Ὁ Ἑλληνισμὸς οὐδέποτε ἡττήθη, στὴν πραγματικότητα, ἀπὸ τοὺς ἐπιδόξους κατακτητές του, ὅσο ἀπὸ τοὺς ἀρνησιθρήσκους καὶ ἀρνησιπάτριδες, ποὺ ὄχι μόνον ὑπετάχθησαν παθητικῶς ἀλλὰ καὶ συνηργάσθησαν ἐνεργητικῶς μὲ τὸν ἐχθρό. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Μία χρονιὰ γεμάτη γλυκὲς οἰκογενειακὲς στιγμές…
Κάθε χρόνο, τέτοιες ἡμέρες -κυρίως τὴν τελευταία – ἀκοῦμε καὶ διαβάζουμε «νὰ φύγῃ, νὰ ἡσυχάζουμε… Ἄν τὲ νὰ ἔλθῃ ὁ ἄλλος νὰ δοῦμε ἄσπρη ἡμέρα… Τόσο χάλια χρονιὰ σὰν κι αὐτήν….»
Τελικά μήπως νά ἀλλάξουμε ἐμεῖς σκέψη καί στάση καί νά καταλάβουμε ἐπί τέλους ὅτι ἐμεῖς κάνουμε καί τίς χρονιές καί τίς συνθῆκες;
Συνέχεια
Γιὰ μίαν καλὴ χρονιὰ ἀπαιτεῖται καὶ μία καλὴ ἀρχή…
Συνηθίζουμε καθημερινῶς νὰ ἐπαναλαμβάνουμε πράξεις καὶ νὰ μὴν δίδουμε στοὺς ἑαυτούς μας τὶς εὐκαιρίες γιὰ πραγματικὲς ἀλλαγές.
Κλειδωμένοι μέσα στὶς ῤουτίνες μας, κλωσσᾶμε -κυριολεκτικῶς- τοὺς φόβους μας, ἀναπαράγουμε συμπεριφορὲς καὶ συνήθειες ποὺ μᾶς πονοῦν τόσο ὅσο νὰ τὸ ἀντέχουμε, συναναστρεφόμεθα μὲ τοὺς ἰδίους ἀνθρώπους, ποὺ ἔχουμε μάθη καὶ δὲν χρειάζεται νὰ προβληματισθοῦμε γιὰ περισσότερα, ἀποδεχόμεθα τοὺς συμβιβασμούς ὡς …ἐξ ἀνάγκης συμβάσεις, ἐνᾦ συστηματικῶς ἀρνούμεθα νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ αὐτὰ ποὺ μᾶς βαραίνουν. Κι αὐτὲς οἱ συμπεριφορές μας, εἰδικῶς κάτι τέτοιες ἡμέρες, σὰν τὴν σημερινή, εἶναι οἱ μέγιστες αὐτό-παγιδεύσεις μας σὲ ἕναν ἀέναο κύκλο αὐτό-καταστροφῆς μας, ἐνᾦ στὴν πραγματικότητα θὰ ἔπρεπε νὰ εἶναι σημαντικὲς εὐκαιρίες ἐπαναπροσδιορισμοῦ τῶν πάντων. Συνέχεια
Καλὴ χρονιά Ἑλλάδα μας…
Νέος Χρόνος ἀνέτειλε, ἡλίου ἀκτῖνες ἔστειλε
τὰ κακὰ ξεφτίζουν καὶ τὰ καλὰ ἀρχίζουν!! Συνέχεια
Λέγεται μεταπολίτευσις
Ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ ἄνοιξα αὐτὸ τὸ μαραφέτι, προβληματίζομαι νὰ γράψω κι ἐγὼ ἕνα σχόλιον γιὰ τὰ …«ἐγκαίνια» τοῦ ΜΕΤΡΟ στὴν Θεσσαλονίκη…
Τελικῶς δὲν θὰ τὸ κάνω. Συνέχεια
