Διαβάστε τό, πῶς μπῆκε (καὶ γιατί) ὁ ἀντισυνταγματικὸς ΕΝΦΙΑ.
Ἂς δοῦμε τὸ τὶ λέει τὸ Ἄρθρο 4, παράγραφος 2, τοῦ Μνημονίου 2010:
Λέει:
α) η Ελλάδα δεσμεύεται με ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία της απέναντι στους Δανειστές της Συμβάσεως,
(β) δεν μπορεί να διασφαλίσει κάποιον άλλο δανειστή με ενέχυρο, υποθήκη ή άλλου είδους εγγύηση, ώστε να αποκτήσει εκείνος προτεραιότητα απέναντι σ’ αυτούς, και
(γ) όποια άλλη αξιοποίηση ή εκποίηση επιτρέπεται με βάση τις ειδικές διατάξεις του άρθρου 4 της Συμβάσεως, θα είναι εις όφελος των Δανειστών. Συνέχεια
Εἶδα τὶς εἰδήσεις τῆς ΕΡΤ καὶ ἔνοιωσα πὼς εἶμαι Σουηδός, Νορβηγὸς ἢ καὶ Δανὸς πολίτης.
Ἀδιαμφισβήτητα, πατώντας μόνον ἐπάνω σὲ ἱστορικὰ στοιχεία, τὰ ὅποια συγγράματα τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων σήμερα ἀκόμη ὑπάρχουν, ἀνήκουν δικαιωματικά, στοὺς φυσικούς τους κληρονόμους. Κι ἐπεὶ δὴ φυσικοὶ κληρονόμοι αὐτῶν τῶν δημιουργῶν εἶναι οἱ σημερινοὶ Ἕλληνες, θεωρητικῶς καὶ μόνον, τὰ ὅποια συγγραφικὰ δικαιώματα (ἐὰν ὑπάρχουν), ἀνήκουν μόνον στοὺς Ἕλληνες. Κατ’ ἐπέκτασιν, λογικὰ σκεπτόμενοι καὶ μόνον, ὅλα αὐτὰ τὰ ἔργα τῶν παππούδων μας θὰ ἔπρεπε νὰ τὰ διαχειρίζεται κάποιο ὑπουργεῖον τῆς Ἑλλάδος.