Ἑλληνικὰ θρακικὰ ἀριστουργήματα.

Γιὰ νὰ μπορῇ κάποιος νὰ δημιουργῇ μὲ χρυσό, κι ὄχι μόνον, τέτοια κομψοτεχνήματα, διαθέτει πίσω του ἱστορία πάρα πολλῶν ἐτῶν (γιὰ νὰ μὴ πῶ αἰώνων), γνώσεις καὶ ἐμπειρία. Δὲν ἐξύπνησε ἕνα πρωΐ καὶ ἀπεφάσισε νὰ καταπιασθῇ μὲ τὸν χρυσό, διότι ὁ χρυσὸς δὲν εἶναι κάτι ποὺ τὸ συναντᾶς μέσα σὰ σακκούλια στὸν δρόμο.
Δὲν θὰ καταπιασθῶ λοιπὸν σήμερα μὲ τὸ πότε ξεκίνησε ὁ Ἕλλην νὰ ἀναζητᾷ, νὰ ἀνακαλύπτῃ καὶ νὰ ἐπεξεργάζεται τὸν χρυσό. Αὐτὸ εἶναι δουλειὰ τῶν εἰδικῶν καὶ τῶν «εἰδικῶν».
Θὰ ἀρκεσθῶ στὸ νὰ σᾶς παρουσιάσω μόνον τὴν εἰκόνα αὐτῶν τῶν δημιουργημάτων. Δῆλα δὴ τὸ ἀποτέλεσμα Συνέχεια →

Πῶς ξεχωρίζουμε τά φυσικά ἀπό τά μετηλλαγμένα τρόφιμα;

Γιὰ νὰ εἶναι κάποια τροφὴ θρεπτική, κι ὄχι σκουπίδι ποὺ γεμίζει τὴν κοιλιά μας καὶ κοροϊδεύει τὴν πείνα μας, πρέπει νὰ προσφέρῃ θρεπτικὲς οὐσίες στὸ σῶμα μας.
Οἱ περισσότερες ὅμως τροφὲς σήμερα εἶναι σκουπίδια. Ἄρα ἁπλῶς μᾶς προσφέρουν μία πρόσκαιρη κάλυψη τῶν ἀναγκῶν μας, ἀλλὰ οὐσιαστικῶς μᾶς καταστρέφουν τὴν ὑγεία καὶ μᾶς φορτώνουν ἀσθένειες, τὶς ὁποῖες θὰ ἀνακαλύψουμε ἐν καιρῷ.
Τί πρέπει νά κάνουμε;
Ἀκόμη κι αὐτοὶ ποὺ δὲν ἔχουν χωράφι, χωριό, κῆπο ὀφείλουν σιγὰ σιγὰ νὰ ἐπανέρχονται στὴν ἀναζήτησι Συνέχεια →

Πάλεψε γιὰ ἕναν καλλίτερο ἑαυτό.

Πάλεψε γιὰ περισσότερο χρῆμα…
Πάλεψε γιὰ καλλίτερη ζωή…
Πάλεψε γιὰ νὰ ἀφήσῃς καλλίτερο κόσμο στὰ παιδιά σου…
Πάλεψε δῆλα δὴ γιὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν ἔξω ἀπὸ ἐσέναν…
Συνέχεια →

Ζήτω ἡ τρέλλα καὶ ἡ ὑποκρισία τῶν δῆθεν!


Συλλαμβάνεται κάποιος, βγαίνοντας ἀπὸ γιάφκα, ἀναρχικῆς τρομοκρατικῆς όργανώσεως, κρατώντας τσάντα γεμάτη μέ ὅπλα καί χειροβομβίδες καί δηλώνει ἀναρχικός.
Τό κράτος τόν προφυλακίζει γιά νά δικαστῇ καί αύτός ΕΞΗ (6) φορές ἀποφεύγει τήν δίκη παίρνοντας μέ κόλπα άναβολές.

Κατόπιν καί έπειδή πρόκειται νά παρέλθῃ τό 18άμηνο καί ὑπάρχει κίνδυνος ὁ τυπάκος νὰ άποφυλακισθῇ καί νά γίνῃ Λούης τύπου Μαζιώτου-Ῥούπα, ἡ δικαιοσύνη τοῦ χώνει νέες κατηγορίες πού θά τόν κρατήσουν φυλακή γιά ἄλλους 18 μήνες. Τότε ὁ ἀνάρχας κάνει δῆθεν ἀπεργία πείνας καί βγαίνει παραπονούμενος, ἐπειδή τό κράτος καί ἡ κοινωνία πού θέλει νά καταστρέψῃ μέ τήν βία, τοῦ φέρονται μέ ἄσχημο τρόπο καί καταπατοῦν τά δικαιώματά του.
Συνέχεια →

Ἡμερολόγιον στρατιώτου.

Ποιας χώρας είμαι κομμάτι; Αναρωτιέμαι συνέχεια και απάντηση δεν έρχεται από πουθενά. Γραφιάδες και εργολάβοι κάνουν ασκήσεις πια επί χάρτου σε αυτό το κομμάτι γης που στέκεται σαν βραχονησίδα μέσα σε μία γκρίζα ζώνη που από τη μια έχει το μέλλον και από την άλλη το παρελθόν. Και εγώ δεν ανήκω ούτε στο μέλλον ούτε στο παρελθόν. Στέκομαι εδώ άνευ ταυτότητας πλέον, να σέρνομαι σε δικαστήρια και να απολογούμαι που η μάνα μου κοιλοπόνεσε σε αυτή την γη και όχι σε άλλη.
Συνέχεια →

Ὁ νέος «Μεσσίας»

Σ’ ἕνα ἀπό τά πολλά παράξενα βιβλία πού ἔχω διαβάσει εἶχα βρεῖ καί μιά πολωνική παροιμία πού δίνει ἀπάντηση σέ ἕνα ἀπό τά πιό σοβαρά προβλήματα τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας: τήν «τσουναμική» διάχυση στή χώρα μας μιᾶς ξένης μάζας ἀνθρώπων μέ ἀπροσδιόριστη ταυτότητα, ἀκαθόριστη ὑγιεινή κατάσταση, ἀμφίβολη ἠθική ποιότητα, μέ ὕποπτες κατά τό πλεῖστον διαθέσεις καί περισσότερο ὕποπτες διασυνδέσεις.

Γιά τό πρόβλημα αὐτό, πού τείνει νά ἐξελιχθεῖ σέ γάγγραινα, ἡ πολωνική παροιμία διδάσκει τόν ἀκόλουθο τρόπο ἀντιμετωπίσεως: «Ἄν οἱ ποντικοί μπαίνουν στό κελλάρι σου ἀπό μιά μεγάλη τρύπα, τότε βούλωσε τήν τρύπα…»!

Συνέχεια →