Εὐτυχία εἶναι μία ἀντίδρασις σ’ ἕνα ἐρέθισμα τὸ ὁποῖο ὁ ἐγκέφαλος προσλαμβάνει μέσῳ τῶν αἰσθήσεων …

Ὅταν κάποιος αἰσθάνεται εὐεξία αὐξάνουν τὰ ποσοστὰ σεροτονίνης στὸ αἷμα του. Τὰ χαμηλὰ ποσοστὰ σεροτονίνης ἔχουν συνδεθῇ μὲ τὴν κατάθλιψη. Μελέτες ἔχουν ἀποδείξῃ ὅτι ὅταν κάποιος εἶναι εὐτυχισμένος οἱ ἀριστεροὶ μετωπικοὶ λοβοὶ τοῦ ἐγκεφαλικοῦ φλοιοῦ παρουσιάζουν αὐξημένη δραστηριότητα. Συνέχεια →

Ἀρκεῖ αὐτοὶ οἱ ἄλλοι νὰ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἐμεῖς ἐπιλέγουμε κι ὄχι αὐτοὶ ποὺ μᾶς …προέκυψαν.
(Ποτὲ ἄλλως τὲ δὲν εἶναι ἀργὰ μὲ αὐτοῦ τοῦ εἴδους τὶς ἐπιλογές!)

Κι ἀρκεῖ ἐπίσης νὰ μὴν χρησιμοποιοῦμε τοὺς ἄλλους ὡς …μπαστουνάκια. Ἤ ὡς …συμπλήρωμά μας!!! Συνέχεια →

Καί τί;
Καί πρός ποιά κατεύθυνσιν νά στραφῇ γιά νά προστατευθῇ;
Καί πόσοι εἶναι οἱ ἐχθροί; Κι ἀπό ποῦ ἔρχονται;
Καί γιατί τόσα ὅπλα;
Καί πόσοι οἱ ἐχθροί; Συνέχεια →

Μιὰν ἡμέρα ἔνας φίλος μου, μοῦ ἔστειλε μιὰ φωτογραφία, ἀπὸ ἔνα τοπίο τῆς Τοσκάνης μαζὶ μὲ τὸ σχόλιο: μερικὲς φορὲς ἡ ὀμορφιὰ εἶναι τέτοια ποὺ σοῦ ἔρχεται νὰ βάλῃς τὰ κλάματα.

Σὲ ὅλους μας ἔχει συμβεῖ κάποιες φορὲς νὰ βιώσουμε τὴν ὀμορφιὰ ἑνὸς τοπίου, μιᾶς μουσικῆς, μιᾶς στιγμῆς συνδέσεως μὲ κάποιον, τόσο ἔντονα ποὺ τὸ συναίσθημά μας νὰ εἶναι ἐκτὸς κλίμακος. Συνέχεια →

Ἡ βία, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἦταν τὸ ὅπλο τοῦ ἰσχυροῦ γιὰ νὰ καταστείλῃ τὸν ἀνίσχυρο. Ὁ ἔχων τὴν δυνατότητα νὰ ἀσκήσῃ μεγαλυτέρα βία, κατέληγε πάντα νικητὴς στὶς μάχες. Συνέχεια →