Εἴμεθα πλασμένοι γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ γνωρίζουμε, νὰ ἐρμηνεύουμε καὶ νὰ ἀπολαμβάνουμε τὸν κόσμο μέσα ἀπὸ τὶς αἰσθήσεις μας, ποὺ μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ μυρίζουμε, νὰ γευόμεθα, νὰ ἀκοῦμε, νὰ ἐγγίζουμε, νὰ βλέπουμε καὶ νὰ ἀντιλαμβανόμεθα.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Μὲ ἀφορμὴ τὸ βιβλίο…
Εἶναι πολὺ σημαντικὸ πάντα κοντά μας νὰ ἔχουμε ἕνα καλὸ βιβλίο.
Ὄχι ὁποιοδήποτε βιβλίο, ἀλλὰ ἕνα βιβλίο ποὺ πιστεύουμε πὼς μπορεῖ νὰ μᾶς ἀνοίξῃ ὁρίζοντες, ποὺ θὰ μᾶς δόση τροφὴ γιὰ σκέψιν καὶ ποὺ θὰ μᾶς ἀφήση, ὅταν θὰ τὸ τελειώσουμε, τὴν αἴσθησιν τῆς γνώσεως.. Συνέχεια
Χαμόγελα πραγματικὰ
Κι ὄχι πλαστά.
Χαμόγελα εἰλικρινά…
…κι ὄχι ἐξαγορασμένα… Συνέχεια
Γιὰ ἀρχὴ ὑπερασπιζόμεθα τὴν ἀξιοπρέπεια καὶ τοὺς ἀξιοπρεπεῖς…
Ἂν καὶ γύρω μας πράγματι ἡ φτώχεια, ἀκραία ἤ μή, εἶναι διακριτή, ἐν τούτοις κάτι πολὺ μεγαλύτερο εἶναι αὐτὸ ποὺ χαρακτηρίζει τὴν καθημερινότητά μας. Κι αὐτὸ τὸ κάτι εἶναι ἡ μιζέρια ἢ ἄλλως ἡ «καρμιριά», ποὺ λέει ὁ λαός μας. Μία στάσις ποὺ ἀποδεικνύει πὼς ὁ φόβος προηγεῖται τῆς πτωχοποιήσεως καὶ ἡ ὑποταγὴ πρῶτα ἐπιλέγεται ἀπὸ τὸ θῦμα καὶ μετὰ ἐπιβάλλεται ἀπὸ τὸν θύτη. Συνέχεια
Ἡμέρες Ἐθνικῆς Μνήμης κι ἀργίες
6 Ἀπριλίου.
Ἐπέτειος πολέμου Ἑλλάδος Γερμανίας.
Ἡ Ἑλλὰς ἀντιμετωπίζει τὸν ἀνίκητο πολεμικὸ γίγαντα.
Ἡμέρες ἐθνικῆς μνήμης καὶ ἀργίας: 0
Συνέχεια
Φωνὴ (τρομαγμένου) παιδιοῦ…
Βλέπω συχνὰ τελευταία γύρω μου θυμωμένους ἀνθρώπους ποὺ ξεσποῦν, κτυποῦν καὶ οὐρλιάζουν στοὺς ἄλλους, ποὺ τὴν πληρώνουν. Γιατὶ οἱ ἄλλοι τὴν πληρώνουν πάντα. Ναί, πάντα οἱ ἄλλοι. Συνέχεια