Ὑπερήφανοι μόνον γιά τόν Ἀνετοκοῦμπο;

 

Ὄχι, δὲν εἶναι μόνον γιὰ αὐτὸν ὑπερήφανοι… Βασικῶς δὲν ἔχουν κάτι γιὰ τὸ ὁποῖον νὰ εἶναι ὑπερήφανοι…
Ὀρθότερα τοὺς κουράζουν αὐτὰ τὰ περὶ ὑπερηφανείας… Γιὰ τὴν ἀκρίβεια δὲν γνωρίζουν τὴν λέξι…
Ἤ ἀκόμη ὀρθότερα, τὸ παίζουν πὼς  εἶναι μόνον γιὰ αὐτὸν ὑπερήφανοι, διότι δὲν μποροῦν νὰ βροῦν τίποτα καλλίτερο μέσα στὶς ὀρδὲς τῶν βαρβάρων. Κι αὐτὸν τὸν φουκαρᾶ τὸν ἔψαξαν πάρα πολὺ γιὰ νὰ τὸν παρουσιάσουν. Ξέρετε πόσα χρόνια ἀναζητοῦν ἕνα Ἀνετοκοῦμπο; Πάλι καλὰ ποὺ τὸν πέτυχαν…
Θὰ μποροῦσε νὰ περάσῃ ὅλη τους ἡ ζωὴ δίχως νὰ τὸν βροῦν…

Συνέχεια →

Ἡ πρωτεύουσα τῆς ἡρωΐνης.

 Ἡ πραγματικὴ ἐξαθλίωσις τοῦ ἀνθρωπίνου παράγοντος.
Τὸ νὰ συζητᾶμε, ὥς κράτη, τὰ περὶ ἀπαγορεύσεως τῶν ναρκωτικῶν, εἶναι ἡ μεγίστη ὑποκρισία.
Εἶναι δυνατόν νά θεωροῦμε λογική τήν ὕπαρξι τοῦ ΟΗΕ καί ὑπαρκτόν τό διεθνές δίκαιον καί νά μήν ἔχουν κάποιαν παρέμβασι στήν διακοπή τῆς καλλιεργείας;
Σιγά..
Σιγὰ μὴ πονέσουν…
Τὰ ναρκωτικὰ ἦταν πάντα ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικοτέρους μοχλοὺς ἀσκήσεως πιέσεως πρὸς ἐμᾶς καὶ Συνέχεια →

Μὰ πρῶτα ἀπὸ ὅλα Ἄριστοι στὸ ἦθος!

Νὰ φτιάξουμε, λέει, τὴν δημοκρατία τῶν Ἀρίστων.
Ἤ, λέει, νὰ φτιάξουμε τὴν κοινωνία τῶν Ἀρίστων…
Νὰ φτιάξουμε γενικῶς καὶ τὴν δημοκρατία μας…
Γενικῶς ὅμως… Διότι στὸ εἰδικῶς κάπου χαλᾶ ἡ συνταγή…

Νά φτιάξουμε τί βρέ παιδιά; Τί;
Τί σημαίνει Ἄριστος; Γιατί δέν καταπιανόμαστε ἀπό τό ἁπλούστερον, γιά νά ξέρουμε τελικῶς καί τό τί πρέπει νά φτιάξουμε; Πῶς θά φτιάξουμε γεμιστά ἐάν δέν ἔχουμε ἀπό πρίν συγκεντρώσῃ ὅλα τά ὑλικά; Θά τρέχουμε καί δέν θά φθάνουμε;

Συνέχεια →

Ἡ μάχη τῆς Κύμης στὴν Ἰταλία.

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΥΜΗΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ, 524 π.Χ.

Ιταλός ελαφρός πολεμιστής, σε πίνακα του Peter Connolly. Ηταν ο βασικός τύπος «ψιλού» πολεμιστή στον οποίο ανήκε το μεγαλύτερο μέρος των ελαφρά οπλισμένων Ιταλών μαχίμων που επιτέθηκαν στην Κύμη. Ειδικά για τους λαούς οι οποίοι ζούσαν στην κεντρική οροσειρά των Απενίνων της ιταλικής χερσονήσου ήταν το βασικό είδος μαχίμου. Επρόκειτο για σκληραγωγημένους και επίμονους πολεμιστές οι οποίοι προκάλεσαν μεγάλα προβλήματα στην Ρώμη τους επόμενους αιώνες. Ο μάχιμος της εικόνας φέρει κράνος ιθαγενούς ιταλικού τύπου με ελληνικό λοφίο. Φέρει προστατευτικό έλασμα για τον λαιμό του και «καρδιοφύλακα» (pactorale) – έναν κυκλικό δίσκο για την προστασία του στήθους. Όμοιο δίσκο έχει αναρτημένο και στην πλάτη του. Κρατάει δύο ακόντια – ένα βαρύτερο και ένα ελαφρύτερο. Το ξίφος του είναι ελληνικού τύπου (copyright: Peter Connolly).

Το 745 π.Χ. οι Ευβοείς άποικοι που είχαν αποικήσει από χρόνια το μικρό νησί των Πιθηκουσών στα ανοικτά του κόλπου της Νεάπολης στην Ιταλία, ίδρυσαν στην απέναντι ακτή την Κύμη, την πρώτη «επίσημη» ελληνική αποικία στη μεγάλη χερσόνησο. Οι Πιθηκούσες ήταν η πρώτη, αλλά «ανεπίσημη» αποικία στην Ιταλία. Η Κύμη έλαβε το όνομα της από την ευβοϊκή Κύμη, μάλλον ως «ουδέτερη» συμβιβαστική λύση ανάμεσα στους Χαλκιδείς και τους Ερετριείς αποίκους, τους πλέον πολυάριθμους. Σύντομα η Κύμη, ενισχυμένη με νέους αποίκους από τη Χαλκίδα, την Ερέτρια, την ευβοϊκή Κύμη, την Τανάγρα, την Κήρινθο και την Ωρωπία, επεκτάθηκε στην εύφορη γη των Φλεγραίων Πεδίων στα βόρεια της. Αργότερα κατέφθασαν στην Κύμη νέοι Έλληνες άποικοι από τη Μεγάλη Ελλάδα, τη Σάμο κ.α. ιδρύοντας θυγατρικές αποικίες της και αυξάνοντας έτσι τη δύναμη και την έκταση της χώρας της. Ανάμεσα στις νέες αποικίες θα ξεχωρίσει η Νεάπολη (σημερινή Νάπολι). Σε άλλες περιπτώσεις, οι Έλληνες εγκαθίσταντο σε υπάρχοντα χωριά των ιθαγενών Αυσώνων Συνέχεια →

Πῶς χρησιμοποιοῦμε τὴν φρέσκια ἀλόη.

Και ενώ αναλύσαμε τις φυσικές επουλωτικές ιδιότητες της αλόης σε προηγούμενο άρθρο, δεν έχουμε πει τίποτα για το πως μεταχειριζόμαστε τα φύλλα της, σε περίπτωση που διατηρούμε φρέσκια αλόη σε γλάστρα. Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι το φυτό και ένα κοφτερό μαχαίρι.

Μεταχειριζόμαστε τα φύλλα της, σε περίπτωση που διατηρούμε φρέσκια αλόη σε γλάστρα.

Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι το φυτό και ένα κοφτερό μαχαίρι.

Οι περισσότεροι άνθρωποι απλά κόβουν ένα κομμάτι από το φύλλο της αλόης και το πιέζουν πάνω στη πάσχουσα περιοχή του δέρματος.

Αυτό δεν είναι και τόσο λάθος, αλλά δεν είναι και σωστό, γιατί έτσι δεν εκμεταλλεύονται το εσωτερικό gel που έχει και τις μεγαλύτερες θεραπευτικές ιδιότητες, αλλά μόνο ένα μέρος του χυμού.

Συνέχεια →

Καὶ θεωρεῖ τὸν ἑαυτόν του τυχερὸ ποὺ δὲν περπατᾶ ξυπόλητος…

Ἐμεῖς σέ τί θεωροῦμε τούς ἑαυτούς μας τυχερούς;

Νά θυμηθοῦμε λίγο τόν Λουντέμη;
Τί ἔλεγε;

«Μικρὸς παραπονιόμουν ποὺ δὲν εἶχα παπούτσια νὰ βάλω στὰ πόδια μου, ὥσπου εἶδα κάποιον ποὺ δὲν εἶχε πόδια.»

Συνέχεια →