτητο κράτος με το όνομα  Ηνωμένες Πολιτείες των Ιονίων Νήσων. Φυσικά η ανεξαρτησία ήταν ψευδεπίγραφη καθώς οι διοικητικές εξουσίες διέπονταν από συγκεντρωτικό σύστημα και ελέγχονταν από τους επάρχους των νησιών. Την πραγματική εξουσία ασκούσε ο Άγγλος Διοικητής των Επτανήσων με έδρα την Κέρκυρα.

Συνέχεια →

Τὸ δάσος μὲ τὶς Σβάστικες.

Πολὺ μοῦ ἄρεσε αὐτό.
Οἱ Γερμανοί, μέσα στὴν καφρίλα τους, δημιούργησαν κάτι ποὺ δὲν καταλαβαίνουν βέβαια, ἀλλὰ ποὺ ὁπωσδήποτε συντελεῖ στὴν ἐπίγνωσι κάποιων πραγμάτων, ἀπὸ τοὺς ὑπολοίπους.
Γιατί δέν καταλαβαίνουν; Μὰ διότι ὥς κάφροι κι ὥς κτῆνοι, ὀνόμασαν σβάστικα κάτι ποὺ παραμένει ὥς ἱερότατον σύμβολον τῆς ἀνθρωπότητος, ἀφαιρῶντας του τὴν ὀμορφιὰ καὶ τὴν ἀποκαλυπτικότητα τῆς λέξως «Τετραγάμμα».
Συνέχεια →

Ἡ διάλυσις θὰ εἶναι σύντομος.

Ἡ διάλυσις θὰ εἶναι σύντομος.
Αὐτοὶ ἦλθαν νὰ ἁρπάξουν καὶ νὰ φύγουν.
Δεν την συμφέρει τὴν Τρόϊκα οἱ ἐκλογές, ἡ ἀλλαγὴ πολιτικοῦ σκηνικοῦ, ἡ ἀλλαγὴ κυβερνήσεως.
Κάθε ἀλλαγὴ σημαίνει ἐπαναδιαπραγμάτευσις καὶ θὰ τοὺς πάρῃ χρόνο, αὐτοὶ ἦλθαν καὶ θέλουν νὰ τελειώνουν τὴν ἁρπακτή τους τὸ γρηγορότερο.
Ἔχουν ἐγκαταστήσει τὰ τσιράκια τους καὶ τοὺς κάνουν τὴν δουλειὰ πολὺ καλά. Συνέχεια →

Νά γίνω ἕνας ἀπό ἐσᾶς;

Ὄχι ἀγάπες μου… Δὲν γίνεται… Δὲν μπορῶ…
Ἐκτιμῶ, σέβομαι, θαυμάζω τὴν προσπάθειά σας.
Σᾶς συγχαίρω ποὺ μὲ ἐλάχιστα χρήματα καταφέρατε νὰ ἀποδείξετε σὲ ἐκεῖνο τὸ σούργελο τὴν Ὄλγα πὼς πράγματι, μπορεῖ κάποιος νὰ διαφημίσῃ τὴν χώρα μας μὲ ἁπλᾶ πράγματα, δίχως νὰ φαίνεται ἡ παρ’ ὁλίγον ὑπουργὸς πρώτη μούρη καὶ δίχως νὰ τῆς ἔχουμε πληρώσῃ ὅλα τὰ ἔξοδα γιὰ ταξείδια ἀναψυχῆς στὰ Λονδίνα καὶ στὰ Παρίσια…
Ναί, σᾶς πιστεύω. Θέλατε νὰ ἀναδείξετε τὴν χώρα ἀλλά, ὄχι, δὲν θὰ γίνω ἕνας ἀπὸ ἐσᾶς. Διότι αὐτὰ τὰ περὶ καλοπεράσεως καὶ σαχλαμάρας δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔπρεπε νὰ διαφημίζουμε… Οὔτε αὐτὸ γιὰ τὸ ὁποῖον θὰ μᾶς προτιμοῦσαν…

Συνέχεια →

Ἀλουμίνιον πρὸ 11.000 ἐτῶν.

Ἡ σφήνα ἀλουμινίου εὑρέθη στὴν Ῥουμανία τὸ 1974, στὶς ὄχθες τοῦ ποταμοῦ Mures, κοντὰ στὴν πόλη τῆς
Ayud.
Τὴν βρῆκαν σὲ βάθος ἔνδεκα μέτρων.

Δεῖτε, μοιάζει πολὺ μὲ ἕνα τεράστιο σφυρί.
Τὸ Ἀρχαιολογικὸ Ἰνστιτοῦτο τῆς Cluj-Napoca, πῆγε τὸ τεχνούργημα σὲ ἐργαστήριο καὶ βρῆκαν ὅ,τι τὸ ὑλικὸ Συνέχεια →